VII SA/Wa 310/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie nakazu całkowitej rozbiórki budynku gospodarczo-składowego postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W dniu 22 stycznia 2016 r. (data stempla urzędu pocztowego) J. K. wniosła skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] grudnia 2015 r., utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z dnia [...] listopada 2015 r., nakazującą skarżącej dokonanie całkowitej rozbiórki budynku gospodarczo-składowego o nieregularnym kształcie, który można wpisać w prostokąt o wymiarach ok. 18,58 x 36,20 m. Skarga zawierała wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadniony niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody majątkowej oraz spowodowanie niemożliwych do odwrócenia skutków. Skarżąca wskazała, że rozbiórka oznaczałaby konieczność likwidacji prowadzonej hodowli i produkcji jaj, a tym samym ogromne straty i pozbawienie środków utrzymania, a także brak możliwości spłacenia zaciągniętych na ten cel kredytów. Ponadto skarżąca zatrudnia przy pakowaniu jaj kilka osób, które musiałaby zwolnić. Z informacji zawartych w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej wynika, że skarżąca od 2003 roku prowadzi działalność gospodarczą, obejmującą m.in. hurtową sprzedaż jaj. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest zatem wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki wstrzymania aktu zachodzą wówczas, gdy istnieje ryzyko, że wykonanie aktu w przypadku stwierdzenia w toku sądowej kontroli, iż narusza on obowiązujący stan prawny spowoduje szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego, bądź powrót do stanu poprzedniego będzie wymagał znacznego nakładu sił i środków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 155/05, OwSS 2005/3/72; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., II SA/Bk 352/06, LEX nr 192964). W niniejszej sprawie nakaz rozbiórki dotyczy budynku gospodarczo-składowego o powierzchni ok. 600 m2, służący produkcji jaj. Wielkość i rodzaj obiektu budowlanego przemawiają za tym, że jego rozbiórka grozić może znaczną szkodą majątkową i nieodwracalnymi skutkami w postaci zniszczenia użytych do wzniesienia budynku materiałów budowlanych. Ponadto budynek służy prowadzonej przez skarżącą od ponad 10 lat działalności gospodarczej, a rozbiórka pozbawiłaby ją możliwości dalszego prowadzenia tej działalności, a zatem źródła dochodu nie tylko dla niej, ale też dla zatrudnianych przez nią osób. W ocenie Sądu, odwrócenie tych skutków byłoby możliwe tylko przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków, zaś grożącą skarżącej szkodę należy ocenić jako znaczną, bowiem zostanie ona pozbawiona źródła utrzymania. Podkreślić należy, że instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma na celu tymczasową ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem prawidłowości kontrolowanego aktu przez sąd administracyjny. Kierując się powyższą argumentacją, Sąd rozstrzygnął jak w postanowieniu.