VII SA/Wa 2773/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu J. B. od decyzji Rady Doskonałości Naukowej z dnia 30 czerwca 2025 r. znak DRKN.Z5.402.19.2024 w przedmiocie nadania stopnia naukowego postanawia: 1. odrzucić sprzeciw; 2. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis sądowy od sprzeciwu w kwocie 100 zł. Decyzją z [...] czerwca 2025 r. znak [...] R[...] D[...] N[...] uchyliła decyzję R[...] N[...] I[...] S[...] P[...] P[...] A[...] N[...] z [...] czerwca 2024 r., nr [...]i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W decyzji tej zawarto pouczenie, że na decyzję służy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem R[...] D[...] N[...], w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji. Decyzja ta została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...] września 2025 r. W dniu [...] października 2025 r. (data nadania w placówce pocztowej) skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję R[...] D[...] N[...] . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a., skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji (art. 64c § 1 p.p.s.a.) Ponadto zgodnie z art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po terminie. W niniejszej sprawie kwestionowana decyzja wydana została na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., wobec czego właściwym środkiem do jej zaskarżenia był sprzeciw, który należało wnieść w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji. Jak wynika z akt administracyjnych, decyzję R[...] D[...] N[...] z [...] czerwca 2025 r. doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...] września 2025 r. Przewidziany ustawą, 14-dniowy termin na wniesienie sprzeciwu upływał w dniu 13 października 2025 r. Skarżący wniósł natomiast skargę w dniu [...] października 2025 r., a zatem z uchybieniem terminu do wniesienia sprzeciwu. Zasygnalizować jednocześnie należy, że R[...] D[...] N[...] błędnie pouczyła o prawie wniesienia od decyzji organu odwoławczego skargi, zamiast sprzeciwu. Treść tego pouczenia nie uchyla jednak skutków spóźnionego złożenia sprzeciwu, ponieważ tryb, termin oraz sposób wniesienia środka zaskarżenia, wiążąco określają przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W orzecznictwie zgodnie przyjmuje się, że pouczenie nie może kreować terminu do wniesienia środka zaskarżenia (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lutego 2017 r., sygn. akt II OSK 1363/15, z dnia 9 grudnia 2016 r., sygn. akt II OSK 702/15). Natomiast zgodnie z art. 112 k.p.a. błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania lub skutków zrzeczenia się odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Fakt błędnego pouczenia strony może natomiast stanowić przesłankę do przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu przez Sąd. Wymaga to jednak wystąpienia przez stronę ze stosownym wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. Wniosek taki należy złożyć w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi (w tym przypadku w terminie 7 dni od otrzymania odpisu niniejszego postanowienia). We wniosku należy uprawdopodobnić przyczynę braku uchybienia terminowi do wniesienia sprzeciwu. Ze względu na powyższe, na podstawie art. 64c § 1 w zw. z art. 64b § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w postanowieniu. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a