VII SA/Wa 2846/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Pindelska po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2012 r. znak [...] w przedmiocie obowiązku przedłożenia oceny technicznej postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Skarżący w skardze na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2012 r., znak [...] wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymującego w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2012 r., Nr [...] nakładające obowiązek dostarczenia oceny technicznej w zakresie stanu technicznego progu betonowego z ujęciem wody zlokalizowanego w km 3 + 600 potoku Ł. w miejscowości Ż., ze szczególnym uwzględnieniem wskazania sposobu usunięcia powstałych w obiekcie uszkodzeń. Skarżący we wniosku podał, że żądana ocena techniczna winna być wykonana przez właściciela urządzenia wodnego na przykład przez właściwą statio fisi. Ponadto podkreślił, że zlecając i finansując ocenę techniczną urządzenia wodnego nieobjętego swoim zarządem (a tym bardziej finansując jego remont) Dyrektor RZGW dopuściłby się naruszenia dyscypliny finansów publicznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270) Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powołany przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. ustanawia dwie przesłanki, które dają możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego do sądu administracyjnego postanowienia: pierwszą z nich jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, a drugą niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Trzeba też zauważyć, że wstrzymanie wykonania aktu przez sąd administracyjny występuje zawsze na wniosek strony, a zatem wykazanie, że istnieją pozytywne przesłanki, od których ustawa uzależnia wstrzymanie wykonania aktu przez sąd, spoczywa na stronie składającej taki wniosek. Nie jest zatem zasadny wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, w którym strona nie wskazuje, jakie szkody wystąpią w razie wykonania tej decyzji czy też jakie nieodwracalne skutki wykonanie decyzji spowoduje, oraz nie uzasadnia swojego stanowiska uprawdopodabniając te okoliczności (zob. postanowienie NSA z dnia 28 września 2011 r., sygn. akt I FZ 219/11, postanowienie WSA w Krakowie z dnia 28 listopada 2011 r., sygn. akt III SA/Kr 968/11 – opubl.: CBOSA). W niniejszej sprawie nie wykazano, jakie szkody może ponieść skarżący, czy też inne osoby, na skutek wydania zaskarżonego postanowienia, a co za tym idzie nie wykazano, czy szkody mogą być "znaczne" w realiach niniejszej sprawy. Skarżący nie uprawdopodobnił, że poniesienie ewentualnych kosztów sporządzenia oceny technicznej będzie dla skarżącego wiązać się z doznaniem znacznej szkody. Należy pamiętać, że w art. 61 § 3 p.p.s.a. chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie do stanu pierwotnego (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. GZ 138/04, opubl.: CBOSA). W rozpoznawanej sprawie we wniosku szkody takiej (i jej rozmiarów, np. konkretnych kwot w zestawieniu z możliwościami ich poniesienia przez skarżącego) nie wskazano. Nadto nie wskazano również, jakie trudne do odwrócenia skutki niesie ze sobą wykonanie zaskarżonego postanowienia. Nie zasługiwał bowiem na aprobatę Sądu pogląd skarżącego, że wykonanie oceny technicznej nakazanej przez organy nadzoru budowlanego spowoduje naruszenie dyscypliny finansów publicznych. Skutkiem wykonania zaskarżonego postanowienia będzie bowiem: a) sporządzenie i doręczenie organowi I instancji wymaganej oceny specjalistycznej i b) poniesienie przez skarżącego kosztów sporządzenia tej oceny. Zdaniem Sądu żaden z tych skutków nie ma charakteru nieodwracalnego. W ocenie Sądu wniosek o wstrzymanie nie zasługuje na uwzględnienie, a zarzuty zawarte w skardze sprowadzają się do kwestionowania prawidłowości zaskarżonego postanowienia. Sąd zaznacza, że katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty. Oznacza to, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonanie zaskarżonego rozstrzygnięcia lub czynności. Na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie jest możliwa ocena zgodności z prawem zaskarżonego aktu, a więc prawidłowości zastosowania przez organy administracji państwowej przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni, ponieważ oceny takiej Sąd dokona dopiero na etapie merytorycznego rozpoznania skargi. W przeciwnym razie doszłoby do zniweczenia celu postępowania sądowoadministracyjnego jakim jest kontrola legalności wydawanych przez organy aktów administracyjnych. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.