VII SA/Wa 269/12

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 marca 2015r. po rozpoznaniu wniosku radcy prawnego J. C. w sprawie ze skargi M. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2011r., nr [...] w przedmiocie odstąpienia od nakazania wykonania określonych czynności przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego J. C. tytułem wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie w ramach nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu – odpowiedzi na skargę kasacyjną, kwotę 120,00 (sto dwadzieścia) złotych wraz ze stawką 23 % podatku VAT w kwocie 27, 60 złotych (dwadzieścia siedem złotych sześćdziesiąt groszy), łącznie kwotę 147,60 złotych (sto czterdzieści siedem złotych i sześćdziesiąt groszy). Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, postanowieniem z dnia 23 października 2012r. przyznał M. G. prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. W piśmie z dnia 30 października 2012r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w Warszawie poinformowała o wyznaczeniu radcy prawnego J. C. pełnomocnikiem z urzędu dla M. G. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi M. G. na decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2011r., Nr [...] wyrokiem z dnia 24 stycznia 2013r. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą decyzję organu pierwszej instancji i przyznał ze Skarbu Państwa- Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego J. C. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 złotych w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 240,00 złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 złotych. Skargę kasacyjną ww. wyroku wniósł, pismem z dnia 11 marca 2013r. Z. G. , reprezentowany przez radcę prawnego M. W. Odpis skargi kasacyjnej został przesłany przez Sąd wyżej wymienionemu pełnomocnikowi z urzędu i doręczony temu pełnomocnikowi w dniu 6 maja 2013r. Następnie pismem z dnia 4 września 2013r. radca prawny z urzędu sporządził odpowiedź na powyższą skargę kasacyjną. W piśmie tym wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej z urzędu nieopłaconej w żadnej części, według norm przepisanych. Po rozpoznaniu ww. skargi od powołanego wyżej wyroku, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 16 grudnia 2014r. sygn. akt II OSK 1256/13 oddalił skargę kasacyjną. Z protokołu rozprawy wynika, że pełnomocnik z urzędu nie brał udziału w rozprawie. W niniejszej sprawie, zważono co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wskazać należy, iż szczególne zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielanej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490). Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b cytowanego rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka wynosi – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji -75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120,00 złotych. Stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stosownie do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c wynosi 240,00 złotych. Natomiast stosownie do treści § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przed radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W niniejszej sprawie ustanowiony pełnomocnik reprezentował skarżącą zarówno w postępowaniu prowadzonym w pierwszej, jak i drugiej instancji. Za udział w postępowaniu w pierwszej instancji koszty nieopłaconej pomocy prawnej zostały zasądzone w wyroku Sądu z dnia 24 stycznia 2013r. Zatem do zasądzenia pozostały koszty za czynności dokonane po wyroku. Na obecnym etapie postępowania radca prawny J. C. sporządził odpowiedź na skargę kasacyjną wniesioną przez Z. G. od ww. wyroku. Pełnomocnik z urzędu nie uczestniczył w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (k- 161) protokół rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym z dnia 16 grudnia 2014r.) W tym miejscu wskazać należy, iż w uchwale z dnia 19 listopada 2012r., sygn. akt II FPS 4/12, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że art. 204 i art. 205 § 2 - 4 w związku z art. 207 § 1 p.p.s.a. wraz z właściwymi przepisami odrębnymi, do których odsyła art. 205 § 2 i 3 p.p.s.a., stanowią podstawę do zasądzenia zwrotu kosztów za wniesienie sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedzi na skargę kasacyjną. W uzasadnieniu tej uchwały Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną profesjonalnemu pełnomocnikowi przysługuje opłata (stawka minimalna) jak za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. Uwzględniając przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie a także ww. czynność pełnomocnika skarżącej z urzędu dokonaną na etapie postępowania kasacyjnego (zainicjowanego skargą kasacyjną Z. G.), uznano, że podstawę prawną do obliczenia wynagrodzenia dla wyznaczonego pełnomocnika z urzędu radcy prawnego J. C. (który reprezentował skarżącą w pierwszej instancji) stanowi przepis § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c ww. rozporządzenia. W konsekwencji przysługujące mu wynagrodzenie wynosi 120,00 złotych (co stanowi 50 % stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c), podwyższając o stawkę 23 % podatku od towarów i usług tj. kwotę 27,60 złotych, co łącznie stanowi kwotę 147,60 złotych. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia.