VII SA/Wa 2897/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Śledzik, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.), Sędzia WSA Tomasz Janeczko, , , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 lutego 2024 r. sprawy ze skargi J. sp. z o.o. z siedzibą w W. na uchwałę Rady Dzielnicy Białołęka m.st. Warszawy z dnia 16 października 2024 r. nr VIII/72/24 w sprawie zaopiniowania projektu uchwały Rady m.st Warszawy w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu Brzezin postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpis od skargi w kwocie 300 (słownie: trzysta złotych). i Sygn. akt VII SA/Wa 2897/24 UZASADNIENIE J. sp. z o.o. w W. wniosła skargę na uchwałę Rady Dzielnicy B. m. W. z [...] października 2024r. [...] w sprawie zaopiniowania projektu uchwały Rady Miasta W. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu B., wnosząc o stwierdzenie jej nieważności. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie. Po przybliżeniu stanu faktycznego, przedstawił ocenę prawną, wywodząc w szczególności, że potencjalna możliwość stwierdzenia nieważności kwestionowanej, opiniodawczej uchwały przez Sąd, nie ma wpływu na prawo własności skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny przede wszystkim bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega jego kontroli. Skarga jest dopuszczalna jeżeli: przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Sąd zobligowany jest zatem do zbadania, czy skarga nie jest obarczona brakami wymienionymi w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., "p.p.s.a."). Stwierdzenie którejkolwiek z przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia bowiem nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5a, pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i pkt 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego (pkt 5a); jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (pkt 6). Wnoszący skargę musi zatem wykazać, że w konkretnym przypadku istnieje związek pomiędzy jego własną, prawnie gwarantowaną (a nie wyłącznie faktyczną) sytuacją, a zaskarżoną uchwałą, a więc zachodzi związek polegający na tym, że uchwała narusza (tj. pozbawia lub ogranicza) jego interes prawny lub uprawnienie. Związek ten powinien mieć charakter aktualny, realny i indywidualny. Objęta skargą uchwała została wydana na podstawie § 13 ust. 1 pkt 1 lit. c Statutu Dzielnicy B. m. W. - załącznika nr 2 do uchwały nr [...] Rady m. W. z [...] stycznia 2010r. w sprawie nadania statutów dzielnicom miasta W., zmienionej uchwałą nr [...] Rady m. W. z [...] listopada 2019r. (Dz. Urz. Woj. Maz. Z 2022r. poz. 9305. Zgodnie z ww. przepisem do właściwości Rady Dzielnicy należy w szczególności opiniowanie projektów miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, dotyczących obszaru Dzielnicy. Procedurę podejmowania uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określa art. 14 i nast. u.p.z.p. Zasadniczą rolę w przygotowaniu projektu uchwały ma organ wykonawczy gminy - wójt, burmistrz, prezydent miasta. Na nim ciążą obowiązki związane z prawidłowym przygotowaniem projektu uchwały, w tym także uzyskanie stanowisk innych organów administracji publicznej wskazanych w ustawie (art. 17 pkt 6 u.p.z.p.). Stosownie do art. 24 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym podmioty, o których mowa w art. 13i ust. 3 pkt 5 oraz art. 17 pkt 6, w zakresie swojej właściwości rzeczowej lub miejscowej, opiniują i uzgadniają, na swój koszt, odpowiednio projekt planu ogólnego albo projekt planu miejscowego. Uzgodnień dokonuje się w trybie art. 106 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), zwanej dalej "Kodeksem postępowania administracyjnego", przy czym uzgodnienia projektu planu ogólnego albo projektu planu miejscowego z dyrektorem regionalnego zarządu gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w zakresie dotyczącym zabudowy i zagospodarowania terenu położonego na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią dokonuje się w drodze decyzji, o której mowa w art. 166 ust. 5 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne (Dz. U. z 2023 r. poz. 1478,1688, 1890, 1963 i 2029). Ustawa planistyczna wprowadza zatem dwa rodzaje współdziałania: opinię i uzgodnienie. Przyjmuje się, że opinia jest wyrażeniem stanowiska innego organu, które nie ma charakteru więżącego dla organu prowadzącego sprawę główną. Wobec tego uzyskanie opinii od właściwych podmiotów obliguje wójta (burmistrza, prezydenta miasta) do dokonania analizy uzyskanego stanowiska, ale nie oznacza obowiązku wprowadzenia zmian do projektu miejscowego planu, pod warunkiem odpowiedniego uzasadnienia nieuwzględnienia opinii. Konsekwencją pominięcia uzyskania opinii może być istotne naruszenie trybu sporządzania planu prowadzące do nieważności uchwały w całości lub w odpowiedniej części. Jednak gdy organ o opinię nie wystąpił, a wystąpienie o nią i uzyskanie stanowiska innego organu nie spowodowałoby zmian treści planu, wówczas takie naruszenie można by uznać za nieistotne, wobec czego nie skutkowałoby stwierdzeniem nieważności. W procedurze wyrażania opinii nie są uznawane za strony ani właściciele, ani użytkownicy wieczyści terenów objętych projektem opiniowanego planu. Status strony ma jedynie organ gminy. Złożenie opinii do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest jednym z etapów procedury planistycznej, która kończy uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Postępowanie planistyczne nie jest postępowaniem prowadzonym w celu załatwienia indywidualnej sprawy w drodze decyzji administracyjnej, której adresatem jest strona postępowania administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 15 października 2008 r., sygn. akt II OSK 1210/07). Brak jest zatem podstaw by wyprowadzać interes prawny strony z faktu przysługiwania danej osobie prawa własności nieruchomości położonej na terenie objętym projektem opiniowanego planu miejscowego. Słusznie zatem wskazał organ, że rozstrzygnięcie skargi nie wpłynie na realizację praw i obowiązków skarżącej. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a i 6 p.p.s.a zobligowany był do odrzucenia skargi (pkt 1 sentencji). O zwrocie wpisu orzeczono na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt 2 sentencji).