VII SA/Wa 33/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.), Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant st. sekr. sąd. Magdalena Banaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 maja 2013 r. sprawy ze skargi G. Ś. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2012 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o samodzielności lokalu I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji; II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Prezydent [...] postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r. ([...]), na podstawie art. 219 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz.1071 ze zm.), dalej k.p.a. i art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994r. o własności lokali (Dz.U. z 2000r. Nr 80, poz. 903 ze zm.) w zw. z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 marca 2002r. o ustroju m. st. W-wy (Dz.U. z 2002r. Nr 41, poz. 361 ze zm.) i art. 92 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku G. Ś. - odmówił wydania zaświadczenia żądanej treści. Organ wskazał, że wnioskodawczyni domagała się sprostowania zaświadczenia z dnia 25 marca 2010 r. ([...]) stwierdzającego samodzielność lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku przy ul. G. [...] wraz z przynależną do tego lokalu komórką lokatorską nr [...] w garażu na -2 kondygnacji poprzez zmianę lokalizacji komórki lokatorskiej na usytuowaną w garażu na kondygnacji -1. Wnioskodawczyni wskazała, że ww. budynek nie posiada kondygnacji -2. Organ przytoczył art. 217 § 2 k.p.a. i wyjaśnił, że zaświadczenie z dnia 25 marca 2010 r. zostało wydane na wniosek [...] Spółdzielni Mieszkaniowej z siedzibą przy ul. E. [...] w W., zaś wnioskodawczyni nie wskazała przepisu upoważniającego ją do ubiegania się o sprostowanie zaświadczenia wykazując swój interes prawny. Następnie stwierdził, że podstawą odmowy jest fakt, że [...]Spółdzielnia Mieszkaniowa do wniosku o wydanie zaświadczenia z 25 marca 201 Or. dołączyła rzut garażu, z którego jednoznacznie wynika, że komórka lokatorska nr [...] usytuowana jest w garażu na kondygnacji - 2. Organ dodał, że nie posiada dokumentacji budowlanej, na podstawie której budynek zrealizowano. Pozwolenie na budowę wydało Biuro Architektury i Planowania Przestrzennego Urzędu [...], które posiada projekt, na podstawie którego można zweryfikować dane dotyczące lokalizacji komórki i ilości kondygnacji podziemnych. Z tego względu, organ nie znalazł podstaw do spełnienia żądania strony. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] października 2012 r. ([...]), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpatrzeniu zażalenia G. Ś.- utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. Zdaniem organu odwoławczego, w przypadku braku dowodów potwierdzających okoliczności, które miałyby być stwierdzone w zaświadczeniu, organ zobowiązany był do odmowy jego wydania. Organ dodał, że art. 218 § 2 kpa umożliwia co prawda przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego, jednak nie może ono prowadzić do zbierania dowodów do wydania zaświadczenia. Następnie stwierdził, że nie mógł wydać zaświadczenia żądanej treści, gdyż nie posiadał dokumentacji pozwalającej na weryfikację sprzecznych danych dotyczących położenia komórki. Załączona do pisma uzupełniającego zażalenie umowa ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego oraz przeniesienia jego własności, lokalizuje komórkę lokatorską na poziomie -2 ww. budynku. Organ zaznaczył, że w postępowaniu o wydanie zaświadczenia nie jest uprawniony do rozstrzygania spraw spornych, a jedynie urzędowego potwierdzenia faktów na podstawie dokumentacji znajdującej się w zasobach organu. Sprzeczność w dokumentacji nie mogła być rozstrzygnięta w drodze postępowania wyjaśniającego, gdyż nie może ono prowadzić do gromadzenia danych stanowiących podstawę do wydania zaświadczenia. Organ powołał orzecznictwo, w którym wskazano m.in., że "wynikająca z art. 218 § 2 kpa. możliwość przeprowadzenia przed wydaniem zaświadczenia postępowania wyjaśniającego w koniecznym zakresie, nie może być rozumiana jako "tworzenie" na etapie postępowania o wydanie zaświadczenia, podstawy (bazy) do wystawienia zaświadczenia. Niedopuszczalne jest zatem kompletowanie w tym postępowaniu materiału dowodowego, mającego służyć wydaniu zaświadczenia określonej treści, gdyż treść zaświadczenia ma się opierać na już posiadanych przez organ ewidencjach, rejestrach, czy zbiorach danych. " Skargę na powyższe postanowienie złożyła G. Ś. wskazując, że w uzasadnieniu występuje wiele błędów merytorycznych, z których wynika, iż organ niestarannie przeanalizował przesłane dokumenty. Na drugiej stronie postanowienia organ, cyt. "skarżąca dołączyła kopie umowy o ustanowieniu na jej rzecz i na rzecz jej męża umowy o ustanowienia o odrębnej własności" oraz błąd na str. 3 cyt. "Co więcej załączoną przez samą skarżącą do pisma lokalizuje komórkę lokatorska na poziomie -2 przy ul. G.". Skarżąca wskazała, że w bliźniaczej sprawie po 2 tygodniach od złożenia zażalenia SKO miało odmienne zdanie (postanowienie z [...] czerwca 2012 [...]). Niezrozumiały jest też fakt umieszczenia w rozdzielniku zaskarżonego postanowienia [...] Spółdzielni Mieszkaniowej, która w tej sprawie nie składała żadnych odwołań i nie jest stroną w sprawie. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje : Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej ppsa. Na wstępie podkreślić należy, że art. 217 § 2 k.p.a. przewiduje dwie odrębne sytuacje, w których organ wydaje zaświadczenie: pierwsza jeżeli urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa (art. 217 § 2 pkt 1 k.p.a.), druga, jeżeli osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego (art. 217 § 2 pkt 2 k.p.a.). W powyższych przypadkach organ obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Z art. 218 § 1 k.p.a. wprost wynika, że dotyczy on jedynie sytuacji, o której mowa w art. 217 § 2 pkt 2 k.p.a., a więc kwestii wydawania zaświadczeń, gdy ubiega się o to osoba ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. Natomiast w sytuacji, gdy urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa (art. 217 § 2 pkt 1 k.p.a.), to jednocześnie ten przepis prawa lub inne przepisy ustawy, w której zamieszczono regulację nakładającą na organ obowiązek urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego - normują kwestie dotyczące postępowania poprzedzającego wydanie zaświadczenia, w tym również rodzaje dokumentów, na podstawie których zaświadczenie jest wydawane. Przepisem takim jest art. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz.U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.), zgodnie z którym samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, mogą stanowić odrębne nieruchomości. W art. 2 ust. 5 i 6 ustawy o własności lokali określono sposób udokumentowania samodzielności lokali mieszkalnych poprzez wskazanie, że lokale wraz z pomieszczeniami do nich przynależnymi (komórkami) zaznacza się na rzucie odpowiednich kondygnacji budynku (...). Dokumenty te stanowią załącznik do aktu ustanawiającego odrębną własność lokalu (w art. 2 ust. 5 cyt. ustawy). W razie braku dokumentacji technicznej budynku, zaznaczeń, o których mowa w ust. 5, dokonuje się, zgodnie z wymogami przepisów prawa budowlanego (art. 2 ust. 6 ustawy). Oceny, czy lokal jest lokalem samodzielnym, organ może zatem dokonać na podstawie posiadanej dokumentacji, dokumentacji zgromadzonej w toku postępowania wyjaśniającego, dokumentacji przedłożonej przez stronę, jak i dokumentacji znajdującej się w zasobach innych organów administracji. W związku z powyższym, jeśli organ uprawniony do wydania zaświadczenia o samodzielności lokalu, nie dysponuje własnymi danymi, powinien zażądać od wnioskodawcy przedłożenia odpowiedniej dokumentacji lub po ustaleniu rodzaju ewidencji lub rejestrów mogących zawierać niezbędne dane, zwrócić się do innego organu o jej nadesłanie. Uprawnienie to daje organowi art. 218 § 2 k.p.a, który wskazuje, że organ administracji publicznej, przed wydaniem zaświadczenia, może przeprowadzić w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające. W koniecznym zakresie, a więc takim zakresie, który pozwoli na urzędowe potwierdzenie określonych faktów lub stanu prawnego, jak wymaga tego przepis prawa (patrz uchwała NSA z dnia 27 lipca 2009 r., I OPS 2/09 ONSA i WSA 2009/5/83, LEX 508792). Dodać przy tym należy, że zaświadczenie, o którym mowa w art. 2 ust. 3 cyt. ustawy stwierdza stan lokalu (wraz z pomieszczeniami przynależnymi) na dzień jego wydania. W razie konieczności dokonania zmian np. w sytuacji błędnego określenia w uprzednio wydanym zaświadczeniu położenia lokalu, czy pomieszczeń do niego przynależnych, określony podmiot - również inny niż ten, na rzecz którego wydano uprzednio zaświadczenie np. właściciel lokalu - może żądać wydania nowego zaświadczenia wskazującego stan zgodny z dokumentacją, bez potrzeby korygowania zaświadczenia pierwotnego. Zaświadczenie jest bowiem rodzajem czynności faktycznej (por. wyrok NSA z dnia 8 września 2009 r., I OSK 104/09 LEX nr 594852; wyrok NSA z dnia 24 listopada 2010 r, I OSK 1488/10 LEX nr 745045).\ W świetle przedstawionej argumentacji, nie było możliwe sprostowanie zaświadczenia z dnia 25 marca 2010 r. ([...]), jak tego domagała się skarżąca poprzez zmianę lokalizacji komórki lokatorskiej na usytuowaną w garażu na kondygnacji - 1. Organ mógł jednak wydać nowe zaświadczenie, po sprawdzeniu, czy stanowisko skarżącej znajduje potwierdzenie w dokumentacji przechowywanej w zasobach innego organu. Natomiast organy obu instancji ograniczyły się tylko do analizy jedynego dokumentu przedstawiającego rzut garażu, dołączonego do uprzednio wydanego zaświadczenia, bez przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, w celu potwierdzenia bądź zaprzeczenia informacji skarżącej, co do rzeczywistego położenia komórki nr [...] przynależnej do jej lokalu. Wskazać trzeba, że na ww. rzucie garażu, jak wynika z oznaczenia, znajdującego się na poziomie - 2 budynku przy ul. G. [...] w W., widnieją dwie komórki o nr [...], jedna o pow. 3,29 m2 i druga w części "okrągłej" budynku o pow. 9, 34 m2, a zatem odpowiadająca powierzchni przynależnej do lokalu nr [...] (akt notarialny z dnia [...] marca 2011 r. Rep [...] Nr [...]), która jak utrzymuje skarżąca kończy się na kondygnacji -1. Organ winien zatem - w ramach postępowania wyjaśniającego - zwrócić się do organu architektoniczno - budowlanego, który wydał pozwolenie na budowę przedmiotowego budynku, o przesłanie projektu budowlanego, w części przedstawiającej rzut poprzeczny kondygnacji podziemnych ww. obiektu, w tym części okrągłej, w celu wyjaśnienia wątpliwości co do położenia komórki skarżącej. Rzeczą organów przy ponownym rozpoznaniu sprawy, będzie zatem przeprowadzenie postępowania z uwzględnieniem przedstawionej wyżej oceny Sądu. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 152 orzekł jak w sentencji.