VII SA/Wa 2930/14

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi Z. C. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: 1. oddalić wniosek r.pr. A. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za reprezentowanie skarżącego w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, 2. przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz r.pr. A. S. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu zażaleniowym kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy), w tym kwotę 27,60 zł (dwadzieścia siedem złotych sześćdziesiąt groszy), stanowiącą podatek od towarów i usług. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 28 października 2015 r. oddalił skargę Z. C. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2014 r. Postanowieniem z dnia 31 marca 2016 r. przyznano Z. C. prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Na tej podstawie Okręgowa Izba Radców Prawnych w Warszawie pełnomocnikiem skarżącego wyznaczyła r.pr. A. S. W dniu 3 czerwca 2016 r. r.pr. A. S. złożył w imieniu Z. C. skargę kasacyjną od wyroku z 28 października 2015 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W skardze kasacyjnej pełnomocnik zawarł wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym. Postanowieniem z dnia 26 lipca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do złożenia skargi kasacyjnej. W dniu 25 sierpnia 2016 r. r.pr. A.S. złożył w imieniu skarżącego zażalenie na postanowienie z dnia 26 lipca 2016 r. W treści zażalenia pełnomocnik zawarł wniosek o przyznanie wynagrodzenia "z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym". Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 20 października 2016 r. oddalił zażalenie na postanowienie z dnia 26 lipca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 7 grudnia 2016 r. odrzucił skargę kasacyjną złożoną przez r.pr. A. S. w imieniu Z. C. W dniu 10 lutego 2017 r. r.pr. A. S. złożył wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu, obejmującego wynagrodzenie: - za reprezentowanie skarżącego w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie sygn. akt VII SA/Wa 2930/14, zakończonym postanowieniem z dnia 7 grudnia 2016 r., - za sporządzenie zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego i reprezentowanie skarżącego w tym postępowaniu zakończonym postanowieniem z dnia 20 października 2016 r. sygn. akt II OZ 1179/16. W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wobec zmodyfikowania przez r.pr. A. S. wniosku o przyznanie wynagrodzenia pismem złożonym w dniu 10 lutego 2017 r. rozpoznaniu podlega wniosek w zakresie dotyczącym przyznania wynagrodzenia za reprezentowanie skarżącego w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie oraz za reprezentowanie skarżącego w postępowaniu zażaleniowym zakończonym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 października 2016 r. W odniesieniu do wniosku r.pr. A. S. o przyznanie wynagrodzenia "za reprezentowanie skarżącego w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie sygn. akt: VII SA/Wa 2930/14, zakończonym postanowieniem z dnia 7 grudnia 2016 r." zauważyć trzeba, że postępowanie w pierwszej instancji zakończyło się z chwilą wydania przez Sąd wyroku z 28 października 2015 r. R.pr. A. S został wyznaczony pełnomocnikiem skarżącego już po zakończeniu postępowania przed sądem pierwszej instancji, nie udzielił zatem skarżącemu żadnej pomocy prawnej w trakcie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Wprawdzie postanowieniem z dnia 7 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną sporządzoną przez r.pr. A. S. w imieniu skarżącego, nie oznacza to jednak, że czynności związane z udzielaniem skarżącemu pomocy prawnej podejmowane były przez pełnomocnika przed sądem pierwszej instancji. Brak jest zatem podstaw do uwzględnienia wniosku r.pr. A.S. w zakresie dotyczącym przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Pełnomocnikowi przysługuje natomiast wynagrodzenie za udzieloną skarżącemu pomoc prawną obejmującą sporządzenie i wniesienie zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lipca 2016 r., którym odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Do rozpoznania wniosku w tym zakresie zastosowanie będą miały przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. poz. 1805). Zgodnie bowiem z § 22 obowiązującego od 2 listopada 2016 r. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715), do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r. opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2–4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. W myśl § 4 ust. 2 rozporządzenia ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy radcy prawnego oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie (...). Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 2 lit. d rozporządzenia w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji w postępowaniu zażaleniowym opłata maksymalna wynosi 240 zł. W ocenie referendarza sądowego, mając na uwadze § 4 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia, należało uznać, że opłata w wysokości 120 zł (1/2 opłaty maksymalnej) jest adekwatna do nakładu pracy pełnomocnika w niniejszej sprawie. Opłatę tę zgodnie z § 4 ust. 3 rozporządzenia podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług. Z uwagi na powyższe, na podstawie powołanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.