VII SA/Wa 2997/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. [...] S.A. z siedzibą w L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej w sprawie ze skargi P. [...] S.A. z siedzibą w L. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia nieprawidłowości postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej W dniu 27 listopada 2015 r. (data stempla urzędu pocztowego) P. [...] S.A. z siedzibą w L., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2015 r., nr [...]. Skarga zawierała pozbawiony uzasadnienia wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności będących jej przedmiotem. Natomiast stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności konieczne jest spełnienie przynajmniej jednej z przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., przy czym ciężar wykazania ich istnienia spoczywa na skarżącym. Niedopełnienie tego obowiązku przez wnioskodawcę i poprzestanie na samym ogólnikowym wskazaniu zaistnienia bliżej nieokreślonej szkody uniemożliwia ocenę wniosku. Skarżąca, domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej, nie przedstawiła żadnych argumentów, uprawdopodabniająca zaistnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Jednocześnie Sąd podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażony w postanowieniach z dnia 24 września 2014 r. w sprawach o sygn. akt II OZ 957/14 i II OZ 958/14, zgodnie z którym wykazanie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na wnioskodawcy, zaś Sąd nie może domyślać się jego intencji ani też orzekać na podstawie całokształtu akt. Kierując się powyższą argumentacją, Sąd rozstrzygnął jak w postanowieniu na podstawie art. 61 § 1 i 3 p.p.s.a.