VII SA/Wa 346/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata P. R. kwotę 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści gorszy) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy skarżącemu W. S., obejmujące sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 180 zł (słownie: sto osiemdziesiąt złotych), tytułem stawki 23 % podatku od towarów i usług kwotę 41,40 zł (słownie: czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy). Postanowieniem z dnia 7 marca 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 346/12, przyznano skarżącemu W. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Pismem z dnia 19 kwietnia 2012 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. poinformowała, że wyznaczyła adwokata P. R. jako pełnomocnika z urzędu dla skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 4 września 2012 r. oddalił skargę W. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych. W dniu 13 listopada 2012 r. strona skarżąca wniosła skargę kasacyjną od wyroku z dnia 4 września 2012 r. Skarga kasacyjna została sporządzona przez adwokata P. R., który następnie brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wyrokiem z dnia 15 maja 2014 r., sygn. akt II OSK 2993/12, wydanym po rozpoznaniu sprawy na rozprawie w dniu 15 maja 2014 r., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Pismem z dnia 15 maja 2014 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu obejmującej udział w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Oświadczył jednocześnie, że powyższe koszty nie zostały zapłacone zarówno w części, jak i w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako: p.p.s.a. – wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461) – dalej jako: rozporządzenie – stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 (jeżeli sprawę w drugiej instancji prowadził ten sam adwokat), nie mniej niż 120 zł. Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie, niż określone w pkt 1 lit. a i b, wynosi 240 zł. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w § 2 ust. 1 rozporządzenia, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, o czym stanowi § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia. Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23 %. W niniejszej sprawie pismem z dnia 15 maja 2014 r. pełnomocnik skarżącego adwokat P. R. wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu na etapie postępowania kasacyjnego, oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone w całości, ani w części. Pełnomocnik ten sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wyroku z dnia 4 września 2012 r. oraz brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W rozpoznawanej sprawie wynagrodzenie pełnomocnika wynosi w związku z powyższym 180 zł (75% stawki minimalnej). Wynagrodzenie to, zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia, podwyższono o wartość podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, tj. o kwotę 41,40 zł. Łącznie przyznano zatem kwotę 221,40 zł. Z tych przyczyn, na podstawie art. 250 ustawy p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a w zw. z § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia, orzeczono jak w sentencji postanowienia.