VII SA/Wa 2970/15
PostanowienieWSA w Warszawie2017-03-02
Skład orzekający: Ewa Kowalska - Hupko
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy należy umorzyć postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy, jeśli rozpoznanie wniosku stało się zbędne z uwagi na brak możliwości skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej przez wnioskodawcę?Ratio decidendi
Postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy podlega umorzeniu, gdy rozpoznanie wniosku stało się zbędne. W sytuacji, gdy wnioskodawca nie otrzymał odpisu wyroku z uzasadnieniem i nie złożył wniosku o jego sporządzenie, nie może skutecznie wnieść skargi kasacyjnej. W takim przypadku, nawet przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata, nie doprowadziłoby do skutecznego wniesienia środka zaskarżenia, co czyni rozpoznanie wniosku zbędnym.Stan faktyczny
P. S. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w celu zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w związku z zamiarem wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA oddalającego skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wnioskodawca nie otrzymał odpisu wyroku z uzasadnieniem, ponieważ nie złożył wniosku o jego sporządzenie. Sąd uznał, że rozpoznanie wniosku o prawo pomocy stało się zbędne.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie w przedmiocie prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. S. i P. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2015 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: umorzyć postępowanie w przedmiocie prawa pomocy.
P. S. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie VII SA/Wa 2970/15. Z treści wniosku wynika, że P. S. posiada mieszkanie własnościowe o powierzchni 58,5 m2. Oświadczył, że utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych z działalności gospodarczej w wysokości 2000 zł. Zobowiązania i stałe wydatki określił na kwotę 1200 zł.
Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stosownie do art. 249a ustawy, jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
P. S. złożył wniosek z dnia 17 stycznia 2017 r., w którym zwrócił się o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, wskazując w uzasadnieniu wniosku na zamiar wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w niniejszej sprawie wyroku z dnia 2 grudnia 2016 r., którym Sąd oddalił skargę J. S. i P.S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2015 r.
Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że zgodnie z art. 177 § 1 ustawy skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Warunkiem skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej jest zatem uprzednie otrzymanie przez stronę wnoszącą taką skargę odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Stosownie do treści art. 141 § 2 ustawy w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku.
Zauważyć trzeba, że w niniejszej sprawie P. S. nie otrzymał odpisu wyroku z uzasadnieniem, nie złożył bowiem wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia.
W takiej sytuacji P. S., nawet gdyby przyznano mu prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata, z uwagi na treść art. 177 ustawy nie mógłby skutecznie złożyć skargi kasacyjnej.
Warto też wskazać, że P. S. złożył skargę w niniejszej sprawie wspólnie z J. S.. Postanowieniem z dnia 14 lutego 2017 r. przyznano J.S. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata, którego to adwokata wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie. Zauważyć wobec tego trzeba, że J.S., którego interesy są zbieżne z P. S., a który otrzymał odpisu wyroku z uzasadnieniem, będzie miał możliwość złożenia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie. Wobec tego w związku z ustanowieniem adwokata dla J. S. zabezpieczone zostały niejako także interesy P. S..
W odniesieniu do wniosku P. S. w zakresie dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych zauważyć trzeba, że na obecnym etapie postępowania P. S. nie jest zobowiązany do ponoszenia żadnych kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Wobec braku możliwości skutecznego złożenia przez P. S. skargi kasacyjnej nie powstanie też obowiązek uiszczenia przez wnioskodawcę wpisu od skargi kasacyjnej.
Z powyższych przyczyn, w ocenie referendarza sądowego, zbędne jest zatem rozpoznanie wniosku P. S., zarówno w zakresie ustanowienia adwokata, jak i zwolnienia od kosztów sądowych (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 czerwca 2016 r. sygn. I SA/Wa 1652/15, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 czerwca 2016 r. sygn. II OZ 618/16). To zaś prowadzić musi do umorzenia postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy, na podstawie art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło