VII SA/Wa 2826/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska, Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2017 r. sprawy ze skargi A.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2016 r. znak [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne oddala skargę VII SA/WA 2826/16 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia [...].10.2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...].08.2016 r. nr [...] o skierowaniu A. F. J. na badania psychologiczne przeprowadzone w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że zgodnie z art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b Starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy na badania psychologiczne w zakresie psychologii transportu, jeżeli przekroczył liczbę 24 punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Decyzja o skierowaniu na badania psychologiczne przeprowadzane w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami została wydana, ponieważ: organ otrzymał wniosek organu kontroli ruchu drogowego z informacją o przekroczeniu liczby 24 punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego w okresie od dnia [...].08.2013 r. do dnia [...].03.2014 r. Organ odwoławczy stwierdził, że zarówno Starosta jak i SKO nie posiadają uprawnień do korygowania wpisów w ewidencji kierowców prowadzonej przez policję co do ilości wpisanych punktów, w każdym razie zaś odbycie szkolenia może mieć wpływ na zmniejszenie liczby punktów o ile będzie miało miejsce przed przekroczeniem liczby 24 punktów karnych. W skardze do WSA skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez SKO w W. lub umorzenie postępowania administracyjnego. Skarżący podnosił, że przed wydaniem decyzji organu I instancji odbył szkolenie w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego na mocy którego o 6 powinny zostać zmniejszone punkty uzyskane za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Wnosił także o uzupełnienie materiału dowodowego przez dołączenie kopii materiałów dotyczących ukarania za wszystkie wykroczenia celem weryfikacji czy punkty zostały naliczone zgodnie z prawem we właściwych terminach oraz w związku z rzeczywistymi naruszeniami przepisów drogowych. Skarżący podnosił również, że na datę rozpoznania sprawy przez Sąd karalność za większość wykroczeń uległa zatarciu zgodnie z art. 46 par. 1 kodeksu wykroczeń. Organ wnosił o oddalenie skargi podnosząc jak w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga została oddalona ponieważ zaskarżona decyzja prawa nie narusza. Podstawę materialno prawną decyzji stanowi przepis art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy o kierujących pojazdami, w myśl którego starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy lub osoby posiadającej pozwolenie na kierowanie tramwajem na badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu jeżeli przekroczono liczbę 24 punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego. Stosownie do treści art.99 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy, starosta wydaje decyzję administracyjną, o której mowa w ww. przepisie na wniosek organu kontroli ruchu drogowego. Wskazane przepisy mają charakter związany, co oznacza, że w sytuacji wystąpienia okoliczności w nich podanych, starosta w I instancji ma obowiązek orzec o skierowaniu kierowcy na badanie psychologiczne. W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że skarżący w okresie od [...].08.2013 r. do [...].03.2014 r. wielokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego i wskutek tego łącznie otrzymał 26 punktów karnych. Okoliczność ta bezspornie wynika z wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji w R. z [...].10.2014 r. o skierowanie skarżącego na badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu. Skarżący przekroczył zatem określony ustawowo limit 24 punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego. Zważyć przy tym należy, iż w myśl art. 130 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1137 ze zm.), to Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, przypisując określonemu naruszeniu odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10. Tylko zatem ten organ jest uprawniony zarówno do dokonywania wpisu przypisanych kierowcy punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, jak i do ich usuwania. Tym samym kwestie związane ze sposobem naliczania punktów, ich ilością, nie podlegają badaniu przez starostę a pozostawione są organowi prowadzącemu ewidencję, tj. komendantowi wojewódzkiemu policji, niemniej ewentualna ich kontrola może być dokonana w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Zgodnie z jednolitym orzecznictwem sądowo administracyjnym (v. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 marca 20I5 r. sygn. akt I OSK 1808/13 z dnia 4 kwietnia 2013 r. sygn. akt IOSK 127/13 z dnia 24października 2013 r. sygn. akt I OSK 1203/11) i wpis do ewidencji prowadzonej przez komendanta wojewódzkiego Policji stanowi bowiem czynność materialno prawną o której mowa w art. 3 par. 2 pkt 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a zatem przysługuje od niego prawo wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego (oraz prawo wniesienia skargi na bezczynność tego organu w usunięciu punktów karnych v. pkt 8 ww. przepisu). To też oznacza, że w przypadkach spornych, tylko sąd administracyjny może stwierdzić nieprawidłowość dokonanego wpisu do wspomnianej wyżej ewidencji. Inny organ administracyjny, w toku prowadzonego przez siebie postępowania, takich kompetencji nie posiada i jest związany treścią danych zawartych w ewidencji. Jak słusznie zatem podkreślono w zaskarżonej decyzji organ prowadzący postępowanie w przedmiocie skierowania na badanie psychologiczne nie jest uprawniony do korygowania wpisów dokonanych przez organ prowadzący ewidencję (Policję) i podejmuje rozstrzygnięcie w oparciu o dane z ewidencji kierowców naruszających przepisy o ruchu drogowym, wskazane we wniosku organu kontroli ruchu drogowego. Z tych też przyczyn, w niniejszej sprawie, po otrzymaniu wniosku Komendanta Policji w R. organ I instancji zobowiązany był do wszczęcia postępowania i wydania decyzji o skierowaniu skarżącego na badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu, nie mając żadnych podstaw prawnych do tego, aby weryfikować liczbę punktów wskazaną przez organ ruchu drogowego przypisanych danemu kierowcy. Nie miało też takich kompetencji SKO jak i sąd do uzupełniania materiału dowodowego i badania zasadności naliczania punktów karnych lub ewentualnego ich korygowania. Tym samym, podnoszone przez skarżącego argumenty dotyczące prawidłowości wpisów dokonanych w ewidencji kierowców, nie mogły w sprawie odnieść zamierzonego skutku. Zważyć przy tym ponownie należy, a to za NSA (v. wyrok z dnia 9.08.2013 r. I OSK855/12), że jedynie komendant policji jest organem który w drodze czynności materialno-technicznych ujawnia w ewidencji punkty karne przyznane poszczególnym kierowcom i dokonuje ich wykreśleń, to zainteresowany kierowca może zaskarżyć do sądu administracyjnego powyższe czynności, zaś kwestia prawidłowości tych wpisów, może być jedynie rozważana w sprawie ze skargi na taką czynność. Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, że zmniejszenie liczby punktów w wyniku odbytego szkolenia może nastąpić jedynie wówczas gdy szkolenie zostało odbyte zanim przypisania kierowcy liczba punktów przekroczy 24. Skarżący odbył szkolenie w dniu [...].05.2014 r., a więc po przekroczeniu w dniu [...].03.2014 r. 24 punktów karnych. Wszystkie mandaty karne zostały przez skarżącego przyjęte, a tym samym nie były przez niego kwestionowane. Skarżący miał możliwość odmowy przyjęcia mandatu i skierowania do sądu o ukaranie. Racji legis przepisów uzasadniających kierowanie kierowcy na sprawdzenie kwalifikacji wynika z faktu, że naruszanie przepisów ruchu drogowego stanowi zagrożenie dla użytkowników w ruchu drogowym i sugeruje brak odpowiednich kwalifikacji kierowcy. W przypadku skarżącego wielokrotne naruszenia przepisów ruchu drogowego w okresie od [...].08.2013 r. do [...].03.2014 r. dotyczyło przekraczania prędkości i spowodowania zagrożenia bezpieczeństwa przez kolizję drogową. Zarzut skargi, że skarżący naruszył przepisy jednym rodzajem pojazdu i dlatego sprzeczne z prawem jest kierowanie go na egzamin odnośnie wszystkich posiadanych kategorii prawa jazdy nie może być skuteczny, gdyż stwierdzone przekroczenia dotyczą ruchu drogowego, a nie umiejętności kierowania pojazdami. Odnosząc się do zarzutu skargi Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym sprawę podziela pogląd prawny Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w wyroku z 4.07.2017 r. w sprawie IOSK2346/16. W wyroku tym NSA stwierdził, że odczytanie treści regulacji ustawowych przy zastosowaniu wykładni systemowej i funkcjonalnej prowadzi do wniosku, że akt podstawowy nie jest sprzeczny z delegacją ustawową i z unormowaniem o randze ustawowej. Co ma zastosowanie w odniesieniu do regulacji zawartej w par. 8 ust. 7 Rozporządzenia w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy o ruchu drogowym (Dz.U. z 2012 poz. 488), która to regulacja służy realizacji celu unormowań ustawowych i mieści się w zakresie delegacji określonej w art. 130 ust. 4 pkt 2 Prawa o ruchu drogowym określającej warunki i tryb prowadzenia ewidencji. Z tych względów Sąd skargę na podstawie art. 151 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił.