VII SA/Wa 316/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. G. i S. G. na uchwałę Rady Gminy B. z dnia 17 października 2005 r. nr XXXIX/248/05 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia : 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić skarżącym uiszczony wpis sądowy w kwocie 300 zł. Rada Gminy [...] podjęła w dniu 17 października 2005 r. uchwałę nr XXXIX/248/05 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [...]. S.B. i S. G. wnieśli 8 lutego 2022 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą uchwałę i domagając się stwierdzenia nieważności uchwały w części dotyczącej działki należącej do nich zarzucili naruszenie art. 20 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2021 r. poz. 741, ze zm., dalej: "u.p.z.p.") poprzez zatwierdzenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w sposób sprzeczny ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o uznanie wniesionej skargi za uzasadnioną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), kontrola sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawie skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego. Taki właśnie akt stał się przedmiotem skargi S. G.1 i S. G. 2, którzy zakwestionowali legalność części uchwały Rada Gminy [...] z 17 października 2005 r. nr XXXIX/248/05, podjętej w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [...], w odniesieniu do należącej do nich działki. Zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a., w brzmieniu obowiązującym do 1 czerwca 2017 r., w przypadkach, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę wnosiło się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na złożone uprzednio wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Do kategorii takich spraw należały skargi na uchwały organów gminy, składane na podstawie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 559, dalej: "u.s.g."), w brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017 r. W świetle ówcześnie obowiązującego art. 101 ust. 1 u.s.g. każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Ustawa z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935) zgodnie z art. 2 pkt 2 zniosła powyżej wskazany obowiązek. Jednakże stosownie do jej art. 17 ust. 2, przepisy art. 52 i art. 53 p.p.s.a., oraz przepisy m. in. u.s.g. w brzmieniu znowelizowanym stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych dopiero po dniu wejścia w życie ustawy nowelizującej. W myśl art. 18 ustawy ustawa zmieniająca weszła w życie 1 czerwca 2017 r., a więc do aktów wydanych przed 1 czerwca 2017 r. zastosowanie znajdują przepisy u.s.g. oraz art. 52 i 53 p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym przed tą datą. W niniejszej sprawie, z uwagi na datę podjęcia zaskarżonego aktu, tj. 17 października 2005 r., bez wątpienia zastosowanie znajdą przepisy obowiązujące przed 1 czerwca 2017 r. Analiza akt sprawy wykazała, że do protokołu z 30 czerwca 2021 r. Urzędu Gminy w B. S. G. złożył ustnie skargę na uchwałę Rada Gminy [...] z 17 października 2005 r. nr XXXIX/248/05, podjętej w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [...], w zakresie przeznaczenia działki jego i współmałżonki, które to oświadczenie bez wątpienia należało potraktować jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na pytanie Sądu organ wskazał, że skarga (wezwanie do usunięcia naruszenia prawa) na ww. uchwałę została wniesiona ustnie. Podał również, że odpowiedź na ustną skargę (wezwanie do usunięcia naruszenia prawa) została doręczona w dniu 1 lipca 2021 r. Skoro zatem organ udzielił odpowiedzi na wystosowane wezwanie z 30 czerwca 2021 r. złożone ustnie do protokołu z 30 czerwca 2021 r., skarżący – w świetle przywołanego wyżej przepisu art. 53 § 2, uprawnieni byli do wniesienia skargi na sporną uchwałę w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na złożone uprzednio wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Odpowiedź organu na złożone uprzednio wezwanie do usunięcia naruszenia prawa został doręczone w dniu 1 lipca 2021 r., a zatem ustawowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 2 sierpnia 2021 r. (poniedziałek). Jak wynika z akt sprawy skarżący wnieśli skargę dopiero w dniu 8 lutego 2021 r. (data nadania w urzędzie pocztowym, k. 42 akt sądowych), a więc znacznie po upływie terminu do jej wniesienia, co obligowało Sąd do jej odrzucenia. W konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w punkcie 1 sentencji. O zwrocie uiszczonego przez skarżących wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy (punkt 2 sentencji).