VII SA/Wa 2782/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Ewa Machlejd po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. W. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2011 r. znak: [...] w przedmiocie wycofania produktu z obrotu postanawia: odmówić K. W. przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Pismem z dnia 30 października 2011 r. K. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2011 r. znak: [...]. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 grudnia 2011 r. skarżący został zobowiązany do uzupełnienia braków formalnych skargi m. in. poprzez jej podpisanie -w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia został doręczony stronie skarżącej w dniu 22 grudnia 2011 r. (k. 25 akt sądowych). Pismem z dnia 27 grudnia 2011 r., nadanym w dniu 28 grudnia 2011 r. w urzędzie pocztowym, K. W. nadesłał kolejny egzemplarz skargi, który również nie został podpisany przez skarżącego. Z uwagi na nie podpisanie skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 19 stycznia 2012 r. odrzucił skargę w przedmiotowej sprawie. Pismem z dnia 9 maja 2012 r., nadanym w dniu 10 maja 2012 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu wniosku podał, iż w dniu 9 maja 2012 r. podczas rozmowy telefonicznej uzyskał informację, iż jego skarga została odrzucona. Jednocześnie podał, że nie był świadomy, iż Sąd wzywał go do uzupełnienia braków formalnych skargi m. in. przez jej podpisanie. Dalej skarżący podał, że o liście z poleceniem uzupełnienia braków formalnych nie został poinformowany przez osobę, u której mieszkał. Dodał, że na początku 2012 r. wyprowadził się, a korespondencja była kierowana do jego znajomego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W niniejszej sprawie niespornym jest, że skarżący nie zachował terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wezwanie do uiszczenia braków formalnych skargi (w tym do podpisania skargi) zostało doręczone w dniu 22 grudnia 2011 r. Tym samym termin 7-dniowy do uzupełnienia braków skargi upływał w dniu 29 grudnia 2011r. W dniu 27 grudnia skarżący uiścił wpis od skargi 2011 r., natomiast pismem z dnia 27 grudnia 2011 r., nadanym w dniu 28 grudnia 2011 r. w urzędzie pocztowym, Krzysztof Wasilewski nadesłał kolejny egzemplarz skargi, również nie podpisany przez skarżącego. Zatem, wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi był w niniejszej sprawie konieczny. Następnie wskazać trzeba, że skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu z zachowaniem terminu wymienionego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Moment powzięcia wiadomości o powstałym uchybieniu należy bowiem odnieść do daty rozmowy telefonicznej tj. do dnia 9 maja 2012 r. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony 10 maja 2012 r., zatem nie ulega wątpliwości, że skarżący dochował siedmiodniowego terminu na złożenie przedmiotowego wniosku. Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się -zgodnie z orzecznictwem i literaturą przedmiotu- z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Uchybienie terminu może być przykładowo poczytane jako zawinione przez nią, "jeśli strona nie chciała dopełnić czynności w terminie albo chciała czynności dopełnić, lecz nie dopełniła z powodu jakiejś przeszkody, którą mogła przezwyciężyć" (v. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz wyd. 7, Wydawnictwo C.H. Beck., W-wa 2005, str. 334). Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej, jest zatem uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej (v. wyrok NSA z 13 października 1999 r., sygn. akt IV SA 1656/97). Przywrócenie terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko w przypadku gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, iż niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. W niniejszej sprawie, we wniosku o przywrócenie terminu skarżący podał, że na początku 2012 r. wyprowadził się, a osoba, u której mieszkał nie poinformowała go o liście z poleceniem uzupełnienia braków formalnych. Analizując argumentację podniesioną przez skarżącego Sąd zauważa, iż z akt sądowych przedmiotowej sprawy wynika, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi (w tym do podpisania skargi) zostało wysłane do skarżącego na adresy wskazany w skardze. Przesyłka została doręczona w dniu 22 grudnia 2011 r. Skarżący w dniu 27 grudnia 2011 r. uzupełnił jeden z braków formalnych skargi tj. uiścił wpis sądowy, jednakże nie uzupełnił drugiego braku formalnego skargi tj. nie podpisał jej. Nadesłany bowiem kolejny egzemplarz skargi również nie został podpisany. Powyższe świadczy o tym, iż skarżący mija się z prawdą twierdząc, że dopiero w dniu 9 maja 2012 r. dowiedział się o konieczności uzupełnienia braków formalnych skargi. Jednocześnie Sąd zaznacza, iż błędne przekonanie i brak wiedzy strony nie usprawiedliwia uchybienia terminowi. Nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy, będącego przesłanką przywrócenia uchybionego terminu (por. post. NSA z 28 maja 2004r., FZ 93/04, niepubl.). W konsekwencji Sąd uznał, iż skarżący nie przedstawił w sprawie okoliczności, która wskazywałaby na brak jego winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi (m. in. poprzez jej podpisanie). Wskazana we wniosku o przywrócenie terminu okoliczność okazała się niewiarygodna, a co więcej - nie przemawiała za pozytywnym załatwieniem wniosku. Z wymienionych powodów, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.