VII SA/Wa 2873/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Tomasz Stawecki, Protokolant ref. staż. Patryk Wernio, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2015 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego ponownie utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], z dnia [...]r Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], w przedmiocie nakazania [...]wykonania rozbiórki samowolnie zrealizowanego budynku gospodarczo - garażowego o wymiarach 16,55m x 10,20m i 2,17m x 2,13m (powierzchnia zabudowy 173,43m2) zlokalizowanego na działce nr ew. [...]położonej w miejscowości [...]gm. [...]. Organ odwoławczy ponownie rozpatrywał sprawę w wyniku uchylenia jego poprzedniej decyzji nr [...]z dnia [...].10.2013 r. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 7 października 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 70/14. W wyroku tym Sąd stwierdził, że skarżąca, przedstawiła decyzję Wójta Gminy [...]o warunkach zabudowy, cztery egzemplarze projektu budowlanego budynku gospodarczo - garażowego oraz akt notarialny z dnia [...] września 2008 r., z którego wynikało prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w ramach obowiązków nałożonych postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] stycznia 2011 r., Nr [...]. Sąd wskazał, że skoro Skarżąca zarzuciła organowi pierwszej instancji, iż w trakcie postępowania żądał wykonania czynności, które były zbędne co wynikało z dostarczonych dokumentów. (Skarżąca wskazała na dokument Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych wraz z załączoną mapką. Wskazała też że z treści tych dokumentów wynika, że budynek garażowy nie był realizowany na urządzeniach wodnych.) to obowiązkiem organu odwoławczego było sprawdzenie, czy rzeczywiście przedstawione przez skarżącą dokumenty zawierały braki i nieprawidłowości i na czym one polegały. Organ odwoławczy powinien ocenić prawidłowość działania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w kontekście zarzutu skarżącej która twierdziła, że żądano wykonania czynności, które były zbędne na co wskazuje dokument Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych wraz z załączoną mapką. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego powinien także odnieść się do zarzutu dotyczącego wyłączenia Inspektora. Sąd wskazał, że dopiero ponowna ocena zebranych w sprawie dowodów oraz przeanalizowanie sprawy w kontekście podniesionych zarzutów pozwoli organowi odwoławczemu prawidłowo ustalić stan faktyczny sprawy i podjąć prawidłowe rozstrzygnięcie. W rozpoznawanej ponownie sprawie organ odwoławczy ponownie podzielił stanowisko organu pierwszej instancji, z którego wynika, że skarżąca nie przedstawiła stosownych dokumentów umożliwiających przeprowadzenie procedury legalizacyjnej przedmiotowej samowoli budowlanej do których przedłożenia była zobowiązana postanowieniem organu I instancji z dnia [...] stycznia 2011 r. Nr [...]tym razem jednak szeroko uzasadniając swoje rozstrzygnięcie w przedmiocie nakazania [...][...] wykonania rozbiórki samowolnie zrealizowanego budynku gospodarczo - garażowego o wymiarach 16,55m x 10,20m i 2,17m x 2,13m (powierzchnia zabudowy 173,43m2) zlokalizowanego na działce nr ew. [...] położonej w miejscowości [...] gm. [...] [...] WINB przedstawił następujące stanowisko w sprawie: 1. przedmiotowy obiekt budowlany został wykonany w warunkach samowoli budowlanej. Zasadne było zatem zastosowanie w stosunku do tego obiektu budowlanego trybu określonego w art. 48 Prawa budowlanego 2. postanowieniem z dnia [...].01.2011r., Nr [...]PINB w [...] nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia, w terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia postanowienia, dokumentów określonych w art. 48 ust. 3 Prawa budowlanego. 3. w/w postanowienie odpowiada prawu a obowiązki zostały nałożone na prawidłowy podmiot oraz w sposób zgodny z art. 48 ust. 2 Prawa budowlanego. 4. sam fakt złożenia projektu budowlanego nie legalizuje dokonanej samowoli budowlanej. Dopiero treść tego projektu wyznacza dalsze postępowanie organu nadzoru budowlanego. Obowiązkiem projektanta jest opracowanie projektu budowlanego zgodnie z przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, a także w sposób zapewniający doprowadzenie wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem 5. [...]WINB po dokonaniu analizy w/w projektów budowanych oraz akt sprawy stwierdził, iż organ powiatowy dokonał właściwej ich oceny jak również słusznie stwierdził, iż posiadały one braki i nieprawidłowości, które częściowo, w ramach prowadzonego postępowania, zostały usunięte. Niemniej jednak w projekcie budowlanym przedłożonym w dniu 31.08.2012 r. nadal stwierdzono braki i uchybienia, o których organ poinformował inwestora pismem z dnia 15.10.2012 r. W w/w piśmie organ stwierdził, iż inwestor nie dokonał przebudowy drenażu znajdującego się na działce, w projekcie nie określono granic opracowania, tak jak na mapie stanowiącej załącznik do decyzji o warunkach zabudowy. 6. Ponadto wskazano, że częściowo wybudowany i projektowany budynek narusza warunki i wymagania ochrony i kształtowania ładu przestrzennego, które zostały określone w pkt. 2 ppkt 2 lit. b i e decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...].07.2010 r., znak: [...]. W związku z powyższym sporna inwestycja jest niezgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. 7. Organ powiatowy słusznie wskazał, że z decyzji o warunkach zabudowy przedłożonej przez inwestora w niniejszej sprawie wynika, iż spadek dachu powinien wynosić 10 stopni, natomiast jedna z połaci wg projektu ma wynosić 5 stopni. W związku z powyższym nie można uznać, że w/w projekt spełnia warunki decyzji o warunkach zabudowy wydanej dla danej inwestycji. 8. przepisy prawa budowlanego (w tym art. 49) zobowiązują organ do zbadania przedłożonego projektu budowlanego. [...]WINB stoi na stanowisku, że organ powiatowy po otrzymaniu projektu budowlanego dokonał ustaleń w zakresie braków i nieprawidłowości w dokumentacji projektowej w oparciu o art. 49 Prawa budowlanego oraz rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. z 2012 r., poz. 462 ze zm.). 9. organ powiatowy w piśmie z dnia 15.10.2012 r. również wskazał, że projekt budowlany nie zawiera obliczeń konstrukcyjnych słupów konstrukcyjnych 50/100 przenoszących obciążenie dźwigów oraz obliczeń projektowanych dźwigów stalowych, brak szczegółowych rysunków wykonania wiązarów stalowych i ich umocowania do wieńca ścian zewnętrznych i słupów konstrukcyjnych wewnętrznych oraz wskazano na niezgodność, iż w projekcie przewidziano do wykonania dwa wywietrzniki dachowe, a rysunku (rzut przyziemia) wskazują na wentylację 0 100. Zdaniem [...]WINB organ powiatowy dokonał właściwych ustaleń w w/w zakresie. 10. [...] WINB stwierdził, iż organ powiatowy prawidłowo ustalił w oparciu o zebrane materiały dowodowe, iż koniecznym jest dokonanie przebudowy drenażu odwadniającego znajdującego się na działce objętej niniejszym postępowaniem. Wojewódzki Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] w wielu pismach informował zarówno inwestora jak i organ powiatowy, że "przez w/w teren przechodzą rurociągi drenarskie - sączki i zbieracze oraz rów SP-5, których lokalizację naniesiono na załączonej kserokopii mapy w skali 1:2000 z urządzeniami melioracyjnymi. Rurociągi drenarskie zgodnie z obowiązującymi przepisami nie były powykonawczo inwentaryzowane geodezyjnie, ponieważ były wykonywane jako odwodnienie gruntów rolnych - ich położenie w terenie może różnić się od lokalizacji na mapie. Faktyczne stwierdzenie lokalizacji systemu powinno zostać przeprowadzone przez osobę, która posiada odpowiednią wiedzę branżową w tym zakresie. Stwierdzenie braku kolizji rurociągów drenarskich w terenie z zaprojektowanym budynkiem garażowo-gospodarczym jest równoznaczne z brakiem konieczności przebudowy ww. urządzeń melioracji wodnych szczegółowych. " 11. organ wskazał, że pismem z dnia 14.09.2015 r., znak: [...] Wojewódzki Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] poinformował tut. Organ, że "działka nr ew. [...]została częściowo zdrenowana w ramach zadania inwestycyjnego "[...]" w 1972 r. Zgodnie z posiadaną przez nas dokumentacją powykonawczą, przez w/w teren przechodzą rurociągi drenarskie sączki i zbieracze oraz rów SP-5, których lokalizację naniesiono na załączonej kserokopii mapy w skali 1:2000 z urządzeniami melioracyjnymi. Rurociągi drenarskie zgodnie z obowiązującymi przepisami, nie były powykonawczo inwentaryzowane geodezyjnie, ponieważ były wykonywane jako odwodnienie gruntów rolnych — ich położenie w terenie może różnić się od lokalizacji na mapie. Faktyczne stwierdzenie lokalizacji systemu drenarskiego na w/w działce może się odbyć wyłącznie na gruncie po wykonaniu odkrywek i powinno zostać przeprowadzone przez osobę, która posiada odpowiednią wiedzę branżową w tym zakresie. Stwierdzenie braku kolizji rurociągów drenarskich w terenie z zaprojektowanym budynkiem garażowo-gospodarczym jest równoznaczne z brakiem konieczności przebudowy ww. urządzeń melioracji wodnych szczegółowych." 12. rozwiązania projektowe - pomimo licznych wezwań organu - nadal pozostają w sprzeczności z ustaleniami decyzji Wójta Gminy [...]z dnia [...].07.2010 r. o warunkach zabudowy. Przede wszystkim w/w decyzja ustala powierzchnię zabudowy nieruchomości na maksymalnie 6%, wysokość nieprzekracząjącą 4,50 m i nachylenie połaci dachu na dokładnie 10%. Z kolei ostatni przedłożony w dniu 31.08.2012 r. projekt zawiera powierzchnię zabudowy działki na 6,4%, wysokość obiektu w kalenicy 4,55 m i kąt nachylenia między 5% i 7%. Ponadto w pkt 5 lit. D warunków zabudowy wskazano, iż należy zastosować rozwiązania niepowodujące pogorszenia lub uszkodzeń warunków funkcjonowania urządzeń melioracyjnych, po uprzednim ustaleniu w terenie lokalizacji rurociągów drenarskich w obrębie terenu inwestycyjnego. W niniejszej sprawie bezspornym jest, że przez działkę inwestora przebiegają urządzenia melioracyjne w postaci rurociągów drenarskich. Pomimo licznych wezwań do projektu nie załączono jakiegokolwiek dokumentu świadczącego o uzgodnieniu dokumentacji z właściwym organem ds. melioracji. Na projekcie zagospodarowania działki nie ma również pieczęci urzędowej właściwego organu świadczącej o akceptacji rozwiązań projektowych. Powyższe oznacza niezgodność dokumentacji projektowej z przepisami planistycznymi. Za takie uzgodnienie nie można traktować pism WZMiW informujących o istnieniu na działce urządzeń melioracyjnych. Podkreślić należy, że organ nadzoru budowlanego nie może zaakceptować projektu budowlanego, z którego nie wynika wprost jego zgodność z innymi przepisami prawa. Niejednoznaczny i nieprecyzyjny projekt może bowiem stanowić zagrożenie dla otoczenia, w tym dla innych urządzeń bądź obiektów budowlanych znajdujących się w jego pobliżu. 13. [...]WINB wskazał, że projekt zawiera braki obliczeń dla słupów konstrukcyjnych. Powyższe jest wymagane przepisem § 11 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego Część obliczeniowa projektu również jest wymagana z racji konieczności udokumentowania możliwości wytrzymałościowych poszczególnych elementów obiektu. Brak takich obliczeń powoduje, że organ sprawdzający nie jest w stanie ustalić, czy projektowane założenia projektowa spełniają określone normy budowlane, a tym samym czy są wstanie przejmować obciążenia założone w projekcie. Skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2013 r. wniosła [...]wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Zaskarżonej decyzji zarzuciła, podobnie jak w sprawie zakończonej wyrokiem z dnia 7 października 2014 r. sygn. akt VII Sa/Wa 70/14, naruszenie: przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie- art. 7, art. 8, art. 11 i art. 77 § 1 k.p.a., poprzez niezasadne przyjęcie, iż stan faktyczny sprawy został należycie wyjaśniony, a materiał dowodowy zebrany w sposób pełny i wyczerpujący do wydania decyzji; art. 107 k.p.a. poprzez konsekwentne przemilczane i pomijane tak w treści dyspozytywnej jak i w uzasadnieniu zagadnień zgodnych z wnioskami stron; art. 7 k.p.a. poprzez pomijanie słusznego interesu obywatela polegającego na możliwości uregulowania pod względem prawnym budowy budynku magazynowego; art. 24 pkt 3 k.p.c. oraz art. 24 § 6 k.p.a. polegające na wykonywaniu czynności w sprawie mimo, iż spełnione zostały przesłanki do zawieszenia postępowania. W uzasadnieniu podniosła, że [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego niezasadnie uznał, że żądane przez organ I instancji dokumenty nie zostały przez skarżącą przedłożone. Skarżąca zarzuciła, że w trakcie postępowania organ zażądał wykonania czynności, które były zbędne, co wynikało z dostarczonych dokumentów. Te dokumenty to stanowisko Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych wraz z załączoną mapką. Z treści tych dokumentów wynika, że budynek garażowy nie był realizowany na urządzeniach wodnych. Skarżąca wnioskowała o przeprowadzenie oględzin miejsca, których organ konsekwentnie odmawiał. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł jej oddalenie podtrzymując stanowisko i argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r. poz. 1066 j.t.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.). Rzeczą tutejszego Sądu, było zatem dokonanie oceny zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji z punktu widzenia zgodności z przepisami prawa materialnego i postępowania administracyjnego, oraz trafności ich wykładni, biorąc pod uwagę stan prawny istniejący w dacie wydania tej decyzji oraz stan faktyczny ustalony przez organy prowadzące postępowanie w sprawie, nie będąc przy tym związany granicami skargi (zawartymi w niej zarzutami, wnioskami oraz powołaną podstawą prawną). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Odnosząc się w pierwszej kolejności do zarzutów skargi dot. naruszenia przepisów postępowania administracyjnego Sąd stwierdza, że zarzuty podnoszone przez skarżącą, w szczególności dotyczące zapewne naruszenia art. 15 k.p.a. a nie kpc poprzez jego niezastosowanie nie znajdują potwierdzenia w materiale dowodowym zawartym w aktach sprawy. Sąd Administracyjny nie dopatrzył się również naruszenia innych przepisów postępowania w tym art. 7 i 77 k.p.a. mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Zauważyć należy , że strony miała zapewniony czynny udział na każdym etapie postępowania, były poinformowane o jego wszczęciu, możliwości wypowiedzenia się i wnoszenia uwag i zastrzeżeń, korzystały z tego prawa wnosząc swoje uwagi i wątpliwości, a organy odnosiły się do nich w swoich decyzjach. Naruszenie przywołanego przepisu poprzez zaniechanie zawiadomienia strony o zgromadzeniu materiału dowodowego, możliwości zapoznania się z nim oraz możliwości składania wniosków (w tym wniosków dowodowych) oceniać należy z punktu widzenia uniemożliwienia stronie podjęcia konkretnie wskazanej czynności procesowej oraz wpływu tego uchybienia na wynik sprawy (zob. np.: wyrok NSA z dnia 27 marca 2015 r., sygn. akt I OSK 1767/13. Skarżąca nie tylko wykazała, by naruszenie przepisów postępowania mogło mieć wpływ na wynik postępowania, to jeszcze czynnie ze swego prawa korzystała wnosząc liczne uwagi i zastrzeżenia do prowadzonego postępowania. W tym stanie rzeczy należy uznać powyższy zarzuty za nietrafny. W niniejszej sprawie przedmiotem dokonywanej przez Sąd kontroli jest prawidłowość orzeczenia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego ponownie utrzymującego w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2013 r. 2014 r. w przedmiocie nakazania [...] wykonania rozbiórki samowolnie zrealizowanego budynku gospodarczo - garażowego o wymiarach 16,55m x 10,20m i 2,17m x 2,13m (powierzchnia zabudowy 173,43m2) zlokalizowanego na działce nr ew. [...] położonej w miejscowości [...] gm. [...]. Sąd obligowany był ocenić, czy stan prawny oraz faktyczny rozpoznawanej sprawy ustalony przez organ I instancji , uprawniał Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego do wydania decyzji utrzymującej w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. Zdaniem Sądu organ odwoławczy ponownie rozpatrując sprawę w wyniku uchylenia jego poprzedniej decyzji nr [...]z dnia [...].10.2013 r., wyrokiem z dnia 7 października 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 70/14 Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie prawidłowo wywiązał się z nałożonych na niego obowiązków. Organ odwoławczy powinien ocenić prawidłowość działania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w kontekście zarzutu skarżącej która twierdziła, że żądano wykonania czynności, które były zbędne na co wskazuje dokument Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych wraz z załączoną mapką. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego ponownie ocenił zebrane w sprawie dowody analizując je w kontekście podniesionych przez stronę zarzutów, odniósł się również do zarzutów dotyczącego wyłączenia Inspektora. Ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego jednoznacznie wskazuje, że skarżąca nie przedstawiła stosownych dokumentów umożliwiających przeprowadzenie procedury legalizacyjnej przedmiotowej samowoli budowlanej do których przedłożenia była zobowiązana postanowieniem organu I instancji z dnia [...] stycznia 2011 r. Nr [...]. Sam fakt złożenia projektu budowlanego nie legalizuje dokonanej samowoli budowlanej. Przepisy prawa budowlanego (w tym art. 49) zobowiązują organ do zbadania przedłożonego projektu budowlanego dlatego organ powiatowy po otrzymaniu projektu budowlanego dokonał ustaleń w zakresie braków i nieprawidłowości w dokumentacji projektowej w oparciu o art. 49 Prawa budowlanego oraz rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. z 2012 r., poz. 462 ze zm.). Sąd podziela stanowisko [...]WINB szeroko opisane w zaskarżonej decyzji i pierwszej części niniejszego uzasadnienia, że organ powiatowy dokonał właściwych ustaleń w w/w zakresie. Organ powiatowy prawidłowo stwierdził (w oparciu o zebrane materiały dowodowe), iż koniecznym jest dokonanie przebudowy drenażu odwadniającego znajdującego się na działce objętej niniejszym postępowaniem. Wojewódzki Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] w wielu pismach informował zarówno inwestora jak i organ powiatowy, że "przez w/w teren przechodzą rurociągi drenarskie - sączki i zbieracze oraz rów SP-5, których lokalizację naniesiono na załączonej kserokopii mapy w skali 1:2000 z urządzeniami melioracyjnymi. Rurociągi drenarskie zgodnie z obowiązującymi przepisami nie były powykonawczo inwentaryzowane geodezyjnie, ponieważ były wykonywane jako odwodnienie gruntów rolnych - ich położenie w terenie może różnić się od lokalizacji na mapie. Faktyczne stwierdzenie lokalizacji systemu powinno zostać przeprowadzone przez osobę, która posiada odpowiednią wiedzę branżową w tym zakresie. Stwierdzenie braku kolizji rurociągów drenarskich w terenie z zaprojektowanym budynkiem garażowo-gospodarczym jest równoznaczne z brakiem konieczności przebudowy ww. urządzeń melioracji wodnych szczegółowych. " Z akt sprawy wynika, że inwestor uzyskał stosowne pozwolenie wodnoprawne na usunięcie drenaży z działki, jak również zawiadomił organ nadzoru budowlanego o podjęciu robót w w/w zakresie. Z treści pism skarżącej znajdujących się w aktach sprawy wynika, że w/w roboty budowlane miały zostać przeprowadzone przez odpowiednią firmę. Niemniej jednak na dzień sporządzenia niniejszego rozstrzygnięcia inwestor nie przedłożył stosownego dokumentu sporządzonego przez osobę z odpowiednimi uprawnieniami, w którym stwierdza on brak drenażu na w/w działce lub odpowiedniego uzgadniania w w/w zakresie wystosowanego przez Wojewódzki Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...]. Jak już wcześniej wskazano organ nadzoru budowlanego nie jest właściwy do dokonywania ustaleń w w/w zakresie. Należy również wskazać, że pismem z dnia 14.09.2015 r., znak: [...]Wojewódzki Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] poinformował organ, że "działka nr ew. [...]została częściowo zdrenowana w ramach zadania inwestycyjnego "[...]" w 1972 r. Zgodnie z posiadaną przez nas dokumentacją powykonawczą, przez w/w teren przechodzą rurociągi drenarskie sączki i zbieracze oraz rów SP-5, których lokalizację naniesiono na załączonej kserokopii mapy w skali 1:2000 z urządzeniami melioracyjnymi. Rurociągi drenarskie zgodnie z obowiązującymi przepisami, nie były powykonawczo inwentaryzowane geodezyjnie, ponieważ były wykonywane jako odwodnienie gruntów rolnych — ich położenie w terenie może różnić się od lokalizacji na mapie. Faktyczne stwierdzenie lokalizacji systemu drenarskiego na w/w działce może się odbyć wyłącznie na gruncie po wykonaniu odkrywek i powinno zostać przeprowadzone przez osobę, która posiada odpowiednią wiedzę branżową w tym zakresie. Stwierdzenie braku kolizji rurociągów drenarskich w terenie z zaprojektowanym budynkiem garażowo-gospodarczym jest równoznaczne z brakiem konieczności przebudowy ww. urządzeń melioracji wodnych szczegółowych." Wobec braku przedłożenia stosownej dokumentacji, organ pierwszej instancji był uprawniony i zobowiązany do zastosowania ostatecznego środka, jakim jest orzeczenie rozbiórki. Z tych wszystkich względów zarzuty skargi należało uznać za chybione bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. W tym stanie rzeczy, na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji wyroku.