VII SA/Wa 335/13

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 grudnia 2013 r. po rozpoznaniu wniosku adwokata M. K. w sprawie ze skargi H. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2012 r. znak:[...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia : przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie adwokatowi M. K. kwotę 180,00 złotych (sto osiemdziesiąt złotych) podwyższoną o stawkę 23 % podatku od towaru i usług tj. kwotę 41,40 złotych (czterdzieści jeden złotych i czterdzieści groszy) łącznie kwotę 221,40 złotych (dwieście dwadzieścia jeden złotych i czterdzieści groszy), stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 13 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, odrzucił skargę H. S. Na wniosek skarżącej przyznane zostało postanowieniem z dnia 16 maja 2013 r. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W dniu 12 czerwca 2013r. wpłynęło do Sądu pismo z Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie informujące, iż do niniejszej sprawy dla H. S. wyznaczony został pełnomocnik adwokat M. K. W dniu 24 czerwca 2013 r. (data stempla biura podawczego) pełnomocnik skarżącej wniósł skargę kasacyjną na ww. postanowienie Sądu. Postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2013r. sygn. akt II OSK 1848/13 Naczelny Sąd Administracyjny orzekając na posiedzeniu niejawnym oddalił skargę kasacyjną wniesioną na postanowienie Sądu z dnia 13 maja 2013r. Pismem z dnia 8 listopada 2013r. (data wpływu do Sądu 12 listopada 2013r.) pełnomocnik skarżącej wniósł o zasądzenie kosztów udzielonej pomocy prawnej, oświadczając, że nie zostały one zapłacone w całości, ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013r., poz. 461), zwanej dalej rozporządzeniem. Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 %, w obu przypadkach nie mniej niż 120 złotych. Stawka minimalna w tego typu sprawach wynosi zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia – 240 złotych. W myśl zaś § 2 ust. 3 rozporządzenia opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towaru i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Wobec faktu, że adwokat został pełnomocnikiem strony po zakończeniu postępowania sądowego w pierwszej instancji, a więc nie reprezentował strony w tym postępowaniu, a jedynie w postępowaniu kasacyjnym, to należne pełnomocnikowi wynagrodzenie wynosi 75 % stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, przyznano adwokatowi M. K. kwotę wskazaną w sentencji postanowienia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu