VII SA/Wa 2920/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] z siedziba w [...] na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] października 2014 r. znak: [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia: odrzucić skargę. W dniu 17 grudnia 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga [...] z siedzibą w [...] na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] października 2014 r. znak: [...] w przedmiocie częściowego uchylenia decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pn. "Budowa drogi ekspresowej [...][...], odcinek węzeł [...] – [...] (droga krajowa klasa S), na terenie województw [...] i [...] i w tym zakresie wydania nowego orzeczenia. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia [...] grudnia 2014 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi przez wszystkich członków stowarzyszenia, nadesłanie listy członków stowarzyszenia, nadesłanie 2 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy wynika, że powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 2 lutego 2015 r. (k. 25 akt sprawy). Ostatni dzień terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi przypadł zatem na dzień 9 lutego 2015 r. Do chwili obecnej nie wpłynęło żadne pismo skarżącego w tej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 tej ustawy, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Realizacja obowiązku wynikającego z art. 29 p.p.s.a. w praktyce sądowej oznacza obowiązek złożenia przez stowarzyszenie zwykłe listy członków lub nadesłanie statutu bądź regulaminu, z którego wynikałoby upoważnienie do działania przez daną osobę w imieniu stowarzyszenia. Skarga w niniejszej sprawie została podpisana przez jednego członka stowarzyszenia. Jak zaznaczył Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 28 listopada 2012 r. sygn. akt I GSK 1463/12 (LEX nr 1239308) brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony (art. 29 p.p.s.a.) stanowi brak formalny, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. polega na przedstawieniu dokumentu, z którego wynikałoby takie umocowanie. Niewykonanie w terminie nałożonego przez sąd obowiązku przedstawienia dokumentu powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Odczytywane łącznie regulacje mają na celu usunięcie wątpliwości w kwestii dla sprawy kluczowej, czyli ustalenia czy pismo (skarga) zostało wniesione przez uprawnioną osobę. Zgodnie zaś z treścią art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.