VII SA/Wa 2659/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), , Sędzia WSA Renata Nawrot, Sędzia WSA Iwona Szymanowicz – Nowak, Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2017 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] w [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2016 r., nr [...] Wojewoda [...] działając na podstawie art. 138 § 1 k.p.a. - ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 23 z późn. zm.), oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 290 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania Wspólnoty Mieszkaniowej w [...] przy [...], z siedzibą w [...] - reprezentowanej przez r. pr. A. O. – J., od decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2016 r., dotyczącej umorzenia postępowania w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] maja 2015 r., wydanej dla inwestora: [...] z siedzibą w [...] przy ul. [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym i zagospodarowaniem terenu, na terenie działki oznaczonej w ewidencji gruntów nr [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w [...] -utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] stycznia 2016 r., znak: [...]. Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Prezydent [...] decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2015 r., zatwierdził projekt budowlany i udzielił inwestorowi - [...]. z siedzibą w [...] przy ul. [...] - pozwolenia na budowę opisanej powyżej inwestycji. Wnioskiem złożonym do Urzędu [...] w dniu [...] października 2015 r., r. pr. S. F., reprezentujący Wspólnotę Mieszkaniową w [...] przy ul. [...] zwrócił się o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ww. decyzją Prezydenta [...] powołując się na art. 145 § 1 pkt. 4 k.p.a. - strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Pismem z dnia 6 listopada 2015 r., Prezydent [...] wezwał wnioskodawcę do złożenia wyjaśnień w sprawie ww. wniosku o wznowienie postępowania poprzez przedłożenie dowodu potwierdzającego termin (datę) i okoliczności, w jakich dowiedział się o decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] maja 2015 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, r. pr. S. F., reprezentujący Wspólnotę Mieszkaniową, pismem złożonym do Urzędu [...] w dniu 27 listopada 2015 r., przedstawił stosowne wyjaśnienia informując, że termin, o którym mowa w art. 148 § 1 i 2 k.p.a. należy liczyć od dnia 22 września 2015 r. - kiedy to administrator Wspólnoty Mieszkaniowej dowiedział się o decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] maja 2015 r. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2015 r., organ I instancji wznowił postępowanie administracyjne w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] maja 2015 r. Inwestor - [...] pismem z dnia 16 grudnia 2015 r., po skorzystaniu z możliwości wglądu w akta przedmiotowej sprawy (o czym świadczy załączony do akt organu I instancji protokół z dnia 16 grudnia 2015 r.) przedstawił swoje stanowisko, przede wszystkim zwracając uwagę Prezydenta [...] na fakt, że w pełnomocnictwie z dnia 27 sierpnia 2015 r. udzielonemu r. pr. S. F. przez Wspólnotę Mieszkaniową zawarto numer przedmiotowej decyzji i datę jej wydania: "[..,] w tym decyzji Prezydenta [...] nr [...] z [...] maja 2015 [...]", co świadczy o tym, że w dniu 27 sierpnia 2015 r. Wspólnota wiedziała już o istnieniu ww. decyzji. Prezydent [...], decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2016 r., umorzył postępowanie w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] maja 2015 r. W uzasadnieniu powyższej decyzji Prezydent [...] wyjaśnił, że w sytuacji, gdy postępowanie zostało wszczęte z powodu niewłaściwego ustalenia terminu, w którym jest dopuszczalne złożenie wniosku o wznowienie postępowania, tutejszy urząd może jedynie postępowanie umorzyć. Odwołanie od decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2016 r., pismem z dnia 9 lutego 2016 r., wniosła ww. Wspólnota Mieszkaniowa reprezentowana przez r. pr. A. O. – J.. W tych okolicznościach wydana została zaskarżona decyzja opisana na wstępie. Wojewoda [...] uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie wskazał, że decyzja organu pierwszej instancji odpowiada prawu. Podkreślił, że samo wniesienie podania o wznowienie postępowania przez stronę nie wszczyna automatycznie postępowania. O wznowieniu bądź odmowie wznowienia postępowania rozstrzyga bowiem, stosownie do art. 149 k.p.a., właściwy organ. Podanie takie uruchamia jedynie fazę wstępną postępowania, której celem jest ustalenie przez organ następujących kwestii: czy podanie o wznowienie postępowania odpowiada ogólnym wymogom Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczącym podań w postępowaniu administracyjnym (tj. czy zostało podpisane, wskazuje konkretną decyzję bądź postanowienie, których dotyczy wniosek o wznowienie postępowania), czy zostały w nim powołane przyczyny wznowienia określone w art. 145 § 1 k.p.a. oraz czy został zachowany miesięczny termin do złożenia podania o wznowienie (art. 148 k.p.a. ). Podanie o wznowienie, przedmiotowe w sprawie, oparte zostało na podstawie wymienionej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. . W takim wypadku organ rozpatrujący wniosek o wznowienie w postępowaniu wstępnym ogranicza się jedynie do ustalenia, czy wniosek został złożony w terminie określonym w art, 148 § 1 k.p.a.. Zgodnie z art. 148 § 2 k.p.a. termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Uchybienie terminu określonego w art. 148 § 2 k.p.a. jest podstawą do wydania postanowienia o odmowie wznowienia postępowania. Żądanie wznowienia złożone przez stronę powinno odpowiadać wymogom z art. 63 § 2 k.p.a., a ponadto z podania powinno wynikać żądanie wznowienia postępowania. Strona musi również wskazać dowody potwierdzające datę dowiedzenia się o przyczynie wznowienia lub o dacie wydania decyzji przy przyczynie czwartej. Niepodanie terminu stanowi brak formalny podania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 maja 2008 r., II OSK 510/07, LEX nr 505314: "Żądanie wznowienia postępowania złożone przez stronę powinno odpowiadać nie tylko wymogom z art. 63 § 2 k.p.a., ale z podania powinno wynikać żądanie wznowienia postępowania oraz okoliczności wskazujące na zachowanie terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a."). Wojewoda [...] przywołał wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2012 r., sygn. akt: I OSK 833/11: " Skład Orzekający Naczelnego Sądu Administracyjnego podziela utrwalone w literaturze oraz w orzecznictwie stanowisko, iż to na osobie, która składa wniosek o wznowienie postępowania ciąży obowiązek udowodnienia, kiedy dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, w tym, na gruncie art. 148 § 2 kp.a., kiedy dowiedziała się o decyzji (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2011, s. 572, P. Przybysz, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2006, s. 324-325). Stanowi to bowiem podstawę ustalenia, czy podanie o wznowienie wniesione zostało przed upływem jednomiesięcznego terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a. Oznacza to wykazanie, iż zachowany został termin przewidziany w art. 148 § 2 k.p.a., czyli że w określonej dacie, mieszczącej się w okresie 1 miesiąca przed złożeniem wniosku, strona posiadła wiedzę o wydarzeniu, które stanowi impuls do złożenia wniosku. Na organie spoczywa w związku z tym obowiązek oceny zasadności argumentacji strony w ramach oceny swobodnej, uzasadnionej racjonalnymi przesłankami." Wystąpienie łącznie wszystkich wymienionych przesłanek uprawnia organ do wydania postanowienia o wznowieniu postępowania (art. 149 § 1 k.p.a. ), natomiast ich brak obliguje organ do wydania postanowienia o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 k.p.a. ). Wojewoda [...] wskazał - tylko gdy w świetle twierdzeń wynikających już z samego wniosku o wznowienie wynika, że brak jest ustawowych podstaw do wznowienia, wniosek składa podmiot niebędący stroną albo termin do jego złożenia nie został zachowany, organ wydaje postanowienie o odmowie wznowienia postępowania. Rozstrzygnięcie odmawiające wznowienia postępowania wydaje się wtedy, gdy we wstępnej fazie postępowania wznowieniowego można jednoznacznie stwierdzić, że nie istnieją podstawy wznowienia. I tak, w przekazanych do Wojewody [...] przez organ I instancji aktach przedmiotowej sprawy znajduje się dołączona do omawianego wniosku o wznowienie postępowania potwierdzona za zgodność z oryginałem przez r. pr. S. F. kopia pełnomocnictwa upoważniającego radcę prawnego S. F. do reprezentowania Wspólnoty Mieszkaniowej w [...] przy ul. [...] w sprawie " o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnych, w tym decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] maja 2015, lub ustalenia zgodności z prawem realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie osiedla mieszkaniowego przy ul. [...] na rzecz [...] lub podmiotów z nim powiązanych na działce sąsiadującej z nieruchomością Mocodawcy, tj. działce nr [...] z obrębu [...]". Powyższe pełnomocnictwo zostało ustanowione w dniu 27 sierpnia 2015 r. przez członków Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej. Wniosek Wspólnoty Mieszkaniowej, reprezentowanej przez r. pr. S. F., nie został złożony w terminie określonym w art. 148 § 2 k.p.a. - termin jednego miesiąca został przekroczony mimo wskazania przez Wspólnotę daty 22 września 2015 r. jako dnia, w którym o decyzji się dowiedziała. Dokumentacja sprawy pozwala jednoznacznie stwierdzić, że Wspólnota Mieszkaniowa w [...] przy ul. [...] już 27 sierpnia 2015 r. - w dniu udzielenia pełnomocnictwa, przez członków jej zarządu, S. F. do działania w jej imieniu, posiadała wiedzę o przedmiocie, numerze i dacie wydania decyzji Prezydenta [...] nr [...] z [...] maja 2015 r. Zgodnie z art. 148 § 2 k.p.a. termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji, tymczasem wniosek Wspólnoty Mieszkaniowej w [...] przy ul. [...] reprezentowanej przez r. pr. S. F. o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ww. decyzją Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] maja 2015 r. został nadany w placówce pocztowej w dniu 21 października 2015 r. (wpłynął do Urzędu [...] w dniu 23 października 2015 r.), czyli znacznie ponad miesiąc po czasie od kiedy Wspólnota Mieszkaniowa posiadała już informacje o decyzji Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] maja 2015 r. Fakt powołania się przez pełnomocnika. Wspólnoty - r. pr. S. F. (w piśmie stanowiącym odpowiedź na wezwanie Prezydenta [...] dotyczącego terminu, kiedy Wspólnota dowiedziała się o decyzji, na informacje uzyskane od administratora Wspólnoty Mieszkaniowej), nie wyklucza tego, że Wspólnota wiedzę o przedmiotowej decyzji posiadała wcześniej - co potwierdza dokument wspomnianego pełnomocnictwa udzielonego przez jej zarząd. W ocenie Wojewody [...], Prezydent [...] wyczerpująco wyjaśnił w uzasadnieniu decyzji o umorzenia postępowania w sprawie wznowienia postępowania, że w początkowej ocenie data ww. pełnomocnictwa nie została zauważona i wezwał Wspólnotę Mieszkaniową do wskazania terminu, kiedy dowiedziała się o decyzji Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] maja 2015 r,, a następnie - na podstawie podanej daty - wznowił omawiane postępowanie. Następnie, zbadał pełnomocnictwo z dnia 27 sierpnia 2015 r. i po analizie jego treści stwierdził, że: " Z przedłożonych dokumentów nie można jednoznacznie ustalić dokładnej daty, kiedy skarżąca uzyskała pierwszą informację o istnieniu pozwolenia na budowę na terenie - działki sąsiedniej, ale bezsprzecznie skarżąca wiedziała o decyzji 27 sierpnia 2015 r. kiedy udzielała pełnomocnictwa p. F. ". Wojewoda [...], za wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 września 2012 r., sygnatura akt: II OSK 889/ 11, wskazał - jeżeli organ dostrzeże, że wniosek o wznowienie postępowania został złożony z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 148 k.p.a. ale uczyni to dopiero po wydaniu ww. postanowienia to nie oznacza to, że organ zobowiązany będzie do wydania jednego z rozstrzygnięć, o których mowa w art. 151 k.p.a. Zachowanie terminu stanowi warunek skuteczności wniosku o wznowienie postępowania, a zatem jeśli doszło do błędnego wszczęcia postępowania, to organ powinien takie postępowanie umorzyć". W podsumowaniu Wojewoda [...] stwierdził, że Prezydent [...] prawidłowo zakwalifikował wniosek o wznowienie postępowania, jako złożony z uchybieniem terminu zatem nie było możliwe w takiej sytuacji wydanie decyzji, co do istoty sprawy po wznowieniu postępowania. Organ I instancji, w sytuacji, gdy doszło do wydania postanowienia o wznowieniu z [...] grudnia 2015 r. z powodu niewłaściwego ustalenia terminu, w którym jest dopuszczalne złożenie wniosku o wznowienie postępowania, słusznie postąpił umarzając wznowione postępowanie, w oparciu o art. 105 § 1 k.p.a. jako bezprzedmiotowe. Ponadto organ podniósł, że w świetle poczynionych ustaleń zarzuty odwołania pozostają one bez wpływu na treść niniejszego rozstrzygnięcia. Wydruki korespondencji mailowej nie stanowi dowodu, który uprawdopodabniałby, że wniosek o wznowienie postępowania został złożony w terminie o którym mowa w art. 148 § 2 k.p.a., jak również nie wskazują, że potwierdzone za zgodność z oryginałem w dniu 20 października 2016 r. przez r. pr. S. F. pełnomocnictwo udzielone r. pr. S. F. do działania w imieniu Wspólnoty z 27 sierpnia 2015 r. zawiera nieprawdziwe informacje. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe orzeczenie wniosła Wspólnota Mieszkaniowa w [...] przy ul. [...] z siedzibą w [...] przy ul. [...], NIP: [...], REGON: [...] reprezentowana przez r.pr. A. O.-J. Skarżąca Wspólnota zarzuciła decyzji : - naruszenie przepisów postępowania tj.: art. 7 k.p.a., 77, 80 i 107 k.p.a. poprzez wyciągnięcie sprzecznych z regułami logiki wniosków, a mianowicie że treść dołączonej do odwołania korespondencji elektronicznej nie stanowi dowodu, który uprawdopodabniałby że wniosek o wznowienie postępowania został złożony w terminie, o którym mowa w art. 148 § 2 k.p.a., jak również nie wskazuje, że potwierdzone za zgodność z oryginałem w dniu 20 października 2015 r. pełnomocnictwo udzielone r.pr. S. F. opatrzone datą 27 sierpnia 2015 r. zawiera nieprawdziwe informacje, skoro z treści przedmiotowej korespondencji wynika, że skarżąca nie mogła w dniu 27 sierpnia 2015 roku, czyli dacie figurującej na pełnomocnictwie, wiedzieć o decyzji Prezydenta [...] nr [...], jeśli w dniu [...] września 2015 r. zaczęła dopiero ustalać dane konkretyzujące działkę na której powstaje inwestycja objęta decyzją nr [...] i osobę inwestora, co byłoby nielogiczne gdyby w tym czasie o decyzji nr [...]; co w konsekwencji doprowadziło to do błędnego ustalenia, że podanie o wznowienie postępowania wpłynęło po ustawowym terminie określonym w art. 148 k.p.a. i wskutek tego organ wydał błędne rozstrzygnięcie w sprawie. - naruszenie przepisów postępowania tj.: art. 7 k.p.a., 77, 78 I 107 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do rozstrzygnięcia sprawy mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, poprzez uznanie za prawidłowe pominięcie przez organ i instancji dowodu z przesłuchania świadka M. R. wnioskowanego przez skarżącą na okoliczność kiedy, gdzie i w jakich okolicznościach skarżąca dowiedziała się o wydaniu decyzji Prezydenta [...] nr [...], a w konsekwencji przeprowadzenie nierzetelnego postępowania administracyjnego w oparciu o wybrakowany materiał dowodowy, co doprowadziło to do błędnego ustalenia, że podanie o wznowienie postępowania wpłynęło po ustawowym terminie określonym w art. 148 k.p.a. i w konsekwencji wydania błędnego rozstrzygnięcia w sprawie. - art. 148 k.p.a. poprzez przyjęcie, że skarżąca uchybiła miesięcznemu terminowi do złożenia podania o wznowienie postępowania, podczas gdy prawidłowo prowadzone postępowanie doprowadziłoby do rezultatu odmiennego a mianowicie, że skarżąca dowiedziała się o wydaniu decyzji Prezydenta [...] nr [...] w dniu 22 września 2015 r., nie zaś w dniu 27 sierpnia 2015 r., a zatem nie doszło do naruszenia terminu określonego w art. 148 k.p.a., co w rezultacie doprowadziłoby do niewydania przedmiotowej decyzji. - art 138 § 1 pkt 1 w związku z art 105 § 1 k.p.a. poprzez wydanie decyzji utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] stycznia 2016 znak: [...] w sprawie umorzenia postępowania w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Prezydenta Miasta [...] nr [...] z dnia [...] maja 2015 roku, wydanej dla inwestora [...] z siedzibą w [...] przy ul. [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym i zagospodarowaniem terenu, na terenie działki oznaczonej w ewidencji gruntów nr [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w [...], podczas gdy w danej sprawie powinna zostać wydana decyzja uchylająca, z racji że prawidłowo prowadzone postępowania prowadziłoby do wniosku, że nie było podstaw do wydania skarżonej decyzji w sytuacji, gdy wniosek o wznowienie postępowania został złożony przed upływem terminu określonego w art. 148 k.p.a., a zatem postępowanie zostało wszczęte prawidłowo. - art 138 § 1 pkt 2 w związku z art 105 § 1 k.p.a. poprzez niewydanie decyzji uchylającej decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] stycznia 2016 znak: [...] w sprawie umorzenia postępowania w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Prezydenta Miasta [...] nr [...] z dnia [...] maja 2015 roku, wydanej dla inwestora [...]. z siedzibą w [...] przy ul. [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym i zagospodarowaniem terenu, na terenie działki oznaczonej w ewidencji gruntów nr [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w [...], która to decyzja powinna zostać w przedmiotowej sprawie wydana. Na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c skarżąca Wspólnota wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Wojewody [...] nr [...] z [...] września 2016 r. znak: [...], poprzedzającej ją decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] stycznia 2016 znak: [...] oraz o zasądzenie na rzecz skarżącej od organu kosztów postępowania. Skarżąca wniosła o przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dołączonego do niniejszej skargi wydruku korespondencji elektronicznej pomiędzy M. R. a zarządem skarżącej z dnia 21 września 2015 r., oraz z dnia 22 września 2015 r., na okoliczność, że skarżąca dowiedziała się o decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2015 roku, nr [...] w dniu 22 września 2016 r., wskazując jednocześnie że przeprowadzenie tego dowodu nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie i wyjaśni wątpliwości w sprawie daty, w której skarżąca dowiedziała się o decyzji nr [...] a w konsekwencji doprowadzi do wniosku, że zachowany został termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Stanowisko skarżącej znalazło rozwinięcie w uzasadnieniu skargi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentacje. Organ podkreślił – że zarzuty skargi są tożsame z zarzutami odwołania i zostały wyczerpująco omówione w uzasadnieniu ww. rozstrzygnięcia: Z dokumentacji jednoznacznie wynika, iż Wspólnota Mieszkaniowa w [...] przy ul. [...] w dniu 27 sierpnia 2015 r., tj. w dniu udzielenia pełnomocnictwa, przez członków jej zarządu, S. F. do działania w jej imieniu, posiadała wiedzę o przedmiocie, numerze i dacie wydania decyzji Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] maja 2015 r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonego i poprzedzającego go aktu pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja odpowiada przepisom prawa. Sąd w pełni podziela ustalenia i argumentację organu, które legły u podstaw rozstrzygnięcia podjętego w zaskarżonym orzeczeniu. Ocenia je jako prawidłowe, wyczerpujące. Przyjmuje za własne. Sąd zgłoszony w skardze wniosek dowodowy oddalił na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. Przepis stanowi - Sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. W ocenie Sadu zgłoszony dowód nie był niezbędny do wyjaśnienia istotnych wątpliwości sprawy. Omówiony w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji materiał dowodowy jednoznacznie, wręcz w oczywisty sposób wskazuje, że wniosek o wznowienie postepowania przedmiotowy w niniejszej sprawie złożony został z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 148 § 2 k.p.a. Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. W nawiązaniu do zarzutów skargi z całą stanowczością stwierdzić należy, że profesjonalny pełnomocnika prezentuje stanowisko sprzeczne z poglądem utrwalonego orzecznictwa i doktryny. Powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji nie jest pojęciem tożsamym z zawiadomieniem o pełnej treści decyzji, co mogłoby nastąpić dopiero po doręczeniu decyzji (postanowienia). W pierwszym przypadku chodzi tylko o informację o wydaniu decyzji, w drugim - o czynność jej doręczenia. Artykuł 148 § 2 k.p.a. nie wymaga dla otwarcia biegu terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., dopełnienia wymogu doręczenia decyzji, której dotyczy żądanie wznowienia, czy chociażby jej kopii. Bieg tego terminu rozpoczyna się w dacie powzięcia przez stronę wiadomości o istnieniu danej decyzji. Istotne jest to, aby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji, której jej nie doręczono, w stopniu pozwalającym na sformułowanie żądania wznowienia postępowania. Nie jest natomiast konieczne dokładne poznanie pełnej treści decyzji.. Wbrew zarzutom skargi organ dokonał prawidłowych ustaleń jak chodzi o datę powzięcia informacji przez skarżącą Wspólnotę o wydaniu przedmiotowej decyzji o pozwoleniu na budowę. Organ zasadnie oparł się na pełnomocnictwie opatrzonym datą 27 sierpnia 2015 r. Prawidłowo ocenił, że treść pełnomocnictwa jednoznacznie wskazuje - skarżąca uzyskała pierwszą informację o istnieniu decyzji nr [...], w dniu 27 sierpnia 2015 r., kiedy to udzielała pełnomocnictwa r.pr. S. F. Sąd podziela stanowisko organu, treść korespondencji elektronicznej nie stanowi dowodu, który uprawdopodabniałby, że wiosek o wznowienie postępowania został złożony w terminie o którym mowa w art. 148 par. 2 k.p.a. , jak również nie wskazuje że potwierdzona za zgodność z oryginałem w dniu 20 października 2016 przez r.pr. S. F. kopia pełnomocnictwa udzielonego r.pr. S. F. do działania w imieniu skarżącej z 27 sierpnia 2015 r. zawiera nieprawdziwe informacje. Skarżąca podnosi - cyt. "w związku z powstającą inwestycją - mogła 27 sierpnia 2015 r. co najwyżej - nawiązać jedynie wstępną współpracę z mec. S. F., w celu dalszego ewentualnego umocowania do działania w sprawie związanej z powstającą inwestycją na sąsiedniej nieruchomości, po sprawdzeniu jednak przez skarżącą numeru działki, osoby inwestora oraz podstawy prawnej prowadzonej inwestycji. Gdyby skarżąca wiedziała o decyzji nr [...] w dniu [...] sierpnia 2015 r., to w korespondencji elektronicznej między mec. S. F. a zarządem skarżącej z dnia 1 i 4 września 2015 r. nie zostałaby wskazana konieczność uzyskania informacji o numerze działki i osobie inwestora". Powtórzmy zatem jeszcze raz - istotna dla rozpoczęciu biegu terminu była wiedza o decyzji pozwalająca na jej zidentyfikowanie i taką wiedzę Wspólnota posiadała już w czasie udzielania ww. pełnomocnictwa. Prowadzenie dalszego postepowania dowodowego w tym zakresie nie było już celowe. Kierując się powyższą argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji w trybie art. 151 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2017.1369 t.j.).