VII SA/Wa 351/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), , Sędzia WSA Mariola Kowalska, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi M. N. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2008 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa i odmowy uchylenia decyzji ostatecznej skargę oddala Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] września 2007 r., znak: [...], po rozpoznaniu wniosku M. N., wznowił postępowanie dotyczące wydania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2007 r., Nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej G. F. pozwolenia na budowę chodnika wzdłuż drogi krajowej nr [...] L.-W. (działka nr [...]) w miejscowości B., gmina F. Następnie Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] września 2007 r., znak: [...], działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 i art. 151 § 2 k.p.a., stwierdził, iż decyzja Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2007r., Nr [...], zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca G. F. pozwolenia na budowę chodnika wzdłuż drogi krajowej nr [...] L.-W. (działka nr [...]) w miejscowości B., gmina F., została wydana z naruszeniem prawa. Jednocześnie organ odmówił jej uchylenia uznając, że w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Motywując swoje rozstrzygnięcie organ wskazał, iż przedmiotowa decyzja o pozwoleniu na budowę została wydana z naruszeniem prawa, w związku z brakiem udziału strony, tj. M. N. w postępowaniu w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę. Powyższy fakt, zdaniem organu nie wywarł wpływu na podjęte rozstrzygnięcie, ponieważ decyzja o pozwoleniu na budowę z dnia [...] stycznia 2007 r., Nr [...], została wydana zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego z dnia [...] sierpnia 2006 r. oraz obowiązującymi przepisami Prawa budowlanego, w tym techniczno-budowlanymi. Ponadto organ wskazał, iż przedmiotowa decyzja została zrealizowana, odbiór końcowy nastąpił w dniu 30 sierpnia 2007 r. Organ nie potwierdził także zarzutów strony podniesionych w jej podaniu o wznowienie postępowania. Odwołanie od powyższej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2007 r. złożyła M. N. Strona podniosła, iż wszechstronna analiza materiału dowodowego, jak również podnoszonych przez nią we wniosku o wznowienie, a także we wniosku złożonym w dniu 24 września 2007 r. argumentów powinna prowadzić do uchylenia decyzji, a nie do stwierdzenia, że decyzja została wydana z naruszeniem prawa. M. N. wskazała, iż za urządzeniem dojazdu do jej działki o nr. [...] w B. z drogi krajowej L.-W. przemawia zasada określona w art. 7 k.p.a. Zdaniem strony skarżącej, zasada równości wobec prawa została naruszona, bowiem w wyniku decyzji z dnia [...] stycznia 2007 r. do nieruchomości w miejscowości B. stanowiącej własność B. T. urządzone zostały nie tylko jeden ale dwa dojazdy z drogi krajowej w niewielkiej odległości od siebie, do nieruchomości H. i S. T. także urządzony został dojazd z drogi krajowej, natomiast do działki skarżącej nie został urządzony żaden dojazd. W ocenie strony fakt, że inwestycja została zakończona nie stanowi żadnej przeszkody prawnej dla urządzenia dojazdu do działki skarżącej, co wpłynie korzystnie na bezpieczeństwo ruchu drogowego i pieszych w otoczeniu działki skarżącej, a także umożliwi w pełni zagospodarowanie jej nieruchomości, zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] listopada 2007 r., znak: [...], działając na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2007 r. i przekazał sprawę po ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, celem ustalenia, czy żądanie wznowienia postępowania nastąpiło w terminie określonym w k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 5 czerwca 2008r., sygn. akt VII SA/Wa 396/08, po rozpoznaniu skargi M. N., uchylił powyższą decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2007 r. W uzasadnieniu wyroku z dnia 5 czerwca 2008 r. Sąd wskazał, że "organ odwoławczy naruszył art. 138 § 2 kpa jak również art. 7 i 77 kpa, gdyż wyjaśnienie kwestii kiedy skarżąca dowiedziała się o decyzji objętej jej wnioskiem o wznowienie postępowania z art. 145 § 1 pkt 4 kpa, leżało w możliwościach organu odwoławczego w ramach uprawnienia nadanego art. 136 kpa, który to przepis pozwala uzupełnić postępowanie wyjaśniające o brakujące dowody i materiał sprawy". Ponadto w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie "porównanie dat zgłoszenia żądania 30 lipca 2007 r., (kiedy 28 lipca 2007 r. skarżąca powzięła wiadomość o inwestycji) i pismo Wójta Gminy F. z dnia 2 sierpnia 2007 r. informującego imiennie skarżącą o wydanym pozwoleniu na budowę, pozwalało organowi odwoławczemu ocenić kwestię zachowania terminu z art. 148 § 2 kpa". W dniu [...] grudnia 2008 r., zapadła zaskarżona w niniejszym postępowaniu sądowym decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego znak: [...], utrzymująca w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2007 r. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, iż z analizy materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy wynika, że skarżąca składając wniosek o wznowienie postępowania, nie uchybiła terminowi określonemu w art. 148 § 2 k.p.a., a zatem zostały spełnione formalno-prawne przesłanki warunkujące możliwość wznowienia postępowania. Organ zauważył, iż M. N. nie doręczono zawiadomienia o wszczęciu postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji, jak również brak jest dowodu potwierdzającego doręczenie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2007 r., Nr [...]. Skoro więc skarżąca została pozbawiona możliwości uczestnictwa w toczącym się postępowaniu przed organem I instancji, w ocenie organu, w przedmiotowej sprawie zachodziła przesłanka o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podniósł, iż M. N. jako właścicielka działki o nr ew. [...] jest stroną postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2007 r., bowiem jest jednym z podmiotów o których mowa w art. art. 28 ust 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r., Prawo budowlane (Dz. U z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.), tj. właścicielem nieruchomości znajdującej się w obszarze oddziaływania przedmiotowego obiektu budowlanego. Organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art. 10 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Formą realizacji zasady ogólnej czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym (art. 10 k.p.a.) jest art. 61 § 4 k.p.a. stanowiący, że o wszczęciu postępowania z urzędu lub na żądanie jednej ze stron, należy zawiadomić wszystkie osoby będące stronami w sprawie. W związku z powyższym, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że decyzja Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2007 r., Nr [...], została wydana z naruszeniem prawa, tj. art. 10, 61 § 4 k.p.a. oraz art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane. Motywując swoje rozstrzygnięcie organ wskazał, iż w myśl art. 146 § 2 k.p.a., mimo istnienia podstaw wznowienia postępowania przewidzianych w art. 145 § 1 k.p.a., nie uchyla się decyzji, jeżeli w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Rozstrzygnięcie takie jest dopuszczalne wówczas, gdy wszystkie okoliczności sprawy ustalone na podstawie całokształtu materiału dowodowego przemawiają za tym, że nie ma żadnych podstaw do wydania innej decyzji niż dotychczasowa. Organ powołał się przy tym na wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 lipca 1994 r., sygn. akt ARN 26/94. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, iż w niniejszej sprawie inwestor złożył wniosek o pozwolenie na budowę, prawidłowo wypełnione oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, zgodne ze wzorem zawartym w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 23 czerwca 2003r. (Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.), czym wypełnił dyspozycję art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy Prawo budowlane. Ponadto inwestor przedstawił kompletny projekt budowlany sporządzony przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane wraz z wymaganymi opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i sprawdzeniami, informacje dotyczące bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o których mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1 b ustawy Prawo budowlane, oraz zaświadczenia o których mowa w art. 12 ust. 7 cyt. powyżej ustawy. Organ wskazał, iż projekt budowlany przedmiotowego obiektu budowlanego jest zgodny z wymaganiami decyzji Wójta Gminy F. z dnia [...] sierpnia 2008 r., znak: [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na budowie chodnika po prawej stronie, wzdłuż drogi krajowej L. - W., na odcinku od Szkoły Podstawowej w F. (na gruntach wsi B.) w kierunku B., na działkach nr [...], nr [...] (poza pasem drogowym) w pasie drogowym - drogi krajowej, działka nr [...] na odcinku wzdłuż działki nr [...] (do skrzyżowania z drogą gminną dz. nr [...]) oraz w pasie drogi gminnej działka nr [...] w obrębie ewidencyjnym B., gm. F. Zdaniem organu, brak uczestnictwa M. N. w postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę było niewątpliwie naruszeniem prawa, jednakże uchylenie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2007 r., nie jest zasadne, bowiem w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Odnosząc się do zarzutów podnoszonych przez M. N., organ podniósł, iż organy administracji architektoniczno-budowlanej nie mają uprawnień do nakazania inwestorowi zaprojektowania i wykonania zjazdu z działki o nr ew. [...] na drogę krajową nr [...], rodzaj inwestycji jak i jej zakres określa inwestor, natomiast organ właściwy w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę ocenia jedynie jej zgodność z przepisami Prawa budowlanego. Ponadto organ odwoławczy wskazał, iż z treści decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2007 r. Nr [...], wynika, że nie obejmuje ona swym zakresem zjazdów na drogę krajową nr [...], zaś właściwym organem, w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę zjazdu z drogi krajowej, zgodnie z art. 82 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, jest starosta. Nadto organ zauważył, iż zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r., o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U z 2003 r. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.) w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego. Ustalenia decyzji Wójta Gminy F. z dnia [...] sierpnia 2008 r., znak: [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla przedmiotowego obiektu budowlanego, nie przewidują dla działki o nr ew. [...] konieczności umożliwienia dostępu do drogi publicznej. Skargę na powyższą decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła M. N. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła jej naruszenie art. 7 k.p.a., tj. słusznego interesu obywateli, jak również naruszenie zasady równości wobec prawa. W uzasadnieniu swojej skargi skarżąca podniosła argumenty tożsame, jak w odwołaniu od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2007 r., nadto powołała się na korespondencję prowadzoną z Urzędem Gminy w F., która znajduje się w aktach przedmiotowej sprawy. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z poźn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) . W niniejszej sprawie Sąd dokonał kontroli decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2008 r., znak: [...], utrzymującej w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2007 r., znak: [...], wydaną na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 oraz art. 151 § 2 k.p.a., stwierdzającą, że decyzja Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2007r., Nr [...], zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca Gminie F. pozwolenia na budowę chodnika wzdłuż drogi krajowej nr [...] (działka nr [...]) w miejscowości B., gmina F., została wydana z naruszeniem prawa oraz jednocześnie odmawiającą jej uchylenia, ponieważ w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Na wstępie wskazać należy, że wznowienie postępowania jest odstępstwem od zasady trwałości decyzji administracyjnych. Wznowienie postępowania jest instytucją procesową mającą na celu stworzenie prawnej możliwości przeprowadzenia ponownego postępowania wyjaśniającego i ponownego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, w której została już wydana decyzja ostateczna. Wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania uzależnione jest od wystąpienia dwóch przesłanek. Pierwszą jest załatwienie sprawy decyzją ostateczną, natomiast drugą jest wystąpienie co najmniej jednej z wyczerpująco wymienionych w art. 145 § 1 oraz art. 145 a k.p.a. wad decyzji administracyjnych lub postanowień. Katalog przyczyn wznowienia wymieniony w art. 145 § 1 i art. 145 a k.p.a. ma charakter zamknięty, co oznacza, iż wznowienie postępowania nie jest dozwolone z jakichkolwiek innych przyczyn. Jedną z przesłanek wznowienia postępowania jest to, że "strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu" - art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Ta podstawa wznowienia opiera się na dwóch przesłankach: na fakcie niebrania udziału przez stronę w postępowaniu oraz na braku winy strony. W niniejszej sprawie organ prawidłowo ustalił, iż M. N., nie doręczono zawiadomienia o wszczęciu postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji, skarżąca została pozbawiona możliwości uczestnictwa w toczącym się postępowaniu przez organem I instancji, nie doręczono jej również decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2007 r., Nr [...]. Tym samym zaszła w przedmiotowej sprawie przesłanka, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. W wyniku przeprowadzonego postępowania organ wydaje decyzje, w której zgodnie z art. 151 k.p.a.: - odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy ustali, że brak jest podstaw do jej uchylenia na mocy art. 145 § 1 lub art. 145 a; - uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi wystąpienie podstaw do jej uchylenia, na mocy art. 145 § 1 lub art. 145 a, i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy; - trzecim rodzajem decyzji kończącej postępowanie w sprawie wznowienia postępowania jest decyzja stwierdzająca wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa, którą organ wydaje, gdy występują przesłanki negatywne, określone w art. 146 § 1 i 2 wyłączające dopuszczalność uchylenia decyzji w trybie wznowienia postępowania. W rozpatrywanym przypadku organ wydał ostatnie z wyżej wskazanych rozstrzygnięć, a więc stwierdził, iż decyzja będąca przedmiotem wznowienia została wydana z naruszeniem prawa, jednocześnie odmówił jej uchylenia, ponieważ w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej (art. 146 § 2 k.p.a.). Rozstrzygnięcie takie zakłada, że nie wszystkie wady postępowania administracyjnego mają znaczący wpływ na treść rozstrzygnięcia. Wyjawienie tych wad i ich usunięcie we wznowionym postępowaniu prowadzi często do konstatacji, że pomimo usunięcia tych wad treść rozstrzygnięcia winna pozostać niezmieniona, gdyż jest zgodna z prawem. W tym przypadku nie uchyla się więc zaskarżonej decyzji, jednak w uzasadnieniu decyzji wydanej w trybie art. 151 § 2 k.p.a. należy wykazać, jakiego naruszenia prawa procesowego dopuścił się organ administracji w poprzednim postępowaniu oraz że naruszenia te nie miały żadnego wpływu na treść podjętego rozstrzygnięcia w sprawie. Organ winien wykazać, że gdyby nawet uchylił zaskarżoną decyzję, to podjęte nowe rozstrzygnięcie byłoby tożsame z rozstrzygnięciem dotychczasowym, które jest zgodne z prawem W niniejszej sprawie organy prawidłowo ustalił, iż M. N., jako właścicielka działki o nr ew. [...] powinna była być stroną postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2007 r., bowiem jest jednym z podmiotów o których mowa w art. art. 28 ust 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r., Prawo budowlane (Dz. U z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.), tj. właścicielem nieruchomości znajdującej się w obszarze oddziaływania przedmiotowego obiektu budowlanego. Fakt, iż M. N. nie brała udziału w postępowaniu zakończonym decyzją Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2007 r., Nr [...], uzasadnia twierdzenie, iż decyzja ta została wydana z naruszeniem prawa, tj. art. 10, 61 § 4 k.p.a. oraz art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane. Jednakże w niniejszym przypadku należy mieć na względzie, i na to wskazał organ, że inwestor złożył wymagane przepisami dokumenty: wniosek o pozwolenie na budowę, prawidłowo wypełnione oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, przedstawił kompletny projekt budowlany sporządzony przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane wraz z wymaganymi opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i sprawdzeniami, informacje dotyczące bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o których mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1 b ustawy Prawo budowlane, oraz zaświadczenia o których mowa w art. 12 ust. 7 cyt. powyżej ustawy. Projekt budowlany przedmiotowego obiektu budowlanego był zgodny z wymaganiami decyzji Wójta Gminy F. z dnia [...] sierpnia 2008 r., znak: [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na budowie chodnika po prawej stronie, wzdłuż drogi krajowej L.- W., na odcinku od Szkoły Podstawowej w F. (na gruntach wsi B.) w kierunku B., na działkach nr [...] (poza pasem drogowym) w pasie drogowym - drogi krajowej, działka nr [...] na odcinku wzdłuż działki nr [...] (do skrzyżowania z drogą gminną dz. nr [...]) oraz w pasie drogi gminnej działka nr [...] w obrębie ewidencyjnym B., gm. F. Odnosząc się do zarzutów skargi o braku zrealizowania dojazdu do działki skarżącej o nr ew. [...] położonej w B., stwierdzić należy, iż w okolicznościach sprawy organy administracji architektoniczno-budowlanej nie miały uprawnień do nakazania inwestorowi zaprojektowania i wykonania zjazdu. Tylko od inwestora zależy zakres inwestycji i tylko on określa zamiar inwestycyjny we wniosku o pozwolenie na budowę. Do kompetencji organu architektoniczno-budowlanego należy, po spełnieniu wymogów prawa, wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę zgodnej z wnioskiem inwestora. Organy administracji architektoniczno-budowlanej nie mają możliwości ingerencji w projekt, narzucania rozwiązań technicznych i zakresu inwestycji. Prawidłowo wskazał organ, że z treści decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2007 r. Nr [...], wynika, iż nie obejmuje ona swym zakresem zjazdów na drogę krajową nr [...] L. - W.. Ustalenia decyzji Wójta Gminy F. z dnia [...] sierpnia 2008 r., znak: [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla przedmiotowego obiektu budowlanego, która była podstawą wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, nie przewidywały dla działki o nr ew. [...] konieczności umożliwienia dostępu do drogi publicznej. Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy za organem administracji, że niewątpliwie brak uczestnictwa M. N. w postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę przedmiotowego obiektu budowlanego, był naruszeniem prawa, to jednakże mając na względzie, że inwestor spełnił wszystkie obowiązki nałożonego na niego ustawą Prawo budowlane, nie zasadnym byłoby uchylenie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2007 r. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako nieuzasadnioną oddalił.