VII SA/Wa 2666/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Maria Tarnowska ( spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Piątek-Macugowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 sierpnia 2014 r. sprawy ze skargi J. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2012 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej J. W. kwotę 440 zł ( czterysta czterdzieści złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I. Stan sprawy 1. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] września 2012 r. znak [...], po rozpatrzeniu zażalenia J. W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2012 r. znak [...] - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Postanowienie zostało wydane na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 kpa. 2. W uzasadnieniu postanowienia Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podał, że w niniejszej sprawie decyzją z dnia [...] marca 2010 r. znak [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] nałożył na A. H. obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego zbiornika na gnojowicę, zlokalizowanego na działce nr geod. [...] położonej w I., uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych wraz z uzgodnieniami i opiniami wymaganymi przepisami szczególnymi, w terminie do dnia [...] lipca 2010 r. Pismem z dnia [...] września 2010 r. J. W. oraz W. K. wystąpiły do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego o stwierdzenie nieważności ww. decyzji organu powiatowego z dnia [...] marca 2010 r. Decyzją z dnia [...] listopada 2010 r. znak [...],[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] marca 2010 r. znak [...]. Decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r. znak [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] lipca 2012 r. znak [...] odmówił wszczęcia na wniosek J. W. postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] marca 2010 r. znak [...]. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła J. W.. 3. W uzasadnieniu postanowienia Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że art. 61a kpa dopuszcza możliwość wydania rozstrzygnięcia o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z przyczyn o charakterze podmiotowym lub przedmiotowym. Z ustaleń organu wynika, że pismem z dnia [...] stycznia 2011 r. organ wojewódzki wezwał J. W. oraz W. K. o wykazanie interesu prawnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] marca 2010 r. znak [...]. J. W. nie wskazała konkretnej normy prawa materialnego, uzasadniającej wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] marca 2010 r. Organ wskazał, że z akt administracyjnych zgromadzonych w sprawie wynika, że przedmiotowy zbiornik jest usytuowany w odległości 18,30 m od granicy działki z drogą polną (protokół oględzin z dnia [...] marca 2008 r. oraz protokół z kontroli z dnia [...] lutego 2009 r.) oraz, że odległość między płotem działki nr [...] a słupkami stalowymi ogrodzenia niezabudowanej działki nr [...] (własność J. W.), w linii przedmiotowego zbiornika wynosi 5,0 m. Zgodnie z § 6 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 132, poz. 877), odległości zamkniętych zbiorników na płynne odchody zwierzęce, mierzone od pokryw i wylotów wentylacyjnych powinny wynosić co najmniej: (1) od otworów okiennych i drzwiowych pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi na działkach sąsiednich – 15 m, (2) od magazynów środków spożywczych, a także obiektów budowlanych przetwórstwa rolno-spożywczego – 15 m, (3) od granicy działki sąsiedniej – 4 m, (4) od budynków magazynowych ogólnych – 5 m, (5) od silosów na zboże i pasze – 5 m, (6) od silosów na kiszonki – 5 m. Z uwagi na powyższe, zdaniem organu, przedmiotowy zbiornik nie narusza ww. przepisu, gdyż został on zlokalizowany w znacznie większej odległości od budynku mieszkalnego J. W., a zatem strefa oddziaływania przedmiotowego zbiornika nie obejmuje działek nr [...] i [...] stanowiących własność J. W., działki nr [...]. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że o tym, czy jest się stroną danego postępowania administracyjnego nie decyduje sama wola czy subiektywne przekonanie danej osoby bądź dopuszczenie jej przez organ do udziału w nim, ale okoliczność, czy istnieje przepis prawa materialnego pozwalający zakwalifikować interes danej osoby, jako interes prawny (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lipca 2007 r. II OSK 999/06). Na podstawie art. 61 § 1 kpa postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu, natomiast zgodnie z art. 28 kpa stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Interes prawny strony, jak wskazał organ, powinien wynikać z konkretnej i zindywidualizowanej normy prawa materialnego wpływającej na sytuację prawną wnoszącego dany wniosek, żądanie czy skargę. Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreślany jest w szczególności realny i aktualny charakter interesu prawnego wynikający z zastosowania konkretnej normy prawnej. Interes prawny powinien mieć charakter obiektywny, a nie wynikać z subiektywnego przekonania strony o jego naruszeniu, czy jej woli prowadzenia określonego postępowania. Ponadto, od interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, czyli sytuację, w której dany podmiot jest co prawda bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, jednakże nie może tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa, mającego stanowić podstawę skierowanego żądania w zakresie podjęcia stosownych czynności przez organ administracji (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 września 2008 r. sygn. akt VII SA/Wa 622/08). Organ stwierdził wobec powyższego, że J. W. nie ma przymiotu strony w postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] marca 2010 r. znak [...], zaś zarzuty zawarte w zażaleniu pozostają bez wpływu na treść przedmiotowego rozstrzygnięcia organu nadzorczego. 4. Zdaniem Sądu, stan faktyczny przyjęty za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia nie budzi wątpliwości. II. Zarzuty podniesione w skardze i stanowiska pozostałych stron 1. Skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła J. W.; zarzucając naruszenie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego ustawy Prawo budowlane – art. 36a ust. 1, 2, 3, 5 pkt 1 i 7 oraz ust. 6, oraz art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji RP – - domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia, stwierdzenia nieważności postanowienia organu pierwszej instancji. 2. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. III. Podstawa prawna rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zaskarżonym postanowieniem Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2012 r. o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego z wniosku J. W. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] marca 2010 r. znak [...], którą organ nałożył na A. H. obowiązek sporządzenia projektu budowlanego zamiennego zbiornika na gnojowicę – z uwagi na brak przymiotu strony J. W.. Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie nie mogło być inne zważywszy na prawomocny od dnia 19 listopada 2013 r. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 września 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 809/13, poprzedzający wyrok w sprawie sygn. akt VII SA/Wa 432/14 z dnia 19 sierpnia 2014 r. – w którym to wyroku skarżąca J. W. została uznana za stronę postępowania. Stwierdzić zatem należy, że również w sprawie niniejszej J. W. przymiot strony przysługuje, dlatego też należało uwzględnić skargę. IV. Rozpatrując sprawę ponownie, organ wyda stosowne rozstrzygnięcie, mając na względzie stanowisko Sądu. V. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), orzekł jak w sentencji.