VII SA/Wa 2755/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 9 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. L. i C. L. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie ze skargi J. L. i C. L. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2014 r., nr [...] w przedmiocie obowiązku sporządzenia i przedstawienia oceny stanu technicznego postanawia: odmówić J. L. i C. L. przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 kwietnia 2015 r. J. L. i C. L. wnieśli w dniu 28 października 2014 r. (data stempla urzędu pocztowego) skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] września 2014 r. Skarga zawierała wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r. Postanowieniem z dnia 10 marca 2015 r. Sąd odmówił wstrzymania wykonania tego postanowienia. W konsekwencji skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2015 r. Sąd odmówił wstrzymania wykonania postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Na to rozstrzygnięcie zażalenie w terminie wnieśli skarżący. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału VII z dnia 25 maja 2015 r. wezwano skarżących do nadesłania jednego odpisu zażalenia oraz do uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł. Wezwania te wysłano na prawidłowe adresy. Z adnotacji na kopertach wynika, że były one dwukrotnie awizowane (w dniach 28 maja i 5 czerwca 2015 r.) i nie podjęto ich w terminie, wobec czego korespondencja ta została zwrócona do Sądu i uznana za doręczoną w dniu 11 czerwca 2015 r. W związku z tym termin do uzupełnienia braków formalnych zażalenia upływał w dniu 18 czerwca 2015 r. Z dokumentacji finansowej (k. 88) wynika, że wpis od zażalenia został uiszczony w dniu 13 maja 2015 r. W terminie nie wpłynął odpis zażalenia. Pismem z dnia 29 czerwca 2015 r. skarżący wnieśli o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, argumentując, iż nie otrzymali awiza. Wskazali, że o zwrocie korespondencji dowiedzieli się w dniu 23 czerwca 2015 r. podczas rozmowy telefonicznej z pracownikiem Sądu. Zarządzeniem z dnia 1 lipca 2015 r. skarżących wezwano solidarnie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez nadesłanie 1 odpisu zażalenia oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Skarżący wezwanie to wykonali w terminie, wskazując, że zwrócili się do Poczty Polskiej o wyjaśnienie sprawy, jednak nie posiadali danych dotyczących przesyłek, wobec czego zwrócili się do Sądu z prośbą o podanie numerów listów poleconych, zawierających wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia. W odpowiedzi podano skarżącym numery listów poleconych. Przy piśmie z dnia 28 lipca 2015 r. skarżący dosłali załączniki do zażalenia, których nie przysłali, uzupełniając zażalenie. Pozostaje to bez wpływu na prawidłowość wykonania wezwania Sądu z dnia 25 maja 2015 r., bowiem skarżących wezwano do nadesłania odpisu zażalenia, nie zaznaczając, że ma to być odpis z załącznikami. Ponadto w dniu 2 września 2015 r. (data stempla urzędu pocztowego) skarżący nadesłali pismo, z którego wynika, że wyjaśniali sprawę ustnie w urzędzie pocztowym, jednak urzędnicy poinformowali ich, że nie przyznają się do winy i nie potwierdzą, że nie zostawiono awiz w skrzynkach. Ponadto wskazali, że skrzynka jest słabo zabezpieczona przed włamaniem i może ktoś wyjął kierowaną do nich korespondencję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazać należy, iż zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Natomiast w myśl art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stawiają określone wymogi formalne dla czynności procesowej, jaką jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. stanowi, że strona powinna wystąpić z takim wnioskiem w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia oraz uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (por. art. 87 § 4 p.p.s.a.). W pierwszej kolejności wskazać należy, że wniosek został złożony w terminie określonym w art. 87 § 1 p.p.s.a. i wraz z nim skarżący dokonali czynności, których nie dokonali w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Nie ulega też wątpliwości, że przywrócenie terminu jest w niniejszej sprawie dopuszczalne na gruncie art. 86 § 2 p.p.s.a., albowiem uchybienie terminu powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Podkreślić należy, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe jeśli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Wniosek o przywrócenie terminu będzie skuteczny, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się między innymi stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe, czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (tak: Naczelny Sąd Administracyjny, postanowienie z dnia 27 maja 2014 r., sygn. akt II GZ 223/14). Skarżący wnieśli wniosek w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., oraz, uzupełniając brak formalny, nadesłali odpis zażalenia, tj. dokonali czynności, której nie dokonali w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Jednocześnie nie ulega wątpliwości, że spełniona jest przesłanka z art. 86 § 2 p.p.s.a., bowiem odmowa przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia zamknie stronie skarżącej drogę do rozpoznania tego środka odwoławczego. Oceniając wskazane przez stronę skarżącą okoliczności uprawdopodabniające brak winy w uchybieniu terminu wskazać należy, że w świetle przedstawionej argumentacji i zgromadzonych w aktach sprawy dokumentów nie są one wiarygodne. Skarżący jako główny powód uchybienia terminu podają nieotrzymanie zawiadomienia oraz powtórnego zawiadomienia o wysłanych do nich z Sądu listach poleconych, zawierających wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia. Sąd uznaje to twierdzenie za nieuprawdopodobnione z dwóch powodów. Po pierwsze, uprzednia korespondencja kierowana do skarżących była odbierana co najmniej przez jedno z nich i to w datach, które wskazują, że pisma odbierane były w urzędzie pocztowym na podstawie awiza (potwierdzenie odbioru z dnia 10 grudnia 2014 r. – k. 14 oraz zwrócona korespondencja z datą pierwszej awizacji 4 grudnia 2015 r. – k. 15; potwierdzenie odbioru z dnia 30 marca 2015 r. oraz zwrócona korespondencja z datą pierwszej awizacji 13 marca 2015 r. – k. 50). Po drugie, skarżący zaniechali skorzystania z prawa wniesienia pisemnej skargi na czynności pracowników Poczty Polskiej, przez co niemożliwa jest weryfikacja ich twierdzeń co do niepozostawiania awiz w skrzynce pocztowej. Przez to wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia opiera się wyłącznie na twierdzeniu skarżących, któremu przeczy dotychczasowa historia doręczania im korespondencji z Sądu. W tej sytuacji uwzględnienie wniosku nie jest możliwe, bowiem strona skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Uwzględniając powyższe, Sąd postanowił jak na wstępie.