VII SA/Wa 2847/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. P. i M. P. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2011 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: odmówić D. P. i M. P. przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 grudnia 2011 r. skarżący reprezentowani przez adwokata Z. K. zostali wezwani do uzupełnienia braków formalnych skargi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi – przez nadesłanie odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem oraz złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi. Ponadto, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 grudnia 2011 r. skarżący reprezentowani przez pełnomocnika zostali wezwani do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy wynika, że powyższe wezwania zostały doręczone pełnomocnikowi skarżących przy piśmie z dnia 30 grudnia 2011 r. (vide – k. 8) w dniu 4 stycznia 2012 r. (vide – k. 12). A zatem, ostatni dzień terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, w tym do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, przypadł na dzień 11 stycznia 2012 r. Braki formalne skargi zostały uzupełnione w dniu 18 stycznia 2012 r. (vide – k. 13 w związku z k. 17). Pismem z dnia 18 stycznia 2012 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) pełnomocnik skarżących wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżących wskazał, że "z uwagi na warunki korespondencja ze Z. do miejscowości C. k. M. idzie około tygodnia". Zdaniem pełnomocnika skarżących, dotrzymanie 7 dniowego terminu nie jest możliwe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. – jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywrócenie terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności, wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody w zachowaniu terminu usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Wynika z tego, że przeszkody te muszą mieć charakter zewnętrzny i obiektywny. Obowiązkiem strony jest więc uwiarygodnienie swojej staranności oraz wykazanie, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna (postanowienie NSA z dnia 28.09.2011 r. sygn. akt II FZ 508/11, Lex nr 948971). W niniejszej sprawie stwierdzić należy, iż strona skarżąca nie uprawdopodobniła, że bez swojej winy nie uzupełniła w terminie braków formalnych skargi. Okolicznością wskazującą na brak winy w uchybieniu terminu nie jest czas doręczania korespondencji przez pocztę. Przy dochowaniu należytej staranności strona skarżąca mogła uzupełnić braki formalne skargi w terminie zakreślonym przez Sąd. W szczególności, pełnomocnik skarżących mógł skontaktować się ze swoimi mocodawcami telefonicznie, bez konieczności przesyłania korespondencji pocztą. Jednocześnie zauważyć należy, iż wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone prawidłowo, tj. pełnomocnikowi skarżących. Zgodnie bowiem z art. 67 § 5 p.p.s.a., jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. Z tych przyczyn, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.