VII SA/Wa 2818/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Janeczko (spr.) po rozpoznaniu w dniu 26 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. O., M. M. oraz T. M. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10 października 2023 r. nr 1204/2023 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: odrzucić skargę w części E. O. P O S T A N O W I E N I E Dnia 26 września 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Janeczko (spr.) po rozpoznaniu w dniu 26 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. O., M. M. oraz T. M. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10 października 2023 r. nr 1204/2023 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: odrzucić skargę w części M. M. oraz T. M. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga E. O., M. M. oraz T. M. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10 października 2023 r. nr 1204/2023 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Zarządzeniem Przewodniczącego wydziału VII z dnia 11 grudnia 2023 r. E. O. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 złotych. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 15 stycznia 2024 r. W dniu 2 lutego 2024 r. nie odnotowano w rejestrze dochodów należnej kwoty w wysokości 500 zł tytułem uiszczenia wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Skarga na akt organu administracji publicznej składana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935) dalej "p.p.s.a.", wymogi formalne, a także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej. Zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga (art. 230 § 2). Stosownie zaś do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Z akt sprawy wynika, że Skarżąca nie wykonała zarządzenia Sądu z 11 grudnia 2023 r. ponieważ nie uzupełniła braku formalnego skargi poprzez uiszczenie wpisu. Wezwanie Sądu do uiszczenia wpisu od skargi doręczone zostało skarżącej 15 stycznia 2024 r., a zatem termin do dokonania wskazanych czynności bezskutecznie upłynął 22 stycznia 2024 r. W dniu 2 lutego 2024 r. nie odnotowano w rejestrze dochodów należnej kwoty w wysokości 500 zł tytułem uiszczenia wpisu od skargi. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji. UZASADNIENIE Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga E. O., M. M. oraz T. M. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10 października 2023 r. nr 1204/2023 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że M. M. oraz T. M. nie brali udziału w postępowaniu przed organem odwoławczym i nie doręczono im zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 50 § 1 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 dalej: "p.p.s.a."), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z art. 50 § 2 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Pod pojęciem interesu prawnego, o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a., rozumie się istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę a zaskarżonym aktem. Związek ten wynika w przeważającej większości z przepisów administracyjnego prawa materialnego, ale także procesowego lub ustrojowego, gdzie musi istnieć norma prawna przewidująca w określonym stanie faktycznym i w odniesieniu do określonego podmiotu możliwość wydania określonego aktu lub podjęcia określonej czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a. Ze skargą do sądu administracyjnego może wystąpić podmiot, który wykaże związek pomiędzy swoją sytuacją prawną i normą prawa materialnego, procesowego lub ustrojowego (por. T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis Warszawa 2009, s. 275, uzasadnienie uchwały NSA z dnia 11 kwietnia 2005 r., OPS 1/04, ONSAiWSA 2005 Nr 4, poz. 62). W konsekwencji, postępowanie sądowoadministracyjne może być prowadzone, jako postępowanie bezwzględnie oparte na zasadzie skargowości, tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot. Istnienie legitymacji skargowej podlega badaniu przez sąd administracyjny. Podmioty mają legitymację do złożenia skargi w zakresie określonym przepisami prawa. Ustalenie zatem zakresu tej legitymacji musi nastąpić w postępowaniu wstępnym, natomiast brak legitymacji jest podstawą do odrzucenia skargi. Nie wykazanie owego związku skutkuje tym, iż podmiot wnoszący skargę nie jest legitymowany do jej wniesienia. Skarga taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z tym przepisem Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie z innych przyczyn, tj. innych niż wskazane w art. 58 § 1 pkt 1 – 5a, jest niedopuszczalne. Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że M. M. i T. M. nie posiadają indywidualnego interesu prawnego, o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a., nie są również podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi na podstawie szczególnego przepisu. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że ww. skarżący nie brali udziału w postępowaniu przed organem odwoławczym i nie doręczono im decyzji z 10 października 2023 r. Zaskarżona decyzja została doręczona wyłącznie E. O.. W związku z powyższym M. M. i T. M. nie mogli skutecznie złożyć skargi we własnym imieniu. Z uwagi więc na brak jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, że interes prawny ww. skarżących wynika z przepisów prawa materialnego, a ponadto żaden przepis ustawy szczególnej nie przyznaje skarżącym uprawnienia do wniesienia skargi w niniejszej sprawie należało uznać, że M. M. i T. M. nie zaliczają się do żadnej kategorii podmiotów wymienionych w art. 50 § 1 i § 2 ustawy p.p.s.a., co uzasadniało odrzucenie skargi. W konsekwencji uznać należało, że ww. skarżącym nie przysługuje legitymacja do złożenia skargi w niniejszej sprawie. Oczywisty brak po ich stronie interesu prawnego w przedmiotowym postępowaniu powodował natomiast niedopuszczalność ich skargi, skutkując jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA: z dnia 7 listopada 2014 r., sygn. akt I FNP/14; z dnia 13 czerwca 2007 r., sygn. akt II FSK 1337/06 oraz z dnia 2 października 2012 r., sygn. akt II OSK 2300/12 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W tych okolicznościach, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 związku z art. 50 § 1 p.p.s.a., odrzucił skargę.