VII SA/Wa 2950/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej "B." w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2014 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu [...] listopada 2014 r. Spółdzielnia Mieszkaniowa "B." w W. reprezentowana przez pełnomocnika r.pr. P. Z. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2014 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2014 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę. Skarga zawiera wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności będących jej przedmiotem. Natomiast stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd rozstrzygając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazanie przesłanek wstrzymania oraz ich uzasadnienia spoczywa na stronie wnoszącej wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich konkretyzacja w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym. Uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Pełnomocnik skarżącej we wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu wskazał, że wykonanie decyzji tj. rozpoczęcie przez inwestora budowy projektowanego budynku zgodnie z wydanym pozwoleniem na budowę stwarza niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków polegających na wybudowaniu przedmiotowego budynku z wykorzystaniem udzielonego odstępstwa tj. bez zachowania norm dotyczących minimalnych odległości pomiędzy budynkami. Podniósł, że skutki te byłyby niemożliwe do odwrócenia bez rozbiórki budynku. Sąd, rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia, nie dokonuje oceny zawartości skargi. Niezgodność decyzji z prawem, która jest przedmiotem oceny sądu w toku rozprawy, i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 p.p.s.a. to dwie różne kwestie. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności decyzji z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięcie sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności decyzji administracyjnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 kwietnia 2005 r., II OZ 184/05, LEX nr 302251). Sąd stwierdza, że nie zaistniały podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przede wszystkim skarżąca nie uzasadniła zaistnienia przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., a mianowicie tego, że wskutek wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W złożonej skardze kwestionuje udzielenie Inwestorowi odstępstwa na wybudowanie budynku objętego zaskarżoną decyzją bez zachowania minimalnych odległości pomiędzy budynkami. Powyższe argumenty stanowią zarzuty merytoryczne względem zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającego jej wydanie postępowania administracyjnego, natomiast nie mogą stanowić podstawy do uwzględniania wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił o odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).