VII SA/Wa 2638/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Artur Kuś po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w przedmiocie ustalenia długości średniego trwania życia mężczyzny w celu wyliczenia emerytury postanawia: odrzucić skargę. 2 Pismem z dnia 21 września 2021 r. M. S. (dalej jako: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w przedmiocie ustalenia długości średniego trwania życia mężczyzny w celu wyliczenia emerytury. Mocą postanowienia z dnia 19 listopada 2021 r. skarga ta została przekazana wg właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi. Wskazał, że rozpoznanie skargi nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi Sąd bada legitymację skargową, zachowanie terminu oraz warunków formalnych skargi, a przede wszystkim dokonuje oceny dopuszczalności skargi. W ocenie Sądu, sprawa, której dotyczy skarga nie podlega kognicji sądu administracyjnego, określonej enumeratywnie w art. 3 § 2 - 4 i art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie natomiast z art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Ponadto, w myśl art. 4 p.p.s.a., sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Z analizy skargi wynika, że w przedmiotowej sprawie skarżący złożył wniosek do Głównego Urzędu Statystycznego o ustalenie długości średniego życia mężczyzny do uzyskania faktycznej wysokości emerytury w oparciu o art. 26 ustawy emerytalnej z 17 grudnia 1997 r. oraz art. 33 i art. 60 Konstytucji RP. Skarżący wniósł o wydanie przez GUS indywidualnego wyliczenia długości trwania życia na emeryturze do wyliczenia jego emerytury. Rozpoznając sprawę wskazać należy, że do zadań Prezesa GUS należy ogłaszanie w formie komunikatu tablic trwania życia oraz udostępnianie wynikowych informacji statystycznych. Tablice te i komunikat Prezesa GUS nie są decyzjami administracyjnymi. Zgodnie z przepisem art. 104 § 2 kpa decyzje rozstrzygają sprawę co do jej istoty w całości lub w części albo w inny sposób kończą sprawę w danej instancji. Decyzja rozstrzyga merytorycznie indywidualną sprawę należącą do właściwości organu administracji państwowej. Zgodnie z definicją sformułowaną w doktrynie decyzja administracyjna jest władczym, jednostronnym oświadczeniem woli organu administracji publicznej, opartym na przepisach prawa administracyjnego i określającym sytuację prawną konkretnie wskazanego adresata w indywidualnie oznaczonej sprawie. "Kryterium kwalifikującym akt organu administracji (a właściwie każdego podmiotu wykonującego administrację publiczną) do kategorii decyzji administracyjnej jest władcze i jednostronne rozstrzygnięcie o prawach i obowiązkach indywidualnych adresatów, niepodporządkowanych podmiotowi wydającemu takie rozstrzygnięcie Tablice i komunikat Prezesa GUS, do których odwołuje się skarżący, nie zawierają rozstrzygnięcia o istocie sprawy w indywidualnej sprawie, prawach czy obowiązkach indywidualnego adresata. Nie jest to również aktywność dająca się podporządkować jednemu z przepisów art. 3 § 2, art. 2a oraz art. 3 p.p.s.a. Nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, nie są podejmowane w sprawach indywidualnych, nie dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisu prawa. Z uwagi na powyższe wskazać należy, że ocena ustalenia długości średniego życia mężczyzny do uzyskania faktycznej wysokości emerytury, nie podlega kognicji sądu administracyjnego, ani indywidualne wyliczenie długości trwania życia na emeryturze do wyliczenia emerytury, nie należy do kompetencji Prezesa GUS ani sądu administracyjnego, a tablice i komunikat Prezesa GUS, do których odwołuje się skarżący, nie są decyzjami/postanowieniami administracyjnymi, nie są też aktem, ani czynnością objętą zakresem właściwości sądu administracyjnego, nie podlegają kontroli sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeśli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Reasumując, w rozpoznawanej sprawie M. S. przedmiotem skargi uczynił ustalenie długości średniego trwania życia mężczyzny w celu wyliczenia emerytury w zakresie nierozstrzyganym na gruncie postępowania administracyjnego. Uznać należy zatem, że sprawa nie podlega kognicji sądu administracyjnego, co w konsekwencji czyni skargę niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. ----------------------- 2