VII SA/Wa 2684/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Groński ( spr.), , Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Piątek-Macugowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania skargę oddala 1 Sygn. akt VII SA/Wa 2684/13 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] października 2013 r. nr [...] znak [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego – dalej [...]WINB, na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 267) – dalej kpa, oraz na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.) – dalej Prawo budowlane, po zapoznaniu się z odwołaniem Wspólnoty [...] ul. [...] z dnia [...] września 2013 r. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] – dalej PINB w [...], nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. znak: [...] nakazującej Wspólnocie Mieszkaniowej z siedzibą [...] usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości wykazanych w protokołach nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] z przeprowadzonej okresowej kontroli przewodów kominowych w dniu [...] grudnia 2012 r. w budynkach mieszkalnych wielorodzinnych usytuowanych przy ul. [...],[...],[...],[...],[...] w [...] poprzez wykonanie robót remontowych wskazanych w tej decyzji – stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu postanowienia [...]WINB wskazał, że zgodnie z art. 129 § 2 kpa odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. W pouczeniu decyzji zawarto prawidłową informację co do terminu na złożenie odwołania. Organ wyjaśnił, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, iż przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję została doręczona podmiotowi skarżącemu w dniu [...] sierpnia 2013 r. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru widnieje podpis pracownika – L. N. opatrzony datą [...] sierpnia 2013 r., dlatego termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu [...] września 2013 r. (środa). Organ wskazał, że Wspólnota Mieszkaniowa [...] ul. [...] złożyła odwołanie osobiście w siedzibie organu w dniu [...] września 2013 r., a więc z uchybieniem terminu określonego w art. 129 § 2 kpa. Skargę na powyższe postanowienie wniosła Wspólnota Mieszkaniowa przy ul. [...] w [...], domagając się jego uchylenia. Skarżąca zarzuciła: naruszenie art. 45 kpa poprzez uznanie, że decyzja została doręczona osobie uprawnionej do odbioru pism w imieniu skarżącego i w konsekwencji uznanie, że do skutecznego doręczenia decyzji skarżącemu doszło w dniu [...] sierpnia 2013 r., a nie [...] sierpnia 2013 r., naruszenie art. 134 kpa w zw. z art. 129 § 2 kpa poprzez stwierdzenie, że doszło do uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji PINB w [...]. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że z dopisku widniejącego na potwierdzeniu odbioru obok podpisu odbiorcy wynika, że nosi on imię "L." i był pracownikiem wspólnoty, natomiast dopisek ten został dokonany przez listonosza i zawiera błędy. Skarżąca wskazała, że przesyłka została odebrana przez M.N., który nie jest pracownikiem wspólnoty, ale firmy, której skarżąca zleciła sprzątanie i dozorowanie jej mienia. Skarżąca podkreśliła, że nigdy nie upoważniała pracowników firmy dozorująco-sprzątającej, z którą współpracuje do odbioru korespondencji w swoim imieniu, a także że pracownicy tej firmy, w tym M. N. byli pouczani, że nie są upoważnieni do odbierania pism kierowanych do Wspólnoty. Skarżąca wskazała, że nikogo nie upoważniała do odbierania korespondencji w jej imieniu, a korespondencja jest odbierana na poczcie przez członka zarządu wspólnoty, po wyjęciu awiza ze skrzynki pocztowej znajdującej się zgodnie z danymi adresowymi w budynku przy ul. [...]. Następnie wyjaśniła, że M. N. przekazał przesyłkę członkowi zarządu – D. W. w dniu [...] sierpnia 2013 r., więc dopiero w tym dniu nastąpiło skuteczne doręczenie decyzji i od tego momentu należy liczyć termin na wniesienie odwołania, który upłynął w dniu [...] września 2013 r. Dlatego skarżąca, składając odwołanie w dniu [...] września 2013 r., nie uchybiła terminowi do jego wniesienia. Ponadto skarżąca wyjaśniła, że M. N. przekazując przesyłkę w dniu [...] sierpnia 2013 r. wprowadził skarżącą w błąd, albowiem poinformował, że odebrał ją w dniu [...] sierpnia 2013 r., zatem skarżąca bez własnej winy uznała, że termin na wniesienie odwołania upływa w dniu [...] września 2013 r. Ponadto skarżąca została utwierdzona w swoim przekonaniu, co do zachowania terminu do wniesienia odwołania, przez PINB w [...]. W swoim piśmie z dnia [...] września 2013 r., którym przekazał odwołanie [...]WINB, stwierdził, że "odwołanie wniesiono w terminie". Skarżąca do dnia doręczenia jej postanowienia [...]WINB nie zdawała sobie sprawy, że uchybiła terminowi wniesienia odwołania. Przyczyna uchybienia terminowi - błąd, co do daty doręczenia decyzji ustała zatem dopiero w dniu [...] października 2013 r., w którym doręczono skarżącej postanowienie [...] WINB. W odpowiedzi na skargę [...] WINB wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. (dalej: ppsa) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Uwzględniając powyższe kryteria Sąd uznał, iż skarga jest bezzasadna, ponieważ zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa. Art. 129 § 2 kpa stanowi, że odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. W przypadku wniesienia odwołania z uchybieniem ww. terminu organ odwoławczy, zgodnie z art. 134 kpa, stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Jak wynika z akt sprawy, odbiór przesyłki zawierającej decyzję PINB w [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] został pokwitowany w dniu [...] sierpnia 2013 r. przez osobę o nazwisku "N.", w nawiasie dopisano: "L. pracownik". W decyzji zawarto pouczenie o prawie, sposobie i terminie jej zaskarżenia. Termin czternastodniowy na wniesienie odwołania upłynął w dniu [...] września 2013 r., a skarżąca złożyła odwołanie osobiście w dniu [...] września 2013 r., więc niewątpliwie po upływie ustawowego terminu. Dlatego organ prawidłowo zastosował przepis art. 134 kpa i stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Odnosząc się do zarzutów skargi należało stwierdzić, że pozostają one bez wpływu na prawidłowość zaskarżonego postanowienia, a okoliczności wskazane przez skarżącą stanowią argumentację wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, a nie skargi do sądu administracyjnego na postanowienie stwierdzające uchybienie do wniesienia odwołania. Ponadto, w ocenie Sądu, argumentacja skarżącej jest niekonsekwentna. Wspólnota bowiem, z jednej strony kwestionuje fakt skutecznego doręczenia decyzji w dniu [...] sierpnia 2014 r., twierdząc, że skuteczne doręczenie nastąpiło dopiero w dniu [...] sierpnia 2013 r. (czyli w dniu przekazania przesyłki członkowi zarządu skarżącej wspólnoty) – w rezultacie skarżąca nie uchybiła terminowi do wniesienia odwołania, a z drugiej strony stwierdza, że uchybiła temu terminowi bez własnej winy, albowiem osoba, która odebrała przesyłkę wprowadziła ją w błąd co do daty odbioru (twierdziła, że odebrała [...] sierpnia 2013 r.) i od tej właśnie daty skarżąca liczyła czternastodniowy termin na wniesienie odwołania, akceptując tym samym, że doręczenie do rąk M. N. było skuteczne. Na marginesie trzeba wskazać, że zgodnie z art. 45 kpa, jednostkom organizacyjnym i organizacjom społecznym doręcza się pisma w lokalu ich siedziby do rąk osób uprawnionych do odbioru pism. Zgodnie poglądem wyrażonym w z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2012 r., II OSK 1480/11, LEX nr 1367290, przez osobę upoważnioną do odbioru pisma należy rozumieć każdą osobę, która ze względu na wykonywaną funkcję została regulaminowo lub tylko zwyczajowo uprawniona do odbierania korespondencji przesyłanej do siedziby adresata. Nie można jednak pomijać, że doręczyciel nie ma obowiązku sprawdzania za każdym razem, czy kwitujący odbiór przesyłki posiada formalne uprawnienia do odbioru pism. Zapewnienie prawidłowego funkcjonowania jednostek, o których mowa w art. 45 kpa, nakłada na kierujących nimi obowiązek podjęcia takich działań organizacyjnych, ażeby wykluczyć możliwość odbioru przesyłek przez osoby nieuprawnione (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lipca 2011 r., I OZ 474/11, Lex nr 1082916). W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 151 ppsa.