VII SA/Wa 2747/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Michał Podsiadło po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 lutego 2026 r. skargi D. K1. i D. K2. oraz K. P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 lipca 2024 r. nr 911/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: 1) odrzucić skargę D. K1. i D. K2.; 2) odrzucić skargę K. P. Decyzją z 26 lipca 2024 r. nr 911/2024 Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po zapoznaniu się z odwołaniem wniesionym przez D. K1. i D. K2. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] z [...] stycznia 2024 r. nr [...], umorzył postępowanie odwoławcze. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. decyzję organu wojewódzkiego wnieśli D. K1., D. K2. i K. P. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Rozpatrywana skarga pochodzi od trzech różnych osób: D. K1., D. K2. i K. P. Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została wydana na skutek odwołania D. K1. i D. K2. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] nr [...] z [...] stycznia 2024 r. Skarżących D. K1. i D. K2. wezwano do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Odpis zarządzenia w tym przedmiocie doręczono skarżącym 7 stycznia 2026 r. W rejestrze opłat sądowych nie odnotowano wpłaty skarżących. Dlatego też skarga tych skarżących podlegała odrzuceniu z mocy art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: "p.p.s.a."). Przepis ten przewiduje bowiem, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 26 lipca 2024 r. nr 911/2024 skargę wniosła również K. P. Na podstawie art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. K. P. nie legitymuje się w niniejszej sprawie własnym interesem prawnym. Z akt niniejszej sprawy jednoznacznie wynika, że rozstrzygnięcie o umorzeniu postępowania odwoławczego zostało podjęte po zapoznaniu się z odwołaniem D. K.1 i D. K2. od decyzji organu pierwszej instancji. Zaskarżona decyzja dotyczy więc wyłącznie dokonanej przez organ oceny w zakresie dopuszczalności wniesionego przez D. K1. i D. K2. odwołania, a zatem nie ma bezpośredniego wpływu na sferę prawną K. P. Powyższe doprowadziło Sąd do uznania, że skarżąca K. P. nie posiada interesu prawnego pozwalającego złożyć skargę w niniejszej sprawie. Dlatego też Sąd odrzucił skargę K. P. jako niedopuszczalnej, powołując się w tym zakresie na art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Z tych przyczyn Sąd postanowił, jak w sentencji.