VII SA/Wa 300/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Groński po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia, znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przywrócić skarżącej termin do uzupełnienia braków formalnych skargi. Postanowieniem z dnia 18 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. M. z uwagi na złożenie wymaganych odpisów skargi z uchybieniem terminu. Jak wynika z akt sprawy przedmiotowe postanowienie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 2 kwietnia 2013 r. Pismem z dnia 8 kwietnia 2013 r. (data nadania) skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. We wniosku podniosła, iż jest osobą schorowaną, przeszła chemioterapię, ma zakrzepicę i zaawansowaną osteoporozę. Skarżąca wskazała, że nie jest biegła w sprawach sądowych i nie wiedziała jak należy obliczyć siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków skargi. Do wniosku załączono zaświadczenie lekarskie, z którego wynikało zalecenie "leżenia od 27 lutego 2013 r. - do 5 marca 2013 r.". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W ocenie Sądu wniosek strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 t.j.), zw. dalej p.p.s.a., sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Wymogi stawiane samemu wnioskowi o przywrócenie uchybionego terminu sprecyzowane zostały w dyspozycji art. 87 p.p.s.a. Mianowicie, z wnioskiem takim należy wystąpić w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.), w jego treści uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminowi (art. 87 § 2 p.p.s.a.), nadto, wraz z wnioskiem należy dokonać zaległej czynności (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Z brzmienia art. 87 § 2 p.p.s.a. wynika, że za dostateczną przesłankę przywrócenia terminu ustawodawca uznał jedynie uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę okoliczności, które, wedle treści wniosku, miały stanowić bezpośrednią przyczynę uchybienia określonego terminu. Uprawdopodobnienie zaś, jak podkreśla się w orzecznictwie, nie daje natomiast pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lutego 2012 r., sygn. akt II FZ 95/12; LEX nr 1116247). W realiach niniejszej sprawy skarżąca o fakcie uchybienia terminu do uiszczenia wpisu w prawidłowej wysokości dowiedziała się z treści postanowienia o odrzuceniu wniesionej skargi, które zostało doręczone 2 kwietnia 2013 roku. Zatem w sytuacji, gdy przedmiotowy wniosek został złożony w dniu 8 kwietnia 2013 r. uznać należy, iż został zachowany termin o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. W konsekwencji rozważeniu podlegała przesłanka uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu owego terminu, przewidziana § 2 wspomnianego przepisu. W tym miejscu należy wskazać, iż ocena uprawdopodobnienia przesłanki braku winy strony pozostawiona została uznaniu sądu, który badając wystąpienie braku winy w uchybieniu terminu powinien dokonywać ocen z wykorzystaniem wszystkich okoliczności sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (zob. wyrok NSA z dnia 11 sierpnia 1999 roku, w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 745/98, LEX nr 42023). Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Sąd uznał, że przedstawione przez stronę okoliczności w jakich doszło do uchybienia terminowi uzupełnienia braków skargi w sprawie uprawdopodabniają w sposób dostateczny tezę, że do uchybienia temu terminowi doszło w skutek okoliczności niezawinionych przez skarżącą. Do wniosku o przywrócenie terminu skarżąca dołączyła zaświadczenie lekarskie, wystawione przez lekarza endokrynologa, z godnie z którym w wyniku rozpoznanej choroby, skarżąca winna "leżeć" od 27 lutego do 5 marca 2013 r. W tym stanie rzeczy Sąd dał wiarę, że stan zdrowia skarżącej i nagłe jego pogorszenie uniemożliwiło złożenie odpisów skargi w zakreślonym terminie. Na uwagę zasługuje fakt, iż skarżąca złożyła wymagane odpisy skargi w dniu 6 marca 2013 r., a więc niezwłocznie po ustaniu przyczyny, która spowodowała uchybienie terminu. Stąd też nie można zarzucić skarżącej, iż nie dochowuje staranności przy prowadzeniu własnych spraw. Mając na uwadze także okoliczność, że skarżąca dopełniła niezbędnych wymogów i dokonała zaległej czynności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił przywrócić utracony termin do uiszczenia wpisu od skargi, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.