VII SA/Wa 3012/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. J. i T. J. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2015 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę T. J.. Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) skarga winna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a więc stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 winna zawierać podpis strony. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 ustawy sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Stosownie zaś do art. 220 § 3 ustawy skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Pismem z dnia 27 listopada 2015 r. T. J. i A. J. złożyli skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2015 r. znak [...]. Skarga nie została podpisana przez T. J.. Nie uiszczono również wpisu sądowego od skargi. Z tego względu, pismem z dnia 14 stycznia 2016 r. wezwano T. J. do podpisania skargi, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto zarządzeniem z dnia 31 grudnia 2015 r. wezwano T. J. i A.J. do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia z dnia 31 grudnia 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu oraz pismo z dnia 14 stycznia 2016 r. wzywające T. J. do podpisania skargi zostały doręczone w dniu 19 stycznia 2016 r. T. J. nie podpisała skargi, nie został również uiszczony wpis sądowy od skargi. Zauważyć jednocześnie trzeba, że wprawdzie w piśmie z 10 stycznia 2016 r. (które wpłynęło do Sądu w dniu 14 stycznia 2016 r.) T. J. wycofała skargę, jednak cofnięcie nie mogło wywołać skutków procesowych. Cofnąć można bowiem skargę skutecznie wniesioną, która nie jest dotknięta żadnymi brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu. W przypadku natomiast, gdy skarga nie została skutecznie złożona, postępowanie sądowe nie może się toczyć w ogóle, a zatem nie może zostać również umorzone (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 16 stycznia 2014 r. sygn. II OSK 3150/13 LEX nr 1452869, z 3 stycznia 2008 r. sygn. I OSK 1829/07 LEX nr 335007, z dnia 27 czerwca 2008 r. sygn. II OSK 923/08 LEX nr 527696). W okolicznościach niniejszej sprawy oświadczenie T. J. o cofnięciu skargi jest zatem prawnie nieskuteczne, a jej skarga podlega odrzuceniu. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).