VII SA/Wa 2657/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu D. J. od decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia 3 września 2025 r. nr 1146/OPO/2025 w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: 1. odrzucić sprzeciw; 2. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis sądowy od sprzeciwu w kwocie 100 zł. Decyzją z 3 września 2025 r. nr 1146/OPO/2025 Wojewoda Mazowiecki uchylił decyzję Prezydenta W. z [...] czerwca 2025 r., nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W decyzji tej zawarto pouczenie, że na decyzję służy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Wojewody Mazowieckiego, w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji. Decyzja ta została doręczona skarżącemu w dniu 18 września 2025 r. W dniu 13 października 2025 r. (data nadania w placówce pocztowej) profesjonalny pełnomocnik skarżącego wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję Wojewody. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a., skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji (art. 64c § 1 p.p.s.a.) Ponadto zgodnie z art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po terminie. W niniejszej sprawie kwestionowana decyzja wydana została na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., wobec czego właściwym środkiem do jej zaskarżenia był sprzeciw, który należało wnieść w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji. Jak wynika z akt administracyjnych, decyzję Wojewody z 3 września 2025 r. doręczono skarżącemu w dniu 18 września 2025 r. Przewidziany ustawą, 14-dniowy termin na wniesienie sprzeciwu upływał w dniu 2 października 2025 r. Skarżący wniósł natomiast skargę w dniu 13 października 2025 r., a zatem z uchybieniem terminu do wniesienia sprzeciwu. Zasygnalizować jednocześnie należy, że Wojewoda błędnie pouczył o prawie wniesienia od decyzji organu odwoławczego skargi, zamiast sprzeciwu. Treść tego pouczenia nie uchyla jednak skutków spóźnionego złożenia sprzeciwu, ponieważ tryb, termin oraz sposób wniesienia środka zaskarżenia, wiążąco określają przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W orzecznictwie zgodnie przyjmuje się, że pouczenie nie może kreować terminu do wniesienia środka zaskarżenia (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lutego 2017 r., sygn. akt II OSK 1363/15, z dnia 9 grudnia 2016 r., sygn. akt II OSK 702/15). Natomiast zgodnie z art. 112 k.p.a. błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania lub skutków zrzeczenia się odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Fakt błędnego pouczenia strony może natomiast stanowić przesłankę do przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu przez Sąd. Wymaga to jednak wystąpienia przez stronę ze stosownym wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. Wniosek taki należy złożyć w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi (w tym przypadku w terminie 7 dni od otrzymania odpisu niniejszego postanowienia). We wniosku należy uprawdopodobnić przyczynę braku uchybienia terminowi do wniesienia sprzeciwu. Ze względu na powyższe, na podstawie art. 64c § 1 w zw. z art. 64b § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w postanowieniu. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a