VII SA/Wa 2897/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2015 r. nr: [...] w przedmiocie skierowania na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy w zakresie prawa jazdy kategorii B,BE,C,CE postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji A.B. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2015 r., znak: [...] w przedmiocie skierowania na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy w zakresie prawa jazdy kategorii B,BE,C,CE. Skarga zawiera wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący podniósł, że przystąpienie do egzaminu kontrolnego pociągałaby za sobą dla Skarżącego daleko idące skutki o znacznym stopniu dolegliwości. Ewentualną decyzję o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami należy uznać za znaczną dolegliwość - w istocie bowiem nastąpiłby skutek równoważny ze skutkiem jaki wywołuje uzyskanie negatywnego wyniku egzaminu kontrolnego. Skarżący nie posiadając uprawnień do prowadzenia pojazdów nie byłby w stanie się utrzymać, uprawnienie to jest mu potrzebne do pracy zawodowej, a jego utrata spowoduje utratę źródła stałych dochodów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności będących jej przedmiotem. Natomiast stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd dokonuje oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Decyzją z dnia [...] października 2015 r., znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2014 r. o skierowaniu A.B. na badania egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy w zakresie prawa jazdy kategorii B,BE,C,CE. Strona skarżąca nie wyjaśniła ani nie uprawdopodobniła na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda bądź trudne do odwrócenia skutki związane z wykonaniem zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie brakuje argumentacji popartej stosowną dokumentacją i dokumentami źródłowymi na temat ewentualnej szkody z tytułu skierowania skarżącego w celu kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji. Dlatego Sąd nie ma żadnej możliwości oceny zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Możliwość wystąpienia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków przez wydanie danej decyzji musi być realna i poparta rzeczowymi dowodami źródłowymi. Strona na gruncie art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązana jest skonkretyzować rodzaj szkody grożącej jej na skutek wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazanie szkody bez jej uprawdopodobnienia uniemożliwia pozytywną ocenę wniosku. (vide: postanowienie NSA z 20 stycznia 2016 r. I OZ 1866/15; publ: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Dodatkowo wyjaśnić należy, że kontrolowana decyzja utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji o skierowaniu skarżącego na egzamin kontrolny sama w sobie nie oznacza pozbawienia skarżącego uprawnienia do kierowania pojazdami. Wykonanie tej decyzji, czyli sam fakt odbycia egzaminu, nie rodzi niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu czy jego bliskim znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Odbycie egzaminu ma bowiem na celu jedynie sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami, które przecież skarżący już posiada. Dopiero ewentualną konsekwencją nie odbycia egzaminu lub jego negatywnego wyniku jest decyzja o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami, wydawana przez starostę na podstawie art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (tj. Dz. U. z 2015 r., poz. 155), jednak sprawa w tym przedmiocie podlega załatwieniu w odrębnym postępowaniu (vide: postanowienie NSA z 6 lutego 2015 r., II OZ 85/15; publ: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 61 § 3 ww. ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.