VII SA/Wa 29/11

PostanowienieWSA w Warszawie2011-03-14

Skład orzekający: Joanna Gierak – Podsiadły

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na postanowienie stwierdzające niedopuszczalność zażalenia może zostać rozpoznana, jeśli w tej samej sprawie między tymi samymi stronami zapadł już prawomocny wyrok?
Ratio decidendi
Sąd odrzuca skargę na postanowienie stwierdzające niedopuszczalność zażalenia, jeżeli sprawa w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi stronami została już prawomocnie rozstrzygnięta. W takim przypadku skarga jest niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.
Stan faktyczny
H. D. złożył skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z września 2008 r., które stwierdzało niedopuszczalność zażalenia. Wcześniej, w lutym 2009 r., WSA w Warszawie oddalił skargę H. D. na to samo postanowienie, a wyrok ten stał się prawomocny w kwietniu 2009 r. Pomimo tego, H. D. złożył kolejną skargę na to samo rozstrzygnięcie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Gierak – Podsiadły po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. D. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2008 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: odrzucić skargę. Prawomocnym postanowieniem z 17 września 2010 r. (sygn. akt II SA/Go 598/10), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie według właściwości sprawę ze skargi H. D. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] września 2008 r. w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, iż ww. skarga została wyłączona ze sprawy ze skargi H. D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] października 2009 r. (w której to znalazły się zarzuty pod adresem m.in. ww. orzeczenia GINB). Z przekazanych tut. Sądowi akt wynika, iż skarga na wskazane powyżej orzeczenia (w tym postanowienie GINB), została zawarta w piśmie z 3 listopada 2009 r. (data wpływu do organu: 6 listopada 2009 r.). W odpowiedzi na skargę H. D., dotyczącą ww. postanowienia GINB z [...] września 2008 r., stwierdzającego niedopuszczalność zażalenia, organ wskazał, że skarga ta dotyczy orzeczenia, które było już kontrolowane przez Sąd. Prawomocnym wyrokiem z 13 lutego 2009 r. sygn. akt VII SA/Wa 1837/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił bowiem skargę H. D. na wskazane postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Pierwsza z zasad, o których mowa we wskazanym przepisie, stanowi że nie można wszczynać postępowanie sądowego, jeżeli sprawa w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi podmiotami już się toczy (sprawa zawisła – lis pendens), druga zaś stanowi, że nie można wszczynać postępowania sądowego, jeżeli sprawa w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi podmiotami została prawomocnie zakończona (sprawa osądzona - res iudicata). Istotą obu zasad jest to, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz. Celem stwierdzenia, czy w sprawie wystąpiła przesłanka określona w art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., sąd administracyjny zobligowany jest zbadać, co jest przedmiotem sprawy i jakie występują w sprawie strony. Jeżeli dojdzie do przekonania, że sprawa "o to samo" między tymi samymi stronami została już rozstrzygnięta bądź jest w toku w momencie wszczęcia postępowania sądowego, zobowiązany jest do odrzucenia skargi. Uwzględniając powyższe należy zauważyć, iż niniejsza sprawa objęta jest zakresem regulacji art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., albowiem została już prawomocnie zakończona. Z urzędu Sądowi wiadomo, że w dniu 29 października 2008 r. H. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] września 2008 r. znak [...], stwierdzające niedopuszczalność zażalenia. Po rozpoznaniu tej skargi na rozprawie w dniu 13 lutego 2009 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny wydał wyrok, którym skargę oddalił. Wyrok ten jest prawomocny od dnia 30 kwietnia 2009 r. (v. akta sprawy o sygn. VII SA/Wa 1837/08). Konkludując, rozpoznawana obecnie skarga H. D., przekazana do tut. Sądu na podstawie postanowienia Sądu w Gorzowie Wielkopolskim z 17 września 2010 r., dotyczy tej samej sprawy (tego samego orzeczenia organu i tego samego skarżącego), co sprawa zakończona powyżej wskazanym prawomocnym wyrokiem. Prawomocny wyrok w tej sprawie zapadł jeszcze przed wniesieniem przez skarżącego kolejnej (obecnie rozpoznawanej) skargi na to samo rozstrzygnięcie GINB z [...] września 2008 r. Zatem, niniejsza skarga dotyczy sprawy pomiędzy tymi samymi stronami, która została już prawomocnie osądzona, a to oznacza, iż jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Dlatego też, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło