VII SA/Wa 330/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2008 r. sprawy ze skarg Stowarzyszenia [...] w W. oraz Stowarzyszenia [...] w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę skargi oddala Prezydent W. decyzją Nr [...] wydaną dnia [...] lipca 2003r. na podstawie art. 28, art. 31 ust. 1, art. 34 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane po rozpatrzeniu wniosku E. S.A. zatwierdził projekt architektoniczno-budowlany i wydał pozwolenie na budowę: - dla etapu A1 osiedla zabudowy wielorodzinnej z usługami, w zakresie realizacji trzech budynków wielorodzinnych z usługami, parkingiem podziemnym oraz infrastrukturą techniczną na działce nr ew. [...], - dla etapu A2 osiedla zabudowy wielorodzinnej z usługami, w zakresie realizacji trzech budynków mieszkalnych wielorodzinnych z usługami, parkingiem podziemnym oraz infrastrukturą techniczną na terenie działki nr ew. [...], - dla etapu A3 osiedla zabudowy wielorodzinnej z usługami, w zakresie realizacji trzech budynków mieszkalnych z usługami, parkingiem podziemnym oraz infrastrukturą techniczną na terenie działki nr ew. [...]. W uzasadnieniu organ podał, że inwestor do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę przedstawił wypis z księgi wieczystej, uzasadniający jego prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a także wymagane prawem uzgodnienia i opinie. Odwołanie od tej decyzji złożyło Stowarzyszenie P. i Stowarzyszenie [...] "Z." podnosząc, że część objętej pozwoleniem inwestycji wykracza poza obszar o funkcji mieszkalno-usługowej i jest zlokalizowana w obszarze zieleni miejskiej. Ponadto zdaniem odwołujących się obszar, na którym miałyby być zlokalizowane zespoły budynków A1, A2 i A3 znajduje się w zasięgu terenów tworzących podstawowy system przyrodniczy miasta i jest położony w obszarze tworzącym system wymiany i regeneracji powietrza w mieście. Projekt obejmuje budowę budynków mieszkalnych stanowiących bariery przepływu powietrza z podziemnymi garażami, których kominy wentylacyjne będą stanowiły emitory zanieczyszczeń powietrza, a zabudowa i tereny utwardzone zabudowy mają zająć ponad 40% powierzchni. Powoduje to, że budowa narusza miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Po rozpatrzeniu odwołania Wojewoda [...] decyzją znak [...] wydaną dnia [...] grudnia 2003r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że cała inwestycja realizowana przez E. S.A. z siedzibą w W. obejmuje budowę osiedla mieszkaniowego na terenie nieruchomości u zbiegu ulic [...] i [...] w W.. Inwestor dokonał umownego podziału inwestycji na 4 etapy realizacyjne A1-A4, B1-B8, D1-D7 i C, przy czym uzyskał już pozwolenia na budowę etapów A4, D4 i D7 oraz D1, D2, D3 i D6. Zdaniem organu będąca przedmiotem kontroli w postępowaniu odwoławczym decyzja wydana w sprawie pozwolenia na budowę etapów A1, A2 i A3 jest zgodna z obowiązującymi w dacie jej wydania przepisami prawa budowlanego oraz przepisami wykonawczymi tj. Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, nadto zaskarżona decyzja została poprzedzona decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] października 1998r., utrzymaną w mocy decyzją SKO z dnia [...] listopada 2002r.. Decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wytycza podstawowe kierunki kształtowania projektowanej inwestycji budowlanej w sposób wiążący projektanta obiektu budowlanego, jak również organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę lub zatwierdzający projekt budowlany. W postępowaniu o pozwolenie na budowę organ wydający decyzję w pierwszej instancji był związany treścią decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu i nie mógł dokonywać samodzielnej oceny przeznaczenia terenu objętego wnioskiem o pozwolenie na budowę. Ponadto przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne mieści się w dyspozycjach określonych w w/w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, uzgodnionej z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków postanowieniem z dnia [...] maja 1998r. i nie narusza postanowień zawartych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego dla obszaru MU-27 o funkcjach mieszkaniowo-usługowych, znajdującego się w strefie pośredniej ochrony Konserwatora Zabytków, w której nakaz traktowania wszelkich inwestycji jako mogących pogorszyć stan środowiska został spełniony poprzez opracowanie wymaganej dokumentacji, uzyskanie wymaganych opinii i uzgodnień. Projekt zamienny zagospodarowania przedmiotowego terenu dla etapów A1, A2, A3, zatwierdzony decyzją Prezydenta W. Nr [...] z dnia [...] lipca 2003r. pozostaje w zgodzie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz dyspozycjami zawartymi w w/w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] października 1998r. Zdaniem organu projektowana inwestycja pozostaje w zgodności z przepisami Prawa budowlanego w tym art. 32 ust. 4 pkt 1, pkt 2 oraz art. 35 ust. 1 pkt 1, pkt 2, pkt 3, ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 Prawo budowlane. Stosownie bowiem do wymogów w/w przepisów inwestor wykazał się prawem do terenu, złożył wniosek w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz uzyskał niezbędne uzgodnienia i opinie, między innymi w kwestii podnoszonej przez odwołujących się przedłożył analizę "Opracowanie dotyczące przewietrzania zabudowy mieszkaniowej". Skargi na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosły Stowarzyszenie P. i Stowarzyszenie [...] "Z.". Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji skarżący zarzucili organom, iż decyzja pozwalająca na budowę budynków z garażami podziemnymi, posiadającymi kominy wentylacyjne, powoduje naruszenie obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. Nadto skarżący ponownie podnieśli zarzuty wskazane w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu. W niniejszej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga podlega oddaleniu. Przedmiotem oceny Sądu w rozpatrywanej sprawie jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2003r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta W., którą organ ten udzielił E. S.A. pozwolenia na budowę etapów A1, A2 i A3 osiedla zabudowy wielorodzinnej z usługami przy ul. [...] i [...] w W.. Należy zwrócić uwagę na treść art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, który stanowi, że w razie spełnienia wymagań określonych art. 32 ust. 4 (a więc posiadania prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz złożenia wniosku o pozwolenie na budowę w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu), a także określonych w ust. 1 przepisu art. 35, właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Stosownie zaś do treści art. 35 ust. 1 ustawy przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z: a) miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, b) wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, c) przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, 2) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, 3) wykonanie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. Przedmiotowa inwestycja jest zgodna z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, inwestor posiada prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, uzyskał wszystkie wymagane prawem uzgodnienia i opinie, wobec czego Prezydent W. zobowiązany był udzielić pozwolenia na budowę. Głównymi zarzutami podnoszonymi przez Stowarzyszenie P. oraz Stowarzyszenie [...] "Z." w odniesieniu do zaskarżonej decyzji są zarzuty naruszenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego poprzez niezapewnienie minimum 60% udziału powierzchni biologicznie czynnej, naruszenie zakazu lokalizacji emitorów zanieczyszczeń oraz usytuowanie części inwestycji na terenie przeznaczonym pod zieleń miejską. W związku z tym podkreślić należy, że kwestia zgodności inwestycji z planem została przesądzona treścią decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] października 1998r. Zgodnie zaś z art. 47 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 89, poz. 415 ze zm.) warunki zabudowy i zagospodarowania terenu ustalone w decyzji wiążą organ wydający pozwolenie na budowę, dokonywanie przez ten organ samodzielnych ustaleń w omawianej kwestii, odbiegających od ustaleń dokonanych w decyzji o warunkach zabudowy stanowiłoby naruszenie prawa. Obowiązkiem organu administracji architektoniczno-budowlanej jest natomiast sprawdzenie, czy inwestycja odpowiada wymaganiom określonym w decyzji o warunkach zabudowy, wymaganiom ochrony środowiska oraz przepisom Prawa budowlanego. Organy orzekające w niniejszej sprawie prawidłowo oceniły, że planowane przedsięwzięcie inwestycyjne jest zgodne z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, inwestycja ta mieści się w dyspozycji tejże decyzji i nie narusza jej postanowień. Należy też podkreślić, że w odniesieniu do całej inwestycji położonej w rejonie ulic [...] i [...] wydana była w dniu [...] marca 2000r. decyzja zatwierdzająca projekt zagospodarowania terenu (wymagany przepisem art. 33 ust. 1 Prawa budowlanego). Decyzja ta była kontrolowana przez Naczelny Sąd Administracyjny, skarga wniesiona na decyzję Wojewody [...] z [...] czerwca 2000r. utrzymującą w/w decyzję z [...] marca 2000r. została oddalona wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2001r. (sygn. akt IV SA 1628/00). W wyroku tym, odnosząc się do takich samych zarzutów, jak podnoszone w niniejszej sprawie, Sąd jednoznacznie podkreślił związanie organu administracji architektoniczno-budowlanej przy wydawaniu decyzji dla każdego z etapów inwestycji decyzją z dnia [...] października 1998r. ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Zarzuty te były również oceniane w toczącym się w WSA w Warszawie postępowaniu zainicjowanym skargą Stowarzyszenia "P." wniesioną na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2003r. Nr [...], wydaną w sprawie zatwierdzenia zamiennego projektu zagospodarowania terenu osiedla dla części inwestycji objętej niniejszą sprawą (dotyczącej etapu A1, A2 i A3). Postępowanie to i ocena sądu miały istotny wpływ na wynik rozpoznawanej sprawy i z tego powodu postępowanie sądowe w tejże sprawie było zawieszone. Wyrokiem z dnia 20 czerwca 2006r. (sygn. akt VII SA/Wa 481/06) WSA oddalił skargę, przesądzając w uzasadnieniu o zgodności inwestycji z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, prawidłowości sporządzonego raportu oddziaływania inwestycji na środowisko oraz o zgodności inwestycji z planem zagospodarowania przestrzennego w kwestii zapewnienia odpowiedniej wielkości powierzchni ekologicznie czynnych. W wyroku tym Sąd wskazał również, że granice zadania A1-A3 zostały zlokalizowane poza obszarem zieleni miejskiej. Skarga kasacyjna od powołanego wyroku została oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 28 listopada 2007r. W postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę przedmiotowego osiedla organy – stosownie do treści art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego – badały również zgodność inwestycji z wymaganiami ochrony środowiska. Z uwagi na to, że niniejsze przedsięwzięcie inwestycyjne zalicza się do mogących oddziaływać na środowisko na inwestora nałożony został obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. W przedłożonym przez E. S.A. raporcie oddziaływania przedmiotowej inwestycji na środowisko wskazano, iż projektowane osiedle "nie będzie stanowiło zagrożenia dla środowiska w zakresie emisji substancji do powietrza atmosferycznego z uwagi na ochronę zdrowia ludzi i ochronę roślin. Wielkości emisji substancji wynikające z funkcjonowania osiedla stanowią kilka procent wartości dopuszczalnych poziomów wg Rozporządzenia MŚ z dnia 6 czerwca 2002 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów substancji w powietrzu". W raporcie stwierdzono ponadto, iż na podstawie przeprowadzonych badań modelowych ustalono, że osiedle "nie wpłynie niekorzystnie na zmianę warunków napływu wiatru w centralne rejony W., projektowana zabudowa nie wywoła negatywnych skutków na przewietrzanie obszarów przyległych". W aktach sprawy znajduje się ponadto opracowanie dotyczące przewietrzania zabudowy mieszkaniowej, wykonane przez Instytut Techniki Lotniczej Politechniki W., który po wykonaniu stosownych badań uznał, że brak jest negatywnych skutków inwestycji dla właściwego przewietrzania miasta. Podnoszone przez skarżących zarzuty dotyczące zagrożeń dla środowiska nie mogą więc być uwzględnione. Projekt budowlany przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego został pozytywnie oceniony pod względem ochrony środowiska przez właściwe organy, wnioski raportu o oddziaływaniu na środowisko nie wskazują na zagrożenia dla środowiska, powodowane planowane inwestycją. Aby więc zarzuty i postulaty organizacji ekologicznych mogły być uznane za zasadne, musiałyby one jednoznacznie wykazać, że realizacja kwestionowanej przez nie inwestycji mogłaby istotnie zagrozić bądź naruszać środowisko naturalne, takie postulaty nie mogą być gołosłowne, nie poparte żadnymi dowodami. Organizacje te musiałyby więc udowodnić, że ustalenia raportu o oddziaływaniu na środowisko i wnioski o braku zagrożeń dla środowiska są wadliwe, sprzeczne z aktualnym stanem wiedzy. Przedstawione przez strony skarżące opracowania takimi dowodami nie są. Bezzasadny jest również podnoszony w skardze Stowarzyszenia "P." zarzut wydania decyzji o pozwoleniu na budowę w oparciu o nieostateczną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Zauważyć trzeba, że wprawdzie Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 3 października 2002r. uchylił decyzję SKO w W. z dnia [...] marca 1999r. umarzającą postępowanie odwoławcze od decyzji Prezydenta W. z [...] października 1998r. ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla kwestionowanej inwestycji, jednakże w dniu [...] maja 2003r., po ponownym rozpatrzeniu odwołania, SKO w W. wydało decyzję utrzymującą w mocy decyzję z 1998r. W dacie wydania przez organ I instancji decyzji udzielającej pozwolenia na budowę (czyli w dniu [...] lipca 2003r.) decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu była więc ostateczna. Mając powyższe względy na uwadze, wobec bezzasadności skargi, należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).