VII SA/Wa 2790/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Stawecki po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Z. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku dostarczenia oceny technicznej postanawia: odrzucić skargę. J. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2015 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia obowiązku dostarczenia oceny technicznej. W skardze został zawarty wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W nadesłanym formularzu PPF skarżący wniósł także o ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 18 maja 2016 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Pismem z dnia 6 czerwca 2016 r. skarżący wniósł sprzeciw od ww. postanowienia. Postanowieniem z dnia 22 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy postanowienie z dnia 18 maja 2016 r. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z 16 grudnia 2016 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł – w terminie siedmiu dni – pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 4 stycznia 2017 r. (potwierdzenie odbioru: k. 89). W terminie do uiszczenia wpisu od skargi, skarżący złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem z dnia referendarz sądowy odmówił zmiany postanowienia z dnia 18 maja 2016 r., odmawiającego skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym Termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął bezskutecznie w dniu 11 stycznia 2017 r. Z informacji zawartej w notatce urzędowej, (k. 103), sprawdzonej do dnia 24 lutego 2017 r. wynika, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł do niniejszej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga na akt organu administracji publicznej składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm., "P.p.s.a."), wymogi formalne, a także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej. Na podstawie art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis od skargi będący opłatą sądową – zgodnie z art. 219 P.p.s.a. – należy uiścić przy wniesieniu skargi do sądu. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony należny wpis. W tym przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem odrzucenia skargi, uiścił wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 P.p.s.a.). Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.). Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu przez skarżącego upłynął w dniu 11 stycznia 2017 r. Z akt sprawy wynika, że skarżący nie uiścił wpisu od skargi w terminie zakreślonym przez sąd. Należy podkreślić, że zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, nawet w terminie przewidzianym dla uiszczenia wpisu, nie może uchylić skutków prawomocności pierwotnego rozstrzygnięcia w kwestii prawa pomocy. Nie przerywa bowiem biegu terminu do uiszczenia opłaty sądowej wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych złożony po prawomocnym oddaleniu uprzednio złożonego wniosku w tym przedmiocie, jeżeli nie zachodzą nowe okoliczności uzasadniające odmienną ocenę możliwości poniesienia kosztów sądowych przez stronę (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2016 r., sygn. akt I FZ 340/16, LEX nr 2 169 643 i przywołane tam orzeczenia). W tym stanie rzeczy Sąd – na mocy art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia.