VII SA/Wa 346/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. N. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego postanawia: odrzucić skargę. G. N. w dniu 5 stycznia 2015 r. nadała w urzędzie pocztowym bezpośrednio do Sądu skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2014 r. umarzające postępowanie zażaleniowe. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału VII tut. Sądu z dnia 12 stycznia 2015 r., skarga ta przy piśmie z dnia 15 stycznia 2015 r. została przekazana do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w celu udzielenia odpowiedzi i nadesłania akt administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Ustanowiony w powołanym przepisie termin jest terminem ustawowym. Oznacza to, że niedopuszczalne jest jego skracanie lub przedłużanie, zaś dokonanie czynności procesowej po jego upływie pozostaje bezskuteczne. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skargę spóźnioną sąd jest zobowiązany odrzucić. Nadto, stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. Z zestawienia powyższych przepisów wynika więc, że aby skutecznie wnieść do sądu skargę na akt organu administracji publicznej, skarżący musi to uczynić za pośrednictwem organu, którego akt kwestionuje, w terminie prawem przewidzianym. Wprawdzie ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wskazuje, co się dzieje w sytuacji, gdy skarżący złoży skargę bezpośrednio do sądu czy innego organu, jednakże powyższą lukę uzupełnia orzecznictwo sądów administracyjnych. W orzecznictwie tym dominuje pogląd, iż w przypadku złożenia przez skarżącego skargi bezpośrednio do sądu, sąd ten powinien przesłać ją właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania biegu. W tej sytuacji o zachowaniu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu administracji publicznej (por. postanowienia NSA z dnia 12 stycznia 2009 r. sygn. akt II OSK 1918/08, z dnia 11 marca 2009 r. sygn. akt I OSK 234/09 czy z dnia 10 października 2007 r. sygn. akt II OSK 1433/07, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, dostrzec trzeba, że skarżąca nie zachowała trybu z art. 54 § 1 p.p.s.a. Ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonego postanowienia wynika, iż zostało ona doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 5 grudnia 2014 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał więc w dniu 5 stycznia 2015 r. (poniedziałek). Skarżąca w dniu 5 stycznia 2015 r. (k. 17) nadała w urzędzie pocztowym skargę, adresując przesyłkę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Tak zaadresowana skarga wpłynęła do Sądu w dniu 7 stycznia 2015 r. i w dniu 15 stycznia 2015 r. została nadana do organu właściwego, tj. do [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego i dopiero ten dzień (15 stycznia 2015 r.) uznać należy za dzień wniesienia skargi. W konsekwencji należało uznać, że skarga w niniejszej sprawie została wniesiona z uchybieniem terminu. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.