VII SA/Wa 309/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), , Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Protokolant Monika Sosna-Parcheta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego skargę oddala. VII SA/Wa 309/06 UZASADNIENIE Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] grudnia 2005 r., znak: [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku art. 127 § 3 i art. 144 kpa, po rozpatrzeniu wniosku J. K. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2005 r., znak: [...], którym zawieszono z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] lutego 2003r., znak: [...], w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem wykonanych robót budowlanych, polegających na wybudowaniu przez W. S. obiektu pawilonu handlowo-usługowego na działce o nr ewid. [...] i [...] w J., utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] października 2005 r., znak: [...]. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podniósł, iż po ponownym przeanalizowaniu akt sprawy, nie stwierdził podstaw do zmiany dotychczasowego stanowiska, wyrażonego w zaskarżonym postanowieniu z dnia [...] października 2005 r., znak: [...]. Wskazał, iż stosownie do przepisu art. 97 § 1 pkt 4 kpa, organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpoznanie sprawy i wydanie orzeczenia zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. W ocenie organu, w rozpatrywanej sprawie kwestią wstępną jest wynik postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w [...], do którego J. K. złożył skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] lutego 2003 r., znak: [...]. Wynik postępowania sądowego (np. uchylenie decyzji) może bowiem mieć wpływ na wynik postępowania w sprawie dotyczącej stwierdzenia nieważności przedmiotowej decyzji. Podniósł ponadto, iż oba tryby, to znaczy postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji i rozstrzygnięcie sprawy przez sąd administracyjny, dotyczą oceny zgodności z prawem kwestionowanego rozstrzygnięcia. W przypadku zbiegu tego rodzaju środków podejmowanych w celu weryfikacji decyzji administracyjnej, należy przyjąć, iż rozstrzygające znaczenie mają terminy w jakich zostały wniesione. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że skarga na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] lutego 2003 r., znak: [...], została przez J. K. wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w [...] (obecnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...]) za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], w dniu 18 kwietnia 2003 r. Natomiast wniosek o stwierdzenie nieważności w/w decyzji wpłynął do Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego dnia 18 sierpnia 2005 r. (data prezentaty). Zatem postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w [...] zostało wszczęte wcześniej niż postępowanie przed Głównym Inspektorem Nadzoru Budowlanego. W związku z powyższym, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że zaistniały przesłanki do zawieszenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2003 r., do czasu prawomocnego zakończenia postępowania przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w [...]. W skardze z dnia 16 stycznia 2006 r. J. K. wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia z dnia [...] grudnia 2005 r. jak również poprzedzającego go postanowienia z dnia [...] października 2005 r., znak: [...] oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący zaskarżonemu postanowieniu zarzucił: 1. naruszenie prawa procesowego, polegające na obrazie art. 8, art. 12 § 1, art. 16 i art. 97 § 1 pkt 4 kpa; 2. naruszenie prawa procesowego, polegające na obrazie art. 7 Konstytucji RP; 3. niezgodność z wyrokiem NSA z dnia 7 marca 2001 r., sygn. akt III SA32/00. W uzasadnieniu swojej skargi J. K. wskazując na bezpodstawność zawieszenia postępowania administracyjnego podniósł, iż nie można podzielić stanowiska Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, iż zagadnieniem wstępnym jest zakończenie sprawy zawisłej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w [...], bowiem z literalnego brzmienia art. 97 § 1 pkt 4 kpa. wynika, że zawieszenie postępowania nie wchodzi w rachubę, gdy zagadnienie prejudycjalne zostało już rozstrzygnięte. Sytuacja taka, zdaniem skarżącego, zachodzi, kiedy w kwestii prejudycjalnej wiąże już decyzja ostateczna, oznaczająca w rozumieniu art. 16 § 1 kpa – ostateczne załatwienie sprawy administracyjnej i stabilizację skutków prawnych ukształtowanych w wyniku jej zakończenia. J. K. wskazał ponadto, iż zasada trwałości decyzji administracyjnych, wynikająca z art. 16 § 1 kpa ma fundamentalne znaczenie dla całego systemu postępowania administracyjnego. W ocenie strony skarżącej, samo wszczęcie postępowania sądowego, mającego na celu ocenę zgodności z prawem decyzji ostatecznej, która rozstrzygnęła zagadnienie wstępne ważne w innym postępowaniu administracyjnym, nie może być podstawą do zastosowania art. 97 par. 1 pkt. 4 kpa, w tym postępowaniu. Dopóki ta decyzja ostateczna nie zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego bądź nie zostanie wydane postanowienie o wstrzymaniu jej wykonania, dopóty zawieszenie postępowania nie tylko naruszałoby art. 97 par. 1 pkt. 4 i art. 16 par. 1 kpa., ale naruszałoby też nakaz wynikający z art. 12 § 1 kpa dotyczący szybkości postępowania organu administracji publicznej. Ponadto podniósł, iż zagadnienie wstępne w rozumieniu przepisu art. 97 § 1 pkt 4 kpa to okoliczność warunkująca (bądź jeden z warunków) rozstrzygnięcie merytoryczne w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem, przy czym ocena tego zagadnienia należy ze względu na jego przedmiot do kompetencji innego organu niż ten, przed którym toczy się postępowanie w głównej sprawie. Skarżący nadto zarzucił Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego, iż swoim działaniem dopuścił się świadomej zwłoki bowiem: 1. Wniosek skarżącego z dnia 16 sierpnia 2005 r. o stwierdzenie nieważności decyzji – został wysłany do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu 16 sierpnia 2005 r. 2. Zawiadomienie o wszczęciu postępowania z dnia 19 października 2005 r. – zostało wysłane do skarżącego w dniu 21 października 2005 r. 3. Postanowienie o zawieszeniu z urzędu postępowania z dnia [...] października 2005 r. – zostało wysłane do skarżącego w dniu 24 października 2005 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargi nie można było uwzględnić, albowiem zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Zgodnie z art. 56 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyłączona jest konkurencyjność nadzwyczajnych postępowań administracyjnych z postępowaniem sądowoadministracyjnym, wszczętych prawnie skutecznym wniesieniem skargi. Przepis ten mówi wprost, iż w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania, postępowanie sądowe podlega zawieszeniu. Powołany przepis nie normuje jednak tego, czy dopuszczalne jest po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego wszczęcie przez organ administracji publicznej postępowania w celu zmiany, uchylenia lub stwierdzenia nieważności zaskarżonego aktu lub wznowienia postępowania. Jednakże zarówno w doktrynie (por. np. A. Zieliński, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, pod red. J. Borkowskiego, Warszawa 1989, s. 333; L. Żukowski, glosa do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 stycznia 1999r., II SA/Gd 1353/98, OSP 2000, z. 5, s. 265 - 270; T. Woś, Postępowanie sądowoadministracyjne ..., s. 180; B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne ..., s. 273 i 274), jak i w orzecznictwie (por. uch. NSA z dnia 27 czerwca 2000 r., FPS 12/99, ONSA 2001, nr 1, s. 130 i 131) przyjmowano, że wniesienie prawnie skutecznej skargi do sądu administracyjnego stanowi przeszkodę do wszczęcia w sprawie nadzwyczajnego postępowania administracyjnego. Stanowisko to należy uznać za aktualne także na gruncie obecnie obowiązującej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W niniejszej sprawie skarga J. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2003 r., znak: [...] została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w [...] za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w dniu 18 kwietnia 2003 r. Natomiast wniosek o stwierdzenie nieważności w/w decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2003 r. wpłynął do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu 18 sierpnia 2005 r. Prawidłowo zatem Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zawiesił wszczęte na wniosek skarżącego postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] lutego 2003 r., zważywszy na to, iż w stosunku do tej decyzji toczy się postępowanie sądowe, mające na celu zbadanie jej legalności. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.