VII SA/Wa 2641/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. Z. i J. Z. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi w sprawie ze skargi K. Z. i J. Z. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2014 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić przywrócenia K. Z. i J. Z. terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi K. Z. i J. Z. złożyli skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2014 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Zarządzeniami przewodniczącego wydziału z dnia 19 listopada 2014 r. wezwano skarżących do nadesłania solidarnie 98 odpisów skargi oraz do solidarnego uiszczenia wpisu w kwocie 500 złotych. Obydwa wezwania zostały odebrane w dniu 2 grudnia 2014 r., zatem termin do uzupełnienia braków formalnych upływał w dniu 9 grudnia 2014 r. Jak wynika z dokumentacji księgowej, w dniu 11 grudnia 2014 r. został uiszczony wpis od skargi. W dniu 17 grudnia 201 4r. K. Z. i J. Z. złożyli wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych poprzez nadesłanie 98 odpisów skargi i uiszczenie wpisu, jednocześnie nadsyłając 98 odpisów skargi. We wniosku wskazali, że K. Z. do dnia 12 grudnia 2014 r. przebywała poza miejscem zamieszkania i opiekowała się członkiem rodziny, posiadającym orzeczenie o niepełnosprawności (I grupa inwalidzka), nie mając dostępu do internetu, dostatecznych środków pieniężnych ani możliwości dotarcia na pocztę lub do banku, zaś J. Z. od 11 listopada 2014 r. do 18 grudnia 2014 r. przebywa na zwolnieniu lekarskim z uwagi na kontuzję barku i zerwanie rotorów i nie jest w stanie funkcjonować bez pomocy osób trzecich. Jako termin uiszczenia wpisu przez K. Z. we wniosku wskazano 16 grudnia 2014 r. Do wniosku dołączono kopię zaświadczenia lekarskiego J. Z., stwierdzającego niezdolność do pracy w okresie od 13 listopada 2014 r. do 18 grudnia 2014 r., potwierdzenie dokonania przelewu z dnia 11 grudnia 2014 r. oraz kopię orzeczenia o niepełnosprawności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazać należy, iż zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Natomiast w myśl art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stawiają określone wymogi formalne dla czynności procesowej, jaką jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. stanowi, że strona powinna wystąpić z takim wnioskiem w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia oraz uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (por. art. 87 § 4 p.p.s.a.). W pierwszej kolejności wskazać należy, że wniosek został złożony w terminie określonym w art. 87 § 1 p.p.s.a. i wraz z nim skarżący dokonali czynności, których nie dokonali w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Nie ulega też wątpliwości, że przywrócenie terminu jest w niniejszej sprawie dopuszczalne na gruncie art. 86 § 2 p.p.s.a., albowiem uchybienie terminu powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Podkreślić należy, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe jeśli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Wniosek o przywrócenie terminu będzie skuteczny, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się między innymi stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe, czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (tak: Naczelny Sąd Administracyjny, postanowienie z dnia 27 maja 2014 r., sygn. akt II GZ 223/14). Oceniając wskazane przez stronę skarżącą okoliczności uprawdopodabniające brak winy w uchybieniu terminu wskazać należy, że w świetle zgromadzonych w aktach sprawy dokumentów nie są one wiarygodne. Co do niemożności działania obydwojga skarżących przed upływem terminu wskazać należy przede wszystkim, że na k. 23-26 akt sprawy znajduje się pismo datowane na 8 grudnia 2014 r., stanowiące uzupełnienie skargi. Jest ono podpisane przez obydwoje skarżących, zaś nadano je na poczcie w S. w dniu 10 grudnia 2014 r. Wynika z tego, że wbrew twierdzeniom skarżących byli oni w stanie uczynić zadość wezwaniu Sądu przed upływem terminu w dniu 9 grudnia 2014 r., skoro wspólnie dokonali w tym czasie innej czynności. Ponadto wpis został uiszczony w dniu 11 grudnia 2014 r. (co wynika zarówno z dokumentacji księgowej, jak i przedstawionego przez stronę potwierdzenia uiszczenia przelewu), czyli jeden dzień przed datą wskazaną jako powrót skarżącej, która miała go dokonać w dniu 16 grudnia 2014 r., do miejsca zamieszkania. W tej sytuacji twierdzenia, że dopiero 12 grudnia 2014 r. wróciła ona do miejsca zamieszkania, by 16 grudnia 2014 r. uiścić wpis od skargi, również nie można uznać za wiarygodne. Na marginesie należy wskazać, że w przedstawionej kopii zaświadczenia lekarskiego w pkt. 15 znajduje się cyfra "2", co oznacza "chory może chodzić". Ponadto choroba, jak wynika z powołanego wyżej postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego, musi mieć charakter nagły. Ponieważ, jak wynika z przedmiotowego zaświadczenia, skarżący był niezdolny do pracy od dnia 13 listopada 2014 r., nie można uznać, że choroba ta miała charakter nagły. Skarżący nie wskazali także, że nie byli w stanie posłużyć się osobą trzecią w celu wykonania wezwania. Uwzględniając powyższe, Sąd postanowił jak na wstępie.