VII SA/Wa 2981/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Izabela Ostrowska Sędziowie: sędzia WSA Grzegorz Rudnicki (spr.) asesor WSA Lucyna Staniszewska Protokolant: sekretarz sądowy Grażyna Dmitruk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 marca 2025 r. sprawy ze skargi M. G. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 3 października 2024 r. nr 184/2024 w przedmiocie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków oddala skargę Uzasadnienie. Zaskarżoną decyzją z 3 października 2024 r. Nr 184/2024 Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (dalej: "MWINGiK") na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: "k.p.a."), art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (dalej: "p.g.k.") po rozpatrzeniu odwołania M. G., reprezentowanej przez R. G. od decyzji Starosty O. Nr [...] z [...] czerwca 2024 r. o odmowie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków (dalej: "egib") przez "przywrócenia numerów pierwotnych działkom stanowiących własność M. G. zgodnie z księgą wieczystą - utrzymuję w mocy tą decyzję. Uzasadniając decyzję organ wyjaśnił, że w ramach prowadzonego przez Starostę O. postępowania administracyjnego w zakresie zwrotu nieruchomości stanowiącej działki nr ewid. [...] i [...] w N., gmina O., pełnomocnik M. G. R. G. w pismach z 4 i 8 lutego 2024 r. zwrócił się do organu I instancji z licznymi zapytaniami oraz wnioskami m.in. o udostępnienie dokumentów dotyczących działki nr ewid. [...]. Pismem z 9 lutego 2024 r. organ, reprezentujący Skarb Państwa zwrócił się do organu prowadzącego egib o wydanie niezbędnej dokumentacji do prowadzonego postępowania w ww. zakresie oraz przekazał kopię wniosku R. G. w celu jego dalszego rozpatrzenia. Pismem z dnia 15 lutego 2024 r. organ prowadzący egib wezwał R. G. do usunięcia braków formalnych poprzez złożenie wniosku o udostępnienie materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego4 zgodnego z wymaganiami określonymi w załączniku nr 3 do rozporządzenia Ministra Rozwoju z 28 lipca 2020 r. w sprawie wzorów wniosków o udostępnienie materiałów pzgik, licencji i Dokumentu Obliczenia Opłaty, a także sposobu wydawania licencji w terminie 7 dni od odbioru pisma oraz pouczył, że w przypadku nieuzupełnienia ww. braków przedmiotowy wniosek pozostanie bez rozpoznania. R. G. w piśmie z 28 lutego 2024 r. zwrócił się z prośbą o zweryfikowanie postępowania przeprowadzonego w 1997 r. z odnowienia operatu ewidencji gruntów obrębu N. Według strony w trakcie przeprowadzonych prac dopuszczono się sfałszowania podpisu jego żony, nie doręczono M. G. decyzji, co w rezultacie spowodowało wprowadzenie błędnych danych do egib niezgodnie z księgą wieczysta nr "[...] SR w O.". Starosta O. pismem z 18 marca 2024 r. poinformował R. G. o pozostawieniu jego wniosku z 4 lutego 2024 r. bez rozpoznania z uwagi na nieuzupełnienie braków w wyznaczonym terminie. Ponadto, organ I instancji w piśmie z 27 marca 2024 r. wskazał, że w 1997 r. w obrębie N. przeprowadzono modernizację ewidencji gruntów. W wyniku zakończonych prac przyjęto do pzgik operat techniczny pod nr [...]. Starosta O. wyjaśnił na podstawie jakich wówczas obowiązujących przepisów wykonano modernizację egib i w jaki sposób podawano do wiadomości decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu operatu opisowo - kartograficznego. Dodatkowo, organ I instancji wskazał, że "nie posiada kompetencji do oceny wiarygodności podpisów znajdujących się na dokumentach zasobu". W odpowiedzi na powyższe, w piśmie z dnia 4 kwietnia 2024 r. pełnomocnik M. G., podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko dotyczące sfałszowania podpisów oraz podważył wyjaśnienia w zakresie prawidłowości doręczenia decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu operatu opisowo - kartograficznego. Pismem z 29 kwietnia 2024 r. Starosta O. poinformował wnioskodawcę, że w piśmie z 27 marca 2024 r. szczegółowo wyjaśnił wszystkie podnoszone zastrzeżenia oraz wskazał, że niniejsza odpowiedź ma charakter ostateczny. 2 maja 2024 r. do Starosty O. wpłynęło ponaglenie na działania organu w sprawie dotyczącej aktualizacji egib polegającej na przywróceniu numerów pierwotnych działkom stanowiącym własność M. G. zgodnie z księgą wieczystą [...] SR w O. MWINGiK wydał postanowienie nr 50/2024 z 21 maja 2024 r., w którym stwierdził, że organ I instancji dopuścił się bezczynność i przewlekłość z rażącym naruszeniem prawa i zobowiązał Starostę O. do załatwienia sprawy w terminie do 20 czerwca 2024 r. Starosta O. 19 czerwca 2024 r. orzekł w decyzji nr [...] o odmowie aktualizacji egib poprzez: "przywrócenia numerów pierwotnych działkom stanowiących własność M. G. zgodnie z księgą wieczystą [...] SR w O.". R. G. wniósł odwołanie od powyższej decyzji, w którym żądał jej uchylenia, a "przede wszystkim zwrotu przywłaszczonej powierzchni bezprawnie przejętego gruntu podczas przeprowadzonej aktualizacji w 1997 r". Organ odwoławczy wyjaśnił, czym jest egib, wyjaśniając też, że zgodnie z art. 24 ust. 2a p.g.k. informacje zawarte w egib podlegają aktualizacji z urzędu albo na wniosek właściciela nieruchomości lub władających gruntami na zasadach samoistnego posiadania. Podstawą aktualizacji danych zawartych w egib są przepisy prawa, dokumenty, o których mowa w art. 23 ust. 1-4 ww. ustawy, materiały zasobu geodezyjnego i kartograficznego. W razie wykrycia błędnych informacji ich aktualizacja następuje z urzędu. Zgodnie z art. 24 ust. 2b powyższej ustawy aktualizacja danych ewidencyjnych może być dokonana w drodze czynności materialne - technicznej jedynie na podstawie: przepisów prawa, wypisów z ksiąg wieczystych, prawomocnych orzeczeń sądu, ostatecznych decyzji administracyjnych, aktów notarialnych, aktów poświadczenia dziedziczenia oraz europejskich poświadczeń spadkowych, zgłoszeń dotyczących zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu, wpisów w innych rejestrach publicznych, a także na podstawie dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, z uwzględnieniem art. 20 ust. 2b. W pozostałych przypadkach, stosownie do art. 24 ust. 2b pkt 2 p.g.k., aktualizacja jest dokonywana w drodze decyzji administracyjnej. Szczególnym procesem aktualizacji egib jest jej modernizacja, której tryb postępowania opisany jest w art. 24a p.g.k. W myśl powyższego przepisu prawa starosta może zarządzić przeprowadzenie modernizacji egib na obszarze poszczególnych obrębów ewidencyjnych, która stanowi zespół działań technicznych, organizacyjnych i administracyjnych, mających na celu uzupełnienie przez starostę bazy danych ewidencyjnych i utworzenie pełnego zakresu zbiorów danych ewidencyjnych. Egib nie rozstrzyga sporów o prawa do nieruchomości, jego istotą jest ewidencjonowanie, czyli spisywanie istniejącego stanu prawnego gruntu, budynku lub lokalu. Ewidencja gruntów jest specjalnie prowadzonym zbiorem informacji o gruntach, który pełni funkcje informacyjno-techniczne, nie nadając ani nie ujmując praw. Deklaratoryjny charakter wpisów zawartych w egib oznacza, że nie kształtuje ona nowego stanu prawnego, a jedynie potwierdza stan prawny wynikający z dokumentów8. Za pomocą p.g.k. nie można kwestionować, czy też ustalać stanu faktycznego i prawnego nieruchomości. Poprzez żądanie wprowadzenia zmian w ewidencji nie można dochodzić ani udowadniać swoich praw właścicielskich, czy uprawnień do władania nieruchomością. Temu bowiem służą tego rodzaju postępowania jak: rozgraniczenie, uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym, czy powództwo o ustalenie albo o ochronę własności. Natomiast organy ewidencyjne są jedynie uprawnione do badania, czy na podstawie dostępnych dokumentów zasadnym jest dokonanie zmian istniejących w ewidencji wpisów. Przy tym dokonując aktualizacji ewidencji gruntów, organy ewidencyjne nie mają kompetencji do merytorycznego kontrolowania treści dokumentów stanowiących źródło ujawnionych w niej praw, wydanych przez uprawnione do tego podmioty. Strona w odwołaniu zarzuca organowi I instancji wadliwe ustalenie stanu faktycznego sprawy i dowodzi, że nigdy nie nabyła działek nr ewid. [...] i [...] oraz w dokumentach, które są w ich posiadaniu tj. akcie notarialnym Nr rep. [...] z [...] grudnia 1992 r. ww. działki nie figurują. Starosta O. w zaskarżonej decyzji szczegółowo opisał i wyjaśnił, jak na przestrzeni lat zmieniała się numeracja działek oraz czym była spowodowana. W 1997 r. w ramach modernizacji egib działkom nr [...] i [...] nadano odpowiednio nr [...] oraz [...]. Natomiast w 2008 r. na podstawie ostatecznej decyzji Wójta Gminy O. z [...] lutego 2008 r. zatwierdzającej podział działki nr [...] i [...] w ramach aktualizacji egib czynnością materialno-techniczną ujawniono nowe dane. Przedstawione powyżej zmiany numeracji działek były jedynie wprowadzone w egib na podstawie otrzymanych dokumentów, które zgodnie z ówcześnie obowiązującym prawem pozwalały na dokonanie takich zmian. Starosta O. nie jest organem właściwym w zakresie dokonanego podziału nieruchomości. Oczywistym jest, że zmiany dokonane po 21 grudnia 1992 r. nie mogą znajdować się w akcie notarialnym potwierdzającym nabycie działek przez stronę. Niemniej jednak, prawo własności do działek o obecnych nr ewid. [...] zostało wykazane w egib na podstawie ww. aktu notarialnego. Dokonanie aktualizacji egib jest nowym wpisem w tymże rejestrze, a nie przywróceniem wpisu poprzedniego. Natomiast w sytuacji, gdy podważa się treść dokumentu, w oparciu o który dokonano wpis ewidencyjny, niezbędne jest wytworzenie nowego, aktualnego dokumentu, który będzie podstawą nowego wpisu, korygującego ujawnienie poprzednie, oparte o wadliwe źródło danych ewidencyjnych. W przedmiotowym rejestrze niedopuszczalne jest "cofanie się" do danych przeszłych, w sytuacji, kiedy nastąpiły kolejne zdarzenia prawne, które właściwie zostały wykazane w egib. R. G. wskazuję, że podczas przeprowadzonej modernizacji w 1997 r. dopuszczono się fałszerstwa podpisów oraz nie doręczono ani nie ogłoszono jego żonie treści ostatecznej decyzji. MWINGiK podzielił stanowisko Starosty O. wyrażone w decyzji nr [...] z [...] czerwca 2024 r. dotyczące ww. kwestii. Zgodnie z ówcześnie obowiązującymi przepisami prawa zawartymi w § 39 ust. 6 rozporządzenia Ministrów Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z 17 grudnia 1996 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu operatu opisowo- kartograficznego podawało się do wiadomości zainteresowanym przez jej wywieszenie na tablicy ogłoszeń w siedzibie organu oraz właściwego miejscowo urzędu gminy na okres 14 dni, a także przez podanie informacji w tej sprawie do wiadomości publicznej w sposób przyjęty wdanej miejscowości. Decyzję podawało się ponadto do wiadomości publicznej w drodze obwieszczenia ogłoszonego w wojewódzkim dzienniku urzędowym. W 1997 r. przepisy nie nakładały na organ obowiązku dostarczenia stronie indywidualnie decyzji. Strona dowodzi, że w trakcie przeprowadzonej modernizacji egib w 1997 r. dopuszczono się sfałszowania podpisów. Z protokołu ustalenia i ogłoszenia stanu władania wynika, że granice przedmiotowych działek zostały ustalone w obecności właściciela i według jego wskazań, co potwierdza złożony podpis. W aktach sprawy znajduje się zwrotne poświadczenie odbioru podpisane przez stronę, w którym została ona zawiadomiona o stawieniu się 15 lipca 1997 r. w celu ogłoszenia wyników pomiaru działek nr ewid. [...]. Jednakże strona nie stawiła się w wyznaczonym terminie, na co wskazuje adnotacja zrobiona w protokole. Granice nieruchomości wyznaczają zakres prawa własności właściciela nieruchomości, a powierzchnia jest pochodną granic. Strona postępowania odwoławczego jest obecnie niezadowolona z wyników prac wykonanych w 1997 r., jednakże w aktach sprawy nie ma żadnego dowodu potwierdzającego jej niezadowolenie lub sprzeciw w trakcie przeprowadzanych prac. Samo rozżalenie R. G. w ocenie organu odwoławczego nie stanowi podstawy do przyjęcia, że jego słowa są zgodne z prawdą. Weryfikacja wiarygodności złożonych podpisów nie leży w kompetencji Starosty O. ani MWINGiK. Sądy administracyjne przyjmują, że weryfikacja autentyczności dowodów, na których oparto kwestionowane rozstrzygnięcie, nie należy do właściwości organu rozpatrującego wniosek. Okoliczność sfałszowania dowodów powinna być uprzednio stwierdzona orzeczeniem właściwego sądu lub odpowiedniego organu. Organ wspomniał też o dokumentacji dostarczonej wraz z odwołaniem. Zarówno pozwolenia na budowę jak i szkice do tych pozwoleń nie stanowią kontrdowodów w odniesieniu do zgromadzonego materiału dowodowego. Przedmiotowe postępowanie prowadzone jest w zakresie aktualizacji egib poprzez "przywrócenia numerów pierwotnych działkom stanowiących własność M. G. zgodnie z księgą wieczystą [...] SR w O.". Przepisy p.g.k. wyraźnie precyzują, kiedy i pod jakimi warunkami aktualizacja operatu jest możliwa, a brak wymaganej prawem dokumentacji musi prowadzić do odmowy wprowadzenia zmian w operacie. Przekazany prze stronę dodatkowy materiał dowodowy nie może stanowić podstawy do dokonania aktualizacji egib w żądanym zakresie. Ponadto, dane obecnie wykazane w egib są zgodne z dokumentacją zgromadzoną w pzgik. Rozbieżność numeracji działek występuje między zapisami w egib, a działem 1-0 księgi wieczystej o nr [...]. Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy z 6 lipca 1984 r. o księgach wieczystych i hipotece (dalej: "u.k.w.h.") w zw. z art. 21 p.g.k. podstawą oznaczenia nieruchomości w księdze wieczystej są dane zawarte w egib. Dodatkowo z art. 27 ust. 1 wynika, że w razie niezgodności danych egib z oznaczeniem nieruchomości w księdze wieczystej sąd rejonowy dokonuje - na wniosek właściciela nieruchomości lub wieczystego użytkownika - sprostowania oznaczenia nieruchomości. Sprostowanie, o którym mowa w ust. 1, może być dokonane także z urzędu, na skutek bezpośredniego sprawdzenia danych w bazie danych egib lub zawiadomienia jednostki prowadzącej ewidencje gruntów i budynków. Z tą decyzją nie zgodziła się skarżąca, wnosząc pismem swego pełnomocnika (męża), datowanym na 7 listopada 2024 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc "o uchylenie ww. obu decyzji organu II i I instancji oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia celem sprawdzenia i uaktualnienia ewidencji gruntów i budynków Starostwa Powiatowego w O. w związku z figurowaniem tych samych gruntów przypisanych do wzajemnie zaprzeczających sobie decyzji administracyjnych świadomie wprowadzanych do egib z opóźnieniem bez uwzględnienia korzystnych dla właściciela M. G. rozstrzygnięć w wyniku czego te same grunty w wydawanych ostatecznych decyzjach administracyjnych mają inne kontury lub przeznaczenie nieadekwatne do wydanych decyzji administracyjnych bądź wyroków wzajemnie sobie zaprzeczających wskazujących na innych użytkowników lub właścicieli, na których zostały założone dwie odrębne księgi wieczyste dotyczące tych samych gruntów znajdujących się tylko pod innymi numerami ewidencyjnymi". Pełnomocnik skarżącej wniósł też o "zobowiązanie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego o wyjaśnienie nie stosowania przez okres 27 lat w Starostwie Powiatowym w O. oznaczenia symbolem Bp-R, Bp ( wyrok I OSK 978/11 z 27 czerwca 2012 r) oraz od 2013r symbolu Tp w zakresie ujawnienia użytku gruntowego przeznaczonego pod budowę dróg publicznych lub linii kolejowych na mapach z projektem podziału nieruchomości oraz w wykazach zmian danych ewidencyjnych (wykazach zmian gruntowych) w przypadku gruntów odbieranych M. G. lub jej spadkodawcom na podstawie Rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 29 listopada 2013r zmieniające rozporządzenie w sprawie ewidencji gruntów i budynków. 1. W przypadku sporządzania map z projektem podziału nieruchomości na potrzeby postępowań związanych z wydaniem decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zgodnie z ustawą z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (tj. Dz. U. z 2022 r. poz. 176 z późn. zm.) kiedy zawsze należało określić użytek gruntowy, jako Tp dla wydzielanych działek, które były przeznaczone pod budowę dróg publicznych i miały stać się własnością Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego z dniem, w którym ww. decyzja stanie się ostateczna; 2. w przypadku sporządzania map z projektem podziału nieruchomości na potrzeby postępowania o podział nieruchomości na wniosek właściciela zgodnie z ustawą z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tj. Dz. U. z 2021 r. poz. 1899 z późn. zm.) i wydzielaniu działek gruntu pod drogi publiczne lub wydzielaniu działek gruntu pod poszerzenie istniejących dróg publicznych, które zgodnie z art. 98 ww. ustawy staną się własnością odpowiednio gminy, powiatu, województwa lub Skarbu Państwa" i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik wyjaśnił, że "decyzją nr 1818/2023 z 18 kwietnia 2023r Wojewoda Mazowiecki uchylił zaskarżoną decyzję Starosty O. z [...] lipca 2021 znak [...] w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji wraz z zawartymi wytycznymi Wojewody Mazowieckiego wynikającymi z wyroku z dnia 08.09.2022 sygn. akt IV SA/Wa 1133/22 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie polecającymi organowi I instancji: a) zlecenie wykonania opinii geodezyjnej w celu: - ustalenia numeru nieruchomości objętej ww. orzeczeniem Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej z 11 marca 1964r SW-III-I/154/63, - ustalenia zakresu przedmiotu postępowania o zwrot-zgodnie z wnioskami M. G. reprezentowanej przez R. G., G. M. reprezentowanej przez J. M. oraz J. O., - wyjaśnienia kwestii przyjęcia, że działka nr [...] weszła w skład nieruchomości oznaczonej nowym numerem [...] o powierzchni 0,1353 ha, ta zaś weszła w skład działki nr [...] o powierzchni 0,31 ha. - wyjaśnienia czego dotyczy podnoszone kilkukrotnie przez skarżącego żądanie w zakresie części nieruchomości o pow. 0,0097 ha i odniesienie się w tym zakresie do wniosku strony. b) po ustaleniu zakresu przedmiotowego postępowania o zwrot-organ I instancji ustali także krąg stron postępowania w myśl art. 10 § 1 kpa. c) uzasadni decyzję zgodnie z wymogami przepisów kodeksu postępowania administracyjnego". Jak podkreślił pełnomocnik skarżącej, "pomimo upływu 5 miesięcy od uchylenia decyzji organ I instancji ani razu nie przedłużył postępowania oraz nie powiadomił stron postępowania o przyczynach zwłoki co wskazywało, iż będzie wykonywał polecenia opieszale, przyjmując postawę obstrukcji procesowej, dążącą do utrzymania swojego pierwotnego stanowiska w mocy przy akceptacji organu II instancji bez zwrotu gruntów bezprawnie przejętych przez Skarb Państwa oraz będzie grał na zwłokę czego odzwierciedleniem było zawiadomienie z dnia [...] września 2023r [...] Starosty O. Dopiero złożone w tej sprawie ponaglenie przyczyniło się do powołania biegłego geodety, ale tego samego Z. W., który w poprzedniej opinii geodezyjnej zaprzeczał oczywistym faktom, a następnie wydania decyzji administracyjnej w dniu 28.03.2024r ponownie odmawiającej zwrotu na rzecz M. G., G. M. i J. O. nieruchomości położonej w obrębie N. gm. O. pow. ostrołęcki oznaczonej, jako działki nr [...] o pow. 0,0090 ha i nr [...] o pow. 0,0997 ha wywłaszczonej na Skarb Państwa od J. O. orzeczeniem wydanym w dniu ll-03-1964r Nr [...] przez Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie, pomimo iż w trakcie toczącego się postępowania M. G. za pośrednictwem swojego pełnomocnika zmieniła w dniu 07 marca 2024 swoje żądanie domagając się zwrotu pierwotnej działki o nr [...] ponieważ jak się okazało działki [...] i [...] powstały na podstawie sfałszowanych dokumentów, których granice umyślnie przesunięto aby spadkobiercy trwali w błędnym przekonaniu, iż pierwotną działką w rzeczywistości była działka nr [...] podzielona później na działkę nr [...] co wynika z opinii geodezyjnej z dnia 12.12.2023r Z. W. zaakceptowanej przez organ odwoławczy, popierający taki stan bezprawności choć jest to sprzeczne z ustaleniami dokonanymi przez pełnomocnika strony skarżącej o czym mowa poniżej". Zdaniem pełnomocnika skarżącej, "powyższe ustalenia wynikają z odnalezionej przypadkowo w dniu 02.02.2024 przez pełnomocnika M. G. mapy geodezyjnej ukrywanej przed stronami postępowania sporządzonej w dniu 27 stycznia 1965r na bazie zdjęć lotniczych z 1959r oraz sporządzonej w 1962r fotomapy, która jest zaprzeczeniem poczynionych dotychczasowych ustaleń przez urzędników działających z upoważnienia Starosty O. oraz kolejnej opinii geodezyjnej Z. W. na którą wydano tym razem 5000zł po to tylko aby dotychczasowe poświadczające nieprawdę ustalenia zostały potwierdzone i utrzymane w mocy. Przedmiotowa mapa z dnia 27 stycznia 1965r jednoznacznie wskazuje, iż działki [...] powstałe z rzekomej działki [...] należącej do M. O., a później działka [...] o powierzchni 0,1126 ha z której rzekomo został wywłaszczony J. O. tak naprawdę nie istniały, podobnie jak działki [...] powstałe z działki nr [...] należące do parafii rzymsko katolickiej w N. ponieważ stanowiły tylko pierworys mapy przygotowywanej do celów budowlanych pod budowę sklepów GS [...] dla którego te mapy były przygotowywane, a ponadto zostały wydzielone z gruntów rolno leśnych działki nr [...] i [...], które miały większą powierzchnię i inny stan prawny i przeznaczenie. Natomiast pierwotną działką z której można było dokonać wywłaszczenia, ale z gruntu o nieuregulowanym stanie prawnym po uprzedniej zmianie przeznaczenia gruntów ( z wpłaceniem kwoty odszkodowania do depozytu sądowego) była ówczesna działka o numerze [...] stanowiąca własność nieżyjącego S. O. dziadka M. G. zd. O., G. M. , J. W. i innych zstępnych ( którego w tym czasie spadkobiercami byli małżonka M. O. figurująca w operacie ewidencji gruntów rolnych jako posiadacz i użytkownik wraz ze swoimi dziećmi G., A., E., J., W. i K. niezgadzającymi się na zaproponowane dziesięciokrotnie zaniżone odszkodowanie w ramach prowadzonych negocjacji przed rzekomym bezprawnym wywłaszczeniem". Z uwagi na powyższe pełnomocnik skarżącej 4 lutego 2024 r. wystąpił o uzupełnienie operatu Z. W. poprzez załączenie uwierzytelnionej zgodnej z oryginałem mapy gruntów N. z 27 stycznia 1965 r., opracowanej na bazie zdjęć lotniczych z 1959 r. oraz fotomapy z 1962 r. z operatu [...], teczki nr [...] sporządzonej w skali, 1:5000 z którą miał możliwość zapoznania się w Wydziale Geodezji w Starostwie Powiatowym w O. 2 lutego 2024 r., "wskazującą na pierwotną działkę rolno leśną stanowiącą własność S. O. o nr [...], pierwotną działkę parafii o nr [...], pierwotną działkę A. K. o nr [...], pierwotną działkę obecnej drogi wojewódzkiej [...] O. o nr [...] oraz pierwotną działkę [...] o nr [...] co potwierdzała tylko w części mało czytelna niekompletna inna mapa zamieszczona w opinii geodezyjnej Z. W. znajdująca się aktach sprawy [...] Jednakże urzędnicy działający z upoważnienia Starosty O. dołączyli do akt sprawy mapę, ale nie chcieli się zgodzić na uzupełnienie operatu, ponieważ okazałoby się, iż działka [...] była o wiele większa i miała przeznaczenie rolno leśne, a ten grunt został już bezprawnie przywłaszczony i zagospodarowany przez GS [...], PKP na tereny kolejowe oraz na pas drogowy bez odrolnienia obsługiwany przez ówczesnego zarządcę drogi O. DW [...] obecnie reprezentowanego przez Mazowiecki Zarząd Dróg Wojewódzkich w Warszawie, którego właścicielem po dokonanych kolejnych podziałach w 2007 roku w postaci fikcyjnych zmian w gruncie działek z przesuniętymi granicami zostało Województwo Mazowieckie. Dlatego też GS [...] w porozumieniu ze Starostą O. w 2004r podjęło próbę zasiedzenia fikcyjnej działki [...] powstałej z pierwotnego podziału fikcyjnej działki nr [...], której część ponownie miała zostać w części wydzielona w latach 2006-2008r pod drogę wojewódzką nr [...] relacji [...]. Natomiast dla realizacji tego celu w pierwszej kolejności niezbędne było podzielenie fałszywej działki [...] z przesuniętymi już wtedy granicami na dwie odrębne działki [...] i [...] a następnie wystąpienie z wnioskiem o zasiedzenie działki [...] i wykazywanie tak jakby pierwotną działką była działka o nr [...], jednakże kiedy to się nie udało, a w Sądzie Rejonowym w O. potwierdzone zostało, iż część tych gruntów może stanowić własność Skarbu Państwa ( z uwagi na istnienie decyzji uwłaszczeniowej, o której rzekomo Starostwo Powiatowe w O. nie wiedziało) postanowiono jak najszybciej pozbyć się tych gruntów, aby nie zwracać ich prawowitym właścicielom i nie ujawniać pierwotnej działki [...] oraz żeby nieprawidłowości proceduralne nie zostały ujawnione, ponieważ osobami uprawnionymi do odkupienia fikcyjnej działki [...] ([...]) byliby uprawnieni tylko spadkobiercy po S. O. w zakresie poszerzenia działki rolno leśnej nr [...] uprzednio w części zajętej i nieprawidłowo podzielonej (a zaplanowany przetarg dla działek [...] i [...] nie doszedłby do skutku). W ten sposób GS [...] w dniu 26.04.2006 odkupił fikcyjną działkę [...] od Starosty O., na którą w między czasie w Sądzie Rejonowym w O. Starostwo Powiatowe założyło księgę wieczystą [...], aby usunąć można było zbiór dokumentów [....], którą GS [...] odsprzedało wraz z działką [...] A. i D. G. Natomiast ówczesny dyrektor K. B. działający z upoważnienia starosty przez kilka lat wraz z podległymi urzędnikami poświadczał nieprawdę oraz za pomocą geodetów fałszował dokumentację geodezyjną i przesuwał granice działek, aż wyszedł na te 0,1582 ha zakupione przez GS aktem notarialnym w dniu 06 maja 1965r od księdza P. ( który był właścicielem pierwotnej działki rolno leśnej o numerze [...] widocznej na mapie k. 46, a nie tej fikcyjnej figurującej w akcie notarialnym o numerze [...] wykazywanej jako działka drogowo budowlana". Zdaniem pełnomocnika skarżącej, "Starosta O. nie chciał odnosić się do pierwotnych gruntów działki o nr [...] i [...] oraz dokonać ich zwrotu z działki [...] ponieważ okazałoby się jak Skarb Państwa okradał obywateli poprzez zamianę gruntów rolno leśnych na drogowo budowlane bez faktycznego ich odrolnienia przez uprawnione organy, tak jak nie chce odnosić się do pozostałych zgłoszonych kwestii, iż nie można było wywłaszczyć J. O. z działki nr [...] ponieważ taka działka nie istniała i wywłaszczenie J. O. nie było możliwe. Natomiast decyzja o wywłaszczeniu J. O. jest prawomocna i nie można już w tej sprawie nawet wszcząć postępowania o unieważnienie decyzji ponieważ zmienione zostały przepisy i od jej wydania minęło ponad 30 lat. Natomiast, aby uregulować stan prawny i uniknąć podobnych sytuacji w przyszłości z działkami stanowiącymi od 21 grudnia 1992r własność M. G. okradanej od 1997r w podobny sposób przez służbę geodezyjną działającą w porozumieniu z jednostkami samorządowymi bądź Skarbu Państwa zwróciłem się w dniu 28 lutego 2024r do Starosty O. o aktualizację ewidencji gruntów poprzez zweryfikowanie postępowania przeprowadzonego w 1997r z odnowienia operatu ewidencji gruntów obrębu N., ponieważ w trakcie prowadzonych prac dopuszczono się prawdopodobnie sfałszowania wniosków podziałowych działek, opisów przeznaczenia gruntów oraz niewątpliwie podpisów mojej małżonki, nie doręczając M. G. decyzji podziałowych co w rezultacie spowodowało wprowadzenie błędnych danych do egib niezgodnie z przeznaczeniem oraz z księgą wieczystą nr [...] SR w O. w wyniku czego nastąpiło kolejne przejęcie ziemi na rzecz jednostek samorządu terytorialnego lub Skarbu Państwa realizujących swoje cele przy pomocy jednostek pomocniczych, które w ten sposób bez uiszczania odszkodowania lub zadośćuczynienia przy pomocy służby geodezyjnej przywłaszczyły sobie grunty stanowiące własność tym razem M. G. poprzez sfałszowanie danych egib. W trakcie prowadzonego postępowania jak zwykle organ niewłaściwie rozpoznawał składane wnioski przez pełnomocnika wnioskodawcy w rzeczywistości dążąc do nie wydawania decyzji w tej sprawie. Dopiero wskutek wniesionego ponaglenia z dnia 02 maja 2024 Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego o Kartograficznego wydał postanowienie nr 50/2024 z dnia 21 maja 2024 w którym stwierdził, że organ I instancji dopuścił się bezczynności i przewlekłości z rażącym naruszeniem prawa. Nadto dodatkowo zobowiązał Starostę O. do załatwienia sprawy w terminie do 20 czerwca 2024r. Następnie Starosta O. w dniu 19 czerwca 2024r orzekł w decyzji nr [...] o odmowie aktualizacji egib poprzez "przywrócenie numerów pierwotnych działkom stanowiącym własność M. G. zgodnie z księgą wieczystą nr [...] SR w O. stwierdzając, iż przeznaczenie gruntów w takich przypadkach nie miało żadnego znaczenia". Skarżąca 28 marca 2024 r., w ramach odrębnego postępowania prowadzonego przed Starostą O. znak [...] dotyczącego wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej rozbudowę drogi gminnej od DW [...] - ul. [...] w msc. N. na odcinku [...] w km 0+007,50 - 0+880,00 oraz na odcinku [...] w km 0+000,00 - 0+119,60 w obrębie ewidencyjnym N., gm. O. poinformowała Starostę O., że zapoznała się 15 marca 2024 r. z projektem budowlanym oraz projektem zagospodarowania terenu i częścią opisową przedsięwzięcia oraz wskazała, że jest ona niekompletna, gdyż nie uwzględnia gruntów stanowiących własność M. G. bezprawnie przywłaszczonych przez jednostki samorządu terytorialnego w latach 1996-1997 r. Następnie 28 marca 2024 t. w tej sprawie złożyła stosowany wniosek dowodowy szczegółowo go uzasadniając. Pełnomocnik wyjaśnił, że "W dniu 21.12.1992r w kancelarii notarialnej w O. aktem notarialnym numer repertorium [...] M. O. obecnie od 1994r G. a nabyła umową darowizny gospodarstwo rolne obejmujące m. in. działki nr [...] ( o poprzednim numerze [...]) i [...] ( powstałej z połączenia działek ewidencyjnych o poprzednich nr [...]) położonych w miejscowości N. gm. O. wykazanych na wyrysie z mapy wpisanej do ewidencji Urzędu Rejonowego w O. nr [...] i [...], których własność potwierdzono dwoma innymi dowodami -aktami własności ziemi. Na w/w nieruchomościach w Sądzie Rejonowym w O., a także w zakresie innych działek założona została księga wieczysta nr KW [...]. Z wyrysu z mapy ewidencyjnej wyszczególnionej w akcie notarialnym wynika, iż na dzień 21.12.1992r powierzchnia działki nr [...] wynosiła 0,5100 ha w której kontur klasyfikacji użytków rolnych wynosił ŁV 0,20 ha, PsV 0,30 ha i rów 0,01 ha. Natomiast powierzchnia działki nr [...] wynosiła 1,6500 ha w której kontur klasyfikacji użytków rolnych wynosił RV 0,95 ha, RVI 0,64 ha oraz rów 0,06 ha. Pomiędzy obecnymi działkami [...] i [...] biegnie droga tzw. ulica [...] posadowiona na działce [...] stanowiąca własność Gminy O. według decyzji komunalizacyjnej [...] z dnia [...] lipca 1991r, która według wyrysów z 1992r miała szerokość 3 metrów. Grunty znajdujące się na działce [...] o poprzednio innym prawdopodobnie numerze stanowiły w poprzednim okresie własność rolników będących właścicielami sąsiednich działek ( w tym S. O., a później jego spadkobierców, natomiast od 1975r W. O. od którego w 1992r w wyniku darowizny M. O. obecnie G. przejęła gospodarstwo rolne) i stanowiły tzw. drogi dojazdowe. Natomiast przy przekształcaniu działki [...] w drogę publiczną oraz ulicę [...] urząd nie informował w jakim zakresie odbiera własność poprzednim właścicielom tak jak nie czynił tego w kolejnych latach 1996-1997r względem M. G. kiedy bezprawnie przywłaszczał sobie jej grunty za pomocą wyznaczonych do tego celu geodetów poświadczających nieprawdę w dokumentacji geodezyjnej łącznie z podrobionymi podpisami właściciela M. G. ( bez dokonywania wpisów w księgę wieczystą o np. zajęciu tymczasowym gruntu przy przeprowadzanych kolejnych inwestycjach publicznych). W ten sposób działka [...] na odcinku od drogi DW [...] do Zakładów Mięsnych mieszczących się w N., dla poprawy warunków jezdnych cyklicznie była rozjeżdżana i bezprawnie poszerzana bez wykupywania gruntów od rolników dlatego szerokość pasa drogowego obecnie jest wykazywana, jako 9 metrów zamiast 3 metrów. Natomiast M. G., ani jej przodkowie nie zostali powiadomieni w jakim zakresie jednostki samorządu terytorialnego i na jakiej podstawie przejęły bądź przywłaszczyły sobie jej grunty, za które nie uiściły odszkodowania. Nadto rów przynależny działce [...] objęty został obecnie projektem budowlanym, ale nie jest objęty decyzją [...] choć jest on elementem inwestycji. Natomiast po bezprawnym przywłaszczeniu sobie gruntów w 1997r działce [...] przypisano i zmniejszono powierzchnię do 0,5035 ha bez powiadamiania właściciela M. G. o dokonanej zmianie i wykazanych zmianach klasyfikacji gruntów, a działce [...] zmniejszono powierzchnię do 1,6024 ha również bez powiadamiania właściciela M. G. i wykazywanych zmianach klasyfikacji gruntów. ( Okręgowe Przedsiębiorstwo Geodezyjne w B. za pomocą pisma z dnia 12 czerwca 1997r po dokonanych samodzielnych pomiarach powiadomiło M. G., iż ma zamiar przypisać te grunty komuś innemu bez wskazania komu i bez wykazywania klasyfikacji gruntów, jednakże ostateczna decyzja w tej sprawie nie została ani ogłoszona M. G., ani doręczona. Powoływanie się obecnie na umieszczenie tej informacji na tablicy ogłoszeń w Urzędzie Gminy w O. poza miejscem zamieszkania M. G. lub w wojewódzkim dzienniku urzędowym, gdy strona w ogóle nie miała wiedzy, iż takie czynności były na jej gruncie przeprowadzone przeczy tym ustaleniom jakie zostały wykazane w przedmiotowej decyzji.) Następnie w dniu 19 czerwca 1998r M. G. sprzedała rodzinie D. ówczesnym właścicielom Zakładów Mięsnych w N. działkę ewidencyjną [...] o powierzchni 1,6024 ha, która miała w części być zagospodarowana pod inwestycję związaną z oczyszczalnią ścieków w N. Wtedy też odcinek ulicy [...] został poszerzony do rozwidlenia z powstałą drogą gruntową prowadzącą do oczyszczalni ścieków. Natomiast pozostała część działki [...] bezprawnie została wydzielona i przywłaszczona przez jednostki samorządu terytorialnego w latach 1996-1997r o powierzchni 0,0476 ha i pozostała w księdze wieczystej [...] oraz stanowi nadal własność M. G. z której Urząd Gminy w O., a obecnie ZGK O. od 1997r bezumownie korzysta z tych gruntów tak jak i z pozostałych gruntów w ten sam sposób bezprawnie wydzielonych np. w działce [...], która jak podejrzewam niebawem stanie się etapem kolejnej inwestycji publicznej". Pełnomocnik skarżącej wniósł "aby inwestor w pierwszej kolejności uzyskał zgodę od M. G. na korzystanie z jej gruntów, a następnie jeżeli są one niezbędne do realizacji celu publicznego żeby je wykupił lub wywłaszczył z uregulowaniem należnego odszkodowania ponieważ jej gospodarstwo rolne stanowi jedną działkę o nr księgi wieczystej KW [...] składającą się z kilku działek ewidencyjnych, których stan prawny powinien być zgodny ze stanem rzeczywistym". Jednakże odpowiedzi na ww. wniosek w ogóle nie otrzymał. Pełnomocnik skarżącej wnosił, aby "po uchyleniu decyzji nr 184/2024 Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 03 października 2024r znak WIG-I.7221.3.53.2024.SP w ramach nadzoru nad egib Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego ustalił w jaki sposób Gmina O. weszła w posiadanie tych gruntów łącznie ze zmianą konturów i dlaczego w egib to gmina figuruje jako właściciel tych spornych gruntów ( np. rowu), a przy jego przejęciu i zrealizowaniu w nim inwestycji drogowej nie posługuje się symbolem Tp". Dlatego przywoływanie przepisów przez MWINGiK w jaki sposób jest lub powinna być aktualizowana egib mija się z celem, ponieważ pełnomocnik skarżącej wskazuje "w jaki sposób służba geodezyjna w porozumieniu z jednostkami samorządu terytorialnego i SKO "obchodzi te procedury", a następnie się nimi posługuje przypisując sobie niezbywalne prawa do użytkowania za pomocą wpisów deklaracyjnych prawdopodobnie bez zmiany przeznaczenia gruntów i bez powiadamiania właściciela, które powinny być konstytutywne i na bieżąco powinny być wprowadzane do egib, a nie przechowywane aż do momentu kiedy będzie to potrzebne i klarowne dla organu prowadzącego ewidencję ze szkodą dla właściciela oraz interesu publicznego". Pełnomocnik skarżącej wskazał przykłady wadliwych działań organów geodezyjnych "względem gruntów stanowiących własność M. G." stwierdzając, że "dzięki temu Wojewoda Mazowiecki z delegaturą w O. wraz z organem II instancji Ministrem Infrastruktury i Budownictwa korzystający z egib Starostwa Powiatowego w O. działający na rzecz Województwa Mazowieckiego mógł wyłudzić korzystny wyrok wprowadzając świadomie w błąd WSA w Warszawie sygn. akt I SA/Wa 1827/16 z dnia 28 marca 2017r działając na szkodę M. G. oraz interesu publicznego posługując się poświadczającą nieprawdę decyzją Wojewody Mazowieckiego Nr 895/0/14 z dnia 09 grudnia 2014r., znak: SPN-0.7533.71.-1.2014. stwierdzającą nabycie z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999r., przez Województwo Mazowieckie, prawa własności nieruchomości położonej w N., obręb 0017, jednostce ewidencyjnej [...], O., gmina wiejska, oznaczonej jako działki nr [...] o pow, 0,0019 ha i nr [...] o pow. 0,0163 ha, jako zajętych pod drogę wojewódzką Nr [...] P., objętych rzekomo księgą wieczystą nr [...], stanowiące rzekomo w dniu 31 grudnia 1998r. własność M. G. poprzedzoną decyzją ZRID nr [...] Wojewody Mazowieckiego z dnia 23 lipca 2013r z wprowadzoną po roku czasu dopiero w dniu 09.06.2014r do egib od wydania tejże decyzji fikcyjnie wywłaszczającą ostatecznie M. G. z działek [...] i [...] ( od której decyzji nr [...] M. G. nie wniosła odwołania, gdyż przedmiotowe działki znajdowały się poza zakresem inwestycji przeprowadzanej za pomocą ZRID ), które decyzje ewidentnie kolidowały z wprowadzoną lub niewprowadzoną do egib wcześniejszą konstytutywną decyzją Nr [...] z dnia 20.08.2007 Wojewody Mazowieckiego dot. postępowania [...] w sprawie m. in. poszerzenia drogi [...] bez wpisania tej inwestycji do księgi wieczystej [...] SR w O. oraz ze sfałszowanym podpisem M. G. przy doręczaniu nieprawomocnej decyzji podziałowej działki [...] i [...] z dnia 05 lutego 2008r uznawanej obecnie bezprawnie za ostateczną (tak jakby została doręczona) czemu przeczy prawomocne postanowienie Sądu Rejonowego w O. sygn. akt II Kp 514/19 z dnia 29 kwietnia 2021r utrzymujące w mocy postanowienie o umorzeniu śledztwa z powodu niewykrycia sprawcy w sprawie podrobionego podpisu bo gdyby taki zapis w egib figurował nie mogłoby dojść do fikcyjnego wywłaszczenia z działek [...] i [...], których właścicielem nigdy nie była M. G. ponieważ po unieważnieniu 10 lat później postanowienia Wójta Gminy O. z dnia [...] listopada 2007r nr [...] dodatkowo podzielone działki [...] i [...] na m.in. [...] i [...] wróciłyby do przeznaczenia rolnego lub rolno leśnego i dopiero po zmianie przeznaczenia gruntów mogłyby zostać wykupione od M. G. pod drogę [...]. Natomiast teraz w egib powinny figurować jako działki rolne lub leśne a nie drogowe!". Pełnomocnik skarżącej w odwołaniu zarzucił organowi I instancji wadliwe ustalenie stanu faktycznego sprawy "ponieważ w 1997r w ramach modernizacji egib organ bez wniosku podziałowego pochodzącego od właściciela nieruchomości nie mógł samodzielnie podzielić działek [...] i [...] i nadać im odpowiednio nowych numerów [...] oraz [...] i [...]. Podobnie jak to uczynił w 2008r na podstawie rzekomo ostatecznej decyzji Wójta Gminy O. z dnia 05 lutego 2008r zatwierdzającej podział działki [...] i [...], która w rzeczywistości nigdy nie została doręczona M. G. bo jej podpis został podrobiony co potwierdza prawomocne postanowienie SR w O. sygn. akt II Kp 514/19. Zanim jednak doprowadzono do podziału ww działek wcześniej należało zmienić gleboznawczą klasyfikację gruntów i ich kontury ( a za te zmiany odpowiada już Starostwo.) Następnie za sprawą służby geodezyjnej działkom rolnym lub leśnym przypisywano przeznaczenie drogowe lub kolejowe albo budowlane nie przypisując im odpowiedniego oznaczenia Bp lub Tp nadając deklaratoryjny charakter wpisów zawartych w egib co oznacza, że nie kształtują one nowego stanu prawnego, a jedynie potwierdzają stan prawny wynikający z dokumentów poświadczających nieprawdę, którym ewidentnie zaprzecza ukrywana przed nami mapa sporządzona w dniu 27 stycznia 1965r na bazie zdjęć lotniczych z 1959r oraz sporządzonej w 1962r fotomapy odnaleziona przypadkowo w dniu 02.02.2024 przez pełnomocnika M. G. ukrywana przed stronami postępowania, która jest zaprzeczeniem poczynionych dotychczasowych ustaleń przez urzędników działających z upoważnienia Starosty O. oraz geodetów czy urzędników Gminy w O., którzy cyklicznie fałszowali dane, poświadczali nieprawdę, a na podstawie przeprowadzonej modernizacji w 1997r i w 2008r i sporządzali nowe mapy, aby ten stan prawny był wykazywany, jako deklaratoryjny, a nie konstytutywny (aby można było uwłaszczyć się na prywatnym gruncie rolnym zmienionym umyślnie na drogowy lub kolejowy bez zmiany właściciela, przy czym przy podziale działek, działki rolne i leśne właściciela ulegały zmniejszeniu, a działki drogowe i kolejowe zwiększeniu.) Ponadto na podstawie § 9 ust. 3a Rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 29 listopada 2013r zmieniające rozporządzenie w sprawie ewidencji gruntów i budynków rowy będące naturalnymi ciekami wodnymi powinny być odrębnymi działkami ewidencyjnymi. Natomiast w gruntach stanowiących własność M. G. żaden rów nie był i nie jest wyodrębniony jako odrębna działka ewidencyjna, a wszelkie czynności związane z uzyskaniem pozwolenia wodnoprawnego do tej pory były realizowane z pominięciem właściciela tych gruntów. Zaniechanie przez organ podjęcia czynności procesowych, zmierzających do zebrania pełnego materiału dowodowego, zwłaszcza gdy strona powołuje się na określone i ważkie dla niej okoliczności, jest uchybieniem przepisom postępowania administracyjnego, skutkującym wadliwością decyzji wyrok W5A I SA/Wa 2172/10 w Warszawie z dnia 10.05.2011r Lex 991643". W odpowiedzi na skargę MWINGiK podtrzymał swoje stanowisko i wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi przepisami prawa, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2024 r., poz.935), zwanej dalej "p.p.s.a." wynika, że w wypadku, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 135 p.p.s.a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Skarga nie była zasadna. Wyjaśnić należy, że istotą sprawy niniejszej jest to, czy MWINGiK prawidłowo zastosował art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. uznając, że decyzja organu I instancji była prawnie uzasadniona. W ocenie tut. Sądu organa obu instancji prawidłowo rozstrzygnęły sprawę skarżącej. Trafnie wskazał organ, że zgodnie z art. 2 pkt 8 p.g.k. ewidencja gruntów i budynków to system informacyjny zapewniający gromadzenie, aktualizację oraz udostępnianie, w sposób jednolity dla kraju, informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych podmiotach władających lub gospodarujących tymi gruntami, budynkami lub lokalami. Ewidencję prowadzi właściwy Starosta (art. 7d pkt 1 cyt. ustawy). Postępowania administracyjne w zakresie ewidencji gruntów i budynków prowadzone są według ściśle określonych zasad. Zgodnie z art. 24 ust. 2a, 2b i 2c p.g.k. informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji z urzędu, jeżeli zmiany tych informacji wynikają z: a) przepisów prawa, b) dokumentów, o których mowa w art. 23 ust. 1-4, c) materiałów zasobu, d) wykrycia błędnych informacji lub na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 p.g.k., albo władających gruntami na zasadach samoistnego posiadania (art. 20 ust. 2a pkt 2 p.g.k.). Aktualizacja operatu ewidencyjnego polega na zastąpieniu dotychczasowych zapisów ewidencyjnych nowymi lub na ich zmodyfikowaniu, przy czym konieczność dokonania zmiany lub modyfikacji (aktualizacji) powinna być udokumentowana. Ewidencja gruntów i budynków nie ma charakteru prawotwórczego - jej zadaniem jest odzwierciedlenie w sposób prawidłowy aktualnego stanu prawnego, a nie tworzenie nowego stanu prawnego. Każdorazowo prawidłowo dokonany wpis w ewidencji dezaktualizuje wpis wcześniejszy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 października 2019 r., sygn. akt I OSK 2599/19, CBOSA). Zagadnienie aktualizacji danych w ewidencji gruntów i budynków regulują przepisy art. 22-24 p.g.k. Z treści tychże przepisów wynika jednoznacznie, że aktualizacja wpisu w ewidencji może nastąpić tylko w określonym trybie oraz na podstawie ściśle określonych dokumentów przedłożonych przez legitymowane do tego podmioty. W myśl art. 22 ust. 2 p.g.k. podmioty, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1, zgłaszają właściwemu staroście zmiany danych objętych ewidencją gruntów i budynków, w terminie 30 dni, licząc od dnia powstania tych zmian. Obowiązek ten nie dotyczy zmian danych objętych ewidencją gruntów i budynków, wynikających z aktów normatywnych, prawomocnych orzeczeń sądowych, decyzji administracyjnych, aktów notarialnych, materiałów zasobu, wpisów w innych rejestrach publicznych oraz dokumentacji architektoniczno-budowlanej przechowywanej przez organy administracji architektoniczno-budowlanej. Zgodnie z art. 24 ust. 2b pkt 1 p.g.k., aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie: a) przepisów prawa, b) wpisów w księgach wieczystych, c) prawomocnych orzeczeń sądu, a w przypadkach dotyczących europejskiego poświadczenia spadkowego - orzeczeń sądu, d) ostatecznych decyzji administracyjnych, e) aktów notarialnych, ea) aktów poświadczenia dziedziczenia oraz europejskich poświadczeń spadkowych, f) zgłoszeń dotyczących zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu, g) wpisów w innych rejestrach publicznych, h) dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, z uwzględnieniem art. 20 ust. 2b. Tym samym, ustawodawca określił zamknięty katalog podstaw dokonania zmian w egib. Analiza akt sprawy zawisłej przed tut. Sądem prowadzi do wniosku, że nie zaistniała (i nie została wykazana przez skarżącą w ww. sposób) żadna z ustawowych podstaw do zmian w egib, poprzez "przywrócenia numerów pierwotnych działkom stanowiących własność M. G. zgodnie z księgą wieczystą [...] SR w O.". Wprawdzie bowiem art. 24 ust. 2b pkt 1b p.g.k. przewiduje aktualizację informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków na podstawie: wpisów w księgach wieczystych, ale wyłącznie prawotwórczych – tzn. takich, które tworzą nowy stan prawny w stosunku do już ujawnionego w egib. Takie wpisy w księgach wieczystych co do zasady dokonywane są w ich dziale II (dotyczą własności lub innego prawnorzeczowego tytułu do gruntu), a nie w dziale I. Dział I księgi wieczystej, zawierający opis nieruchomości, nie jest chroniony ani domniemaniem z art. 3 ustawy z 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (t. jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 1984, dalej: "u.k.w.h."), ani rękojmią wiary publicznej ksiąg wieczystych (art. 5 cyt. ustawy). Zgodnie z art. 26 ust. 1 u.k.w.h. podstawą oznaczenia nieruchomości w księdze wieczystej są dane katastru nieruchomości. Tym samym, w przypadku zmiany we właściwym postępowaniu z zakresu geodezji i kartografii numerów ewidencyjnych nieruchomości (lub składającej się na nią działek gruntu) ujawnionej w egib oznaczenia wpisane w dziale I księgi wieczystej również powinny zostać zmienione. Słusznie na powyższy fakt zwrócił uwagę organ II instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Art. 27 ust. 1 u.k.w.h. stanowi bowiem, że w razie niezgodności danych ewidencji gruntów z oznaczeniem nieruchomości w księdze wieczystej sąd rejonowy dokonuje - na wniosek właściciela nieruchomości lub wieczystego użytkownika - sprostowania oznaczenia nieruchomości na podstawie danych ewidencji gruntów. Regulacja ta oznacza, że dane dotyczące nieruchomości - ich położenia, granic, powierzchni, nie mogą być ujawniane w ewidencji na podstawie danych zawartych w księdze wieczystej. Relacja jest odwrotna - to ewidencja stanowi kryterium poprawności oznaczenia nieruchomości w księdze wieczystej i podstawę wpisów danych dotyczących gruntu do księgi wieczystej. Skarżąca, domagając się "przywrócenia numerów pierwotnych działkom stanowiących własność M. G. zgodnie z księgą wieczystą [...] SR w O." nie dostrzegła powyższego. W istocie bowiem jej żądanie, skierowane do organu I instancji, ma za swoją podstawę art. 24 ust. 2b pkt 1 p.g.k., ale nie jest poparte żadną przesłanką z tego przepisu. Dla dokonania zmiany w egib, polegającego na "przywróceniu numerów pierwotnych działkom stanowiących własność M. G. zgodnie z księgą wieczystą [...] SR w O." konieczne byłoby sporządzenie dokumentacji geodezyjnej i jej przyjęcie do zasobu państwowego, która byłaby podstawą do takiego właśnie wyodrębnienia nieruchomości, do której skarżąca rości sobie prawo, ujawnione w księdze wieczystej. W istocie bowiem, powstały w sprawie spór dotyczy sporu o własność, skarżąca chce, aby określona nieruchomość została ponownie wydzielona z otaczających ją gruntów i aby oznaczone zostały jej granice i powierzchnia w sposób odpowiadający ujawniony w księdze wieczystej, odpowiadający zarówno powierzchnią, jak i granicami dawnych działek ujętych w księdze wieczystej. Tym niemniej, obecnie takiego wydzielenia ewidencyjnego nie ma, powstały bowiem nowe działki ewidencyjne. Jak do tego doszło, zostało przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji ze wskazaniem na przeprowadzone czynności i sporządzone dokumenty. MWINGiK przywołał w tym zakresie ustalenia organu I instancji, że w 1997 r. w ramach modernizacji egib działkom nr [...] i [...] nadano odpowiednio nr [...] oraz [...]. Natomiast w 2008 r. na podstawie ostatecznej decyzji Wójta Gminy O. z dnia 5 lutego 2008 r. zatwierdzającej podział działki nr [...] i [...] w ramach aktualizacji egib czynnością materialno-techniczną ujawniono nowe dane. Jak wynika z powyższego, dokonane zmiany nastąpiły po dacie nabycia przez skarżącą nieruchomości pod tytułem darmym (po 21 grudnia 1992 r.) i zostały wprowadzone w egib na podstawie dokumentów, które zgodnie z ówcześnie obowiązującym prawem pozwalały na dokonanie takich zmian. Co do zasady więc, prawo własności skarżącej działek o obecnych, zmienionych nr ewid. [...] i [...] zostało wykazane w egib. Zasadne jest więc stanowisko organów obu instancji, że skutków ww. zmian, które nastąpiły w wyniku modernizacji i podziału nie można podważyć skutecznie ani materiałami wcześniejszymi, pochodzącymi sprzed dokonanych zmian, ani twierdzeniem, ze podczas przeprowadzonej w 1997 r. modernizacji dopuszczono się fałszerstwa podpisów oraz nie doręczono skarżącej treści ostatecznej decyzji. Po pierwsze bowiem, kwestia prawdziwości złożonego w trakcie postępowania modernizacyjnego podpisu skarżącej nie podlega ocenie organu administracji geodezyjnej, ale sądu powszechnego. Po drugie, trafnie wyjaśnił organ I instancji, że zgodnie z wówczas obowiązującym § 39 ust. 6 rozporządzenia Ministrów Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z 17 grudnia 1996 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu operatu opisowo - kartograficznego podawało się do wiadomości zainteresowanym przez jej wywieszenie na tablicy ogłoszeń w siedzibie organu oraz właściwego miejscowo urzędu gminy przez 14 dni, a także przez podanie informacji w tej sprawie do wiadomości publicznej w sposób przyjęty w danej miejscowości oraz - do wiadomości publicznej - w drodze obwieszczenia ogłoszonego w wojewódzkim dzienniku urzędowym. Jak z powyższego wynika, w 1997 r. przepisy nie nakładały na organ obowiązku dostarczenia indywidualnie stronie decyzji o zatwierdzeniu projektu operatu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyjaśnia ponadto, że podnoszone w skardze przez pełnomocnika skarżącej kwestie dotyczące domniemanych naruszeń prawa podczas "przywłaszczenia i zagospodarowany przez GS [...]" i PKP na "tereny kolejowe oraz na pas drogowy bez odrolnienia" działki nr ewid. [...] oraz "dokonanych w kolejnych podziałach w 2007 roku fikcyjnych zmianach w gruncie działek z przesuniętymi granicami" na rzecz Województwa Mazowieckiego nie mają znaczenia w postępowaniu dotyczącym zmian w egib. Podobnie, jak i kwestie wskazywane przez pełnomocnika skarżącej, dotyczące rzekomo fikcyjnych numerów ewidencyjnych i tego, że "GS [...] w dniu 26.04.2006 odkupił fikcyjną działkę [...] od Starosty O.". Nie mają też znaczenia w tej sprawie okoliczności podnoszone przez pełnomocnika skarżącej w odniesieniu do postępowania w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej obejmującej "Rozbudowę drogi gminnej od DW [...] - ul. [...] w msc. N. na odcinku [...] w km 0+007,50 - 0+880,00 oraz na odcinku [...] w km 0+000,00 - 0+119,60" w obrębie ewidencyjnym N., gm. O.". Jest to odrębne postępowanie, toczące się w oparciu o inne przepisy. Podobnie jak i zarzut pełnomocnika skarżącej, że "Wojewoda Mazowiecki z delegaturą w O. wraz z organem II instancji Ministrem Infrastruktury i Budownictwa korzystający z egib Starostwa Powiatowego w O. działający na rzecz Województwa Mazowieckiego mógł wyłudzić korzystny wyrok wprowadzając świadomie w błąd WSA w Warszawie sygn. akt I SA/Wa 1827/16 z dnia 28 marca 2017r działając na szkodę M. G. oraz interesu publicznego posługując się poświadczającą nieprawdę decyzją Wojewody Mazowieckiego Nr 895/0/14 z dnia 09 grudnia 2014r., znak: SPN-0.7533.71.-1.2014. stwierdzającą nabycie z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999r., przez Województwo Mazowieckie, prawa własności nieruchomości położonej w N., obręb [...], jednostce ewidencyjnej [...], O., gmina wiejska, oznaczonej, jako działki nr [...] o pow, 0,0019 ha i nr [...] o pow. 0,0163 ha, jako zajętych pod drogę wojewódzką Nr [...] P.". Ani z pism procesowych znajdujących się w aktach organu, ani ze skargi nie wynika w żaden sposób, aby tak rozliczne problemy natury własnościowej zgłaszane przez pełnomocnika skarżącej stanowiły materię regulowaną przepisami art. 22-24 p.g.k. Sam natomiast wniosek pełnomocnika skarżącej o dokonanie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków poprzez "przywrócenia numerów pierwotnych działkom stanowiących własność M. G. zgodnie z księgą wieczystą [...] SR w O." – jako nieuzasadniony podstawami wymienionymi w art. 24 ust. 2b p.g.k. – nie mógł być rozstrzygnięty pozytywnie dla skarżącej. Zwrócić też trzeba uwagę, że ujawnione w egib zmiany wynikały z modernizacji, dokonanej w 1997 r. (wówczas działkom nr ewid. [...] i [...] nadano nowe nr ewid. [...] oraz [...]) i podziału nieruchomości, dokonanego w 2008 r. (na podstawie ostatecznej decyzji Wójta Gminy O. z [...] lutego 2008 r. zatwierdzającej podział działki nr ewid. [...] i [...] w ramach aktualizacji egib). Tymczasem skarżąca (jej pełnomocnik) na ww. zmiany zareagował po raz pierwszy dopiero w pismach z 4 i 8 lutego 2024 r. Dopiero pismem z 28 lutego 2024 r. zwrócił się o zweryfikowanie postępowania przeprowadzonego w 1997 r. i wprowadzenia wówczas błędnych danych do egib, niezgodnych z księgą wieczysta nr "[...] SR w O.". Przez ponad ćwierć wieku wynik modernizacji i przez 16 lat wynik podziału nie były w żaden sposób kwestionowane ani przez skarżąca, ani przez jej pełnomocnika. Kwestionowanie prawidłowości dokonanych przed tak długim okresem wpisów w egib nie jest już możliwe w żadnym z trybów nadzwyczajnych, określonych w art. 156 § 1 lub 145 § 1 k.p.a. – z uwagi na upływ czasu. Dokonanie zmian, żądanych przez skarżącą, jest – co do zasady - możliwe w nowym postępowaniu, ale tylko wówczas, gdy ich podstawą będą przepisy prawa, wpisy w księgach wieczystych, prawomocne orzeczenia sądu, ostateczne decyzje administracyjne, akty notarialne (w tym poświadczenia dziedziczenia) oraz wpisy w innych rejestrach publicznych lub dokumentacja geodezyjna, przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Pamiętać jednak należy, że decyzja w sprawie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków nie może rozstrzygać żadnej kwestii spornej związanej z ustaleniem tytułu własności. Żadne też spory powstałe w wyniku przeprowadzonych zmian ewidencyjnych, dotyczące zasięgu prawa własności, w tym m.in. przebiegu granic i ustalenia powierzchni działki, nie mogą być rozstrzygane w postępowaniu aktualizacyjnym, lecz w ramach innych - prawem przewidzianych – procedur (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 września 2021 r., sygn. akt I OSK 4359/18, CBOSA). Mając powyższe na uwadze, tut. Sąd uznał, że decyzja organu I instancji była w pełni uzasadniona zarówno faktycznie, jak i prawnie i dlatego MWINGiK poprawnie utrzymał ją w mocy. Decyzja organu II instancji nie naruszała więc ani art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., ani art. 6 k.p.a., a także art. 7, 11, 77 § 1, 80, 107 § 3 k.p.a. Dlatego też, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.