VII SA/Wa 372/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska (spr.), , Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, , Protokolant st. sekr. sąd. Dorota Wasiłek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lipca 2014 r. sprawy ze skargi E. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala Przedmiotem skargi wniesionej przez E. M. jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...]. Zaskarżoną decyzją Wojewoda [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267), po rozpatrzeniu odwołania E. M., utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą A. i R. B. pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ew. [...] we wsi W.. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy: A. i R. B. w dniu [...] maja 2012 r. złożyli wniosek o udzielenie pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ew. [...] we wsi W. przy ul. S.. Do wniosku zostały dołączone dokumenty: - decyzja Wójta Gminy W. nr [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. znak [...] o warunkach zabudowy, - projekt budowlany opracowany przez osoby posiadające uprawnienia budowlane i przynależne do izby samorządu zawodowego, - oświadczenie inwestora o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. E. M. pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. wniosła o wydanie decyzji odmawiającej udzielenia pozwolenia na budowę. Poinformowała, że inwestorzy w 2008r. dokonali samowolnej rozbudowy budynku mieszkalnego, a Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. decyzja nr [...] z dnia [...] września 2008 r. nakazał wykonanie rozbiórki ww. rozbudowy budynku mieszkalnego. Rozbiórka ta nie została wykonana w całości, a inwestorzy na nierozebranych fundamentach dokonali po raz kolejny samowolnej rozbudowy budynku mieszkalnego. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. ponownie nakazał inwestorom wykonanie rozbiórki rozbudowy budynku mieszkalnego stanowiącego dobudowę o wym. zewn. 3,22 x 4,48 m, zlokalizowaną na przedmiotowej działce. E. M. poinformowała, iż do dnia [...] czerwca 2012 r. rozbiórka nie została wykonana. W związku z powyższą informacją Starosta [...] pismem z dnia [...] lipca 2012r. wystąpił do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. udzielenie informacji, czy trwa postępowanie administracyjne w sprawie samowoli budowlanej na działce nr [...] we wsi W.. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. nie udzielił w tej sprawie odpowiedzi. Decyzją z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. nr 243, poz. 1623 ze zm. - dalej jako: Prawo budowlane), Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił A. i R. B. pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ew. [...] we wsi W.. W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji wskazał m.in., że do dnia wydania decyzji nie wpłynęła żadna informacja od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. w związku z zapytaniem dotyczącej samowoli budowlanej na działce nr [...] we wsi W.. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła E. M.. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów art. 7 i 77 k.p.a. oraz art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego. W ocenie skarżącej inwestorzy nie wykonali w całości decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. nakazujących rozbiórkę: z dnia [...] września 2008 r. nr [...] oraz z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...]. Starosta [...] zaniechał ustalenia stanu faktycznego sprawy, poprzestając na fakcie nieotrzymania przez okres 11 dni odpowiedzi od organu nadzoru budowlanego na zapytanie o prowadzenie postępowania w sprawie samowoli budowlanej (które to pytanie, zdaniem skarżącej, było błędnie sformułowane). Skarżąca kwestionowała także stwierdzenie, że decyzja Wójta Gminy W. z dnia [...] sierpnia 2010 nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy zezwalała na dokonanie rozbudowy w granicy z działką nr [...]. Po wniesieniu odwołania Wojewoda [...] pismem z dnia [...] sierpnia 2012r. zwrócił się do inwestorów o przedłożenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2010 r., nr [...] (utrzymującej w mocy decyzję Wójta Gminy W. z dnia [...] sierpnia 2010 r. ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji) oraz wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 stycznia 2011 r., sygn. akt IV SA/Wa 2195/10, oddalającego skargę E. M. na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S.. Inwestor przedłożył stosowne dokumenty w dniu [...] sierpnia 2012 r. Następnie pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r. organ wystąpił do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. o udzielenie informacji, czy wykonana została decyzja z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...]. Pismem z dnia [...] września 2012 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. poinformował, iż w dniu [...] maja 2012 r. przeprowadzono kontrolę na działce nr [...] w W., w trakcie której stwierdzono, iż dobudowana cześć budynku została rozebrana zgodnie z decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...]. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] września 2012 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 2603/12, uchylił powyższą decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2012 r. nr [...]. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem zasad postępowania administracyjnego wyrażonych w art. 7, art. 77 i art. 107 k.p.a., które to uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania. Za istotne w sprawie Sąd uznał podnoszone przez E. M. okoliczności, że objęta wnioskiem o pozwolenie na budowę inwestycja jest zlokalizowana w miejscu wcześniejszych samowoli, co do których zapadały decyzje rozbiórkowe, nie w pełni wykonane przez inwestorów. W ocenie Sądu organ wystarczająco wnikliwie wyjaśnił, w oparciu o ustalenia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, okoliczność wykonania decyzji rozbiórkowej z 2011 r. Organ odwoławczy obowiązany był oprzeć się na wskazaniach Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego co do wykonania tej decyzji i nie miał uprawnień do kwestionowania stanowiska organu nadzoru budowlanego bądź czynienia w tym zakresie własnych ustaleń. Jak podkreślił jednak Sąd, organ drugiej instancji nie dokonał ustalenia okoliczności związanych z wykonaniem lub brakiem wykonania czy też częściowym wykonaniem decyzji rozbiórkowej z 2008 r. Rozpoznając sprawę ponownie organ został zobowiązany do dokonania ustaleń we wskazanym zakresie. W związku z wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 2603/13, organ odwoławczy pismem z dnia [...] sierpnia 2013 r. zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. o udzielenie informacji związanych z wykonaniem lub brakiem wykonania czy też częściowym wykonaniem przez A. i R. B. decyzji tego organu z dnia [...] września 2008 r. nr [...], nakazującej rozbiórkę samowolnie wykonanych robót przy budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ew. [...] we wsi W.. W związku z brakiem odpowiedzi na powyższe Wojewoda [...] pismem z dnia [...] października 2013 r. ponownie zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. o udzielnie informacji. Pismem z dnia [...] listopada 2013 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. poinformował, że podczas kontroli przeprowadzonej w dniu [...] października 2013 r. na działce nr ew. [...] ustalono, że samowolnie rozbudowana część budynku mieszkalnego została rozebrana. Stwierdzono także, że obecnie trwają roboty budowlane przy rozbudowie budynku mieszkalnego na podstawie decyzji Starosty [...] z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] udzielającej pozwolenia na budowę. Do dnia kontroli wykonano w stanie surowym zamkniętym część o wymiarach zewnętrznych 3,40 m x 4,50 m. Uznając, iż pismo z dnia [...] listopada 2013 r. nie stanowi odpowiedzi na skierowane zapytanie, Wojewoda [...] pismem z dnia [...] listopada 2013 r. ponownie zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. o ustalenie okoliczności związanych z wykonaniem lub brakiem wykonania czy też częściowym wykonaniem przez A. i R. B. decyzji tego organu z dnia [...] września 2008 r. nr [...]. Pismem z dnia [...] grudnia 2013 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. poinformował, że inwestorzy wykonali w całości decyzję tego organu z dnia [...] września 2008 r. nr [...] poprzez rozbiórkę samowolnie wykonanych robót budowlanych przy rozbudowie budynku mieszkalnego na działce nr ewid. [...] w miejscowości W.. W tym stanie Wojewoda [...] wskazaną na wstępie decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...]. W uzasadnieniu powyższej decyzji organ odwoławczy uznał, iż spełnione zostały przesłanki z art. 32 ust. 4 i art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, warunkującego wydanie decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę. Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu organ wyjaśnił, że Wójt Gminy W. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2011 r. znak [...] (które otrzymała również skarżąca) wyjaśnił wątpliwości co do treści zapisu pkt 2 ppkt 3 decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] sierpnia 2010 r. dotyczącego szerokości części rozbudowywanej budynku mieszkalnego, który stanowi: "szerokość elewacji frontowej budynku głównego (istniejącego) bez zmian, rozbudowa w głębi działki do szerokości istniejącego budynku tj. 9,50m". Jak wynika z uzasadnienia tego postanowienia zapis ten należy rozumieć w ten sposób, że szerokość lica elewacji frontowej pozostaje bez zmian, natomiast szerokość elewacji frontowej projektowanej rozbudowy budynku (od strony podwórza) bez względu na jej usytuowanie nie powinna przekroczyć 9.50 m. Niezależnie od złożonego wyjaśnienia Wójt Gminy W. poinformował, że projektowana rozbudowa może być zaprojektowana w różnej formie, tak aby była zgodna z Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.). Organ wskazał, że z projektu zagospodarowania działki wynika, iż działka inwestora nr ew. [...] posiada szerokość 15,0 m. Projektowana rozbudowa budynku mieszkalnego o szerokości elewacji 9,5 m od strony podwórza została zaprojektowana ścianą szczytową o wym. 5,76 m w granicy nieruchomości z działką sąsiednią o nr ew. 538. Wojewoda [...] przytoczył treść § 12 ust. 3 pkt. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, zgodnie z którym w zabudowie jednorodzinnej, uwzględniając przepisy odrębne oraz zawarte w § 13, 60 i 271-273, dopuszcza się sytuowanie budynku ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych bezpośrednio przy granicy z sąsiednia działką budowlaną lub w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 pkt 2, lecz nie mniejszej niż 1,5 m. na działce budowlanej o szerokości mniejszej niż 16 m. W jego ocenie możliwość realizacji przedmiotowej inwestycji przy granicy nieruchomości została dopuszczona ww. przepisem § 12 ust.3 pkt. 1 ww. rozporządzenia, zaś projektowany obiekt spełnia m.in. zapisy zawarte w decyzji nr [...] o warunkach zabudowy z dnia [...] sierpnia 2010 r., utrzymanej w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] września 2010 r. nr [...]. W związku z powyższym, mając na uwadze wynik uzupełniającego postępowania dowodowego przeprowadzonego w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 kwietnia 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 2603/12, Wojewoda [...] stwierdził, że decyzja organu pierwszej instancji nie narusza prawa. Organ wyjaśnił jeszcze, że w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę ocenie podlega głównie badanie, czy dochodzi lub może dojść do naruszenia interesu osób trzecich, a więc interesu właścicieli sąsiednich nieruchomości, w aspekcie dopuszczalności tej zabudowy i ewentualnego naruszenia norm i warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki. Okoliczność, iż po zrealizowaniu przedmiotowej inwestycji powstaną dla skarżącej określone uciążliwości i utrudnienia w porównaniu z dotychczasowymi warunkami korzystania z nieruchomości - nie podważają w ocenie organu legalności decyzji o pozwoleniu na budowę, skoro uciążliwości te, same przez się nie mogą prowadzić do wniosku, że organ pierwszej instancji dopuścił się naruszenia prawa. Z reguły każda inwestycja prowadzona w zwartej zabudowie powoduje bowiem uciążliwości i utrudnienia dla sąsiedztwa, co nie oznacza, że wydanie w takiej sytuacji pozwolenia na budowę narusza prawo. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie E. M. wniosła o uchylenie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...]. Zdaniem skarżącej obie decyzje nakazujące rozbiórkę: z 2008 r. oraz z 2011 r. nie zostały przez inwestorów wykonane w całości Skarżąca poinformowała, że w wyniku jej skargi na działalność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego prowadzi postępowanie wyjaśniające, w trakcie którego postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] ponownie zlecił Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w S. przeprowadzenie postępowania dowodowego mającego na celu ustalenie, czy obowiązek nałożony decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] został przez inwestorów wykonany w całości. Z postanowienia tego wynika, że z udzielonej [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego odpowiedzi Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. nie wynika, czy decyzja z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] została wykonana w całości. Organ pierwszej instancji nie dokonał sprawdzenia, czy została dokonana rozbiórka fundamentów. W ocenie skarżącej także decyzja z dnia [...] września 2008 r. nr [...] nakazująca rozbiórkę również nie została wykonana w zakresie rozbiórki komina. Powyższe w ocenie skrzącej wskazuje, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. nie miał podstaw do poinformowania Wojewody [...] o wykonaniu decyzji rozbiórkowych. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U.2012.270 j.t. ze zmianami, dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 ustawy). Z brzmienia art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Cytowana regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. W myśl powyższego skarga podlega oddaleniu, bowiem zaskarżona decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę odpowiada prawu. Zgodnie z art. 35 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U.2013, poz.1409 tekst jednolity, dalej Prawo budowlane) właściwy organ administracji architektoniczno - budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę w razie spełnienia wymagań określonych w ustępie 1. tego przepisu oraz w art. 32 ust. 4 prawa budowlanego. Użyty zwrot "organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę" oznacza, że w razie spełnienia przesłanek wynikających z powyżej wskazanych przepisów, organ ma obowiązek podjąć rozstrzygnięcie zgodne z żądaniem wnioskodawcy. Stosownie do przepisu art. 35 ust. 1 prawa budowlanego obowiązkiem organu jest sprawdzenie przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę: 1. zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, jeśli była w sprawie wymagana; 2. zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi; 3. kompletności projektu budowlanego i posiadania wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, a także zaświadczenia o wpisie osób. które sporządziły projekt, do centralnego rejestru zawodowego i posiadanie tzw. świadectwa energetycznego, jeśli jest wymagane; 4. wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem o wpisie do centralnego rejestru zawodowego. W ocenie sądu udzielenie pozwolenia na budowę w niniejszej sprawie zostało poprzedzone sprawdzeniem przedłożonego do zatwierdzenia projektu budowlanego w sposób zgodny z powyższymi wymaganiami. Nie budzi wątpliwości Sądu twierdzenie o zgodności inwestycji z ustaleniami decyzji ustalającej warunki zabudowy dla tej inwestycji wydanej przez Wójta Gminy W. w dniu [...] sierpnia 2010 r. w zakresie zgodności sposobu zagospodarowania terenu (zabudowa mieszkaniowa) oraz zachowania zasad, parametrów i wskaźników kształtowania zabudowy, w szczególności szerokości elewacji frontowej od strony podwórza 9,5 m (k. 37 projektu budowlanego), powierzchni biologicznie czynnej - 59,70%, kąta nachylenia dachu -do 40st. W niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2001 r. Wójt Gminy W. wyjaśnił ponadto wątpliwości co do treści decyzji o warunkach zabudowy (k. 10 projektu budowlanego). Należy również podzielić jako trafną ocenę organu o sporządzeniu projektu przez osoby posiadające stosowne uprawnienia, które wykazano zaświadczeniami wymaganymi przepisem art. 35 ust. 1 pkt 4 prawa budowlanego (k.61-67 projektu budowlanego). W zasadzie powyżej wskazane okoliczności nie były sporne, bowiem główny ciężar zarzutów dotyczył usytuowania projektowanej rozbudowy budynku w granicy z nieruchomością sąsiednią o nr [...] oraz usytuowania inwestycji na terenie na którym są obiekty objęte ostateczną decyzją o nakazie rozbiórki. Zasady sytuowania budynku względem granic nieruchomości uregulowano w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75. poz. 690 ze zmianami, dalej Rozporządzenie ). W jego § 12 wskazano zasady sytuowania budynków względem granic działek sąsiednich: 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę tej granicy, 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę tej granicy (ust. 1 pkt 1 i 2) oraz dopuszczalne wyjątki od tych zasad (ust. 2 i 3). Sytuacja zaistniała w sprawie niniejszej kwalifikowała się zdaniem Sądu do jednego z wyjątków określonych w § 12 ust. 3 Rozporządzenia stanowiącego, iż w zabudowie jednorodzinnej, uwzględniając przepisy odrębne oraz zawarte w § 13, 60 i 271-273. dopuszcza się sytuowanie budynku ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną lub w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 pkt 2, lecz nie mniejszej niż 1,5 m, na działce budowlanej o szerokości mniejszej niż 16 m. W sytuacji gdy działka inwestorów jest węższa niż 16m, usytuowanie budynku lub jego rozbudowanej części przy granicy z działką sąsiednią nie narusza przepisów technicznych zawartych w § 12 Rozporządzenia. Bez znaczenia jest to czy takie posadowienie budynku przewiduje decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. W kwestii zapewnienia wystarczającego nasłonecznienia, należy wskazać, iż warunki techniczne nie przewidują jakichkolwiek ograniczeń w zakresie nasłonecznienia działki (samego gruntu), a jedynie wymagają, aby zaprojektowano obiekt w sposób zapewniający odpowiedni dostęp światła do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi. Z projektu zagospodarowania terenu (k.29 projektu budowlanego), nie wynika, aby budynek projektowany z uwagi na swoje usytuowanie i wymiary spowodował znaczną zmianę w nasłonecznieniu budynku posadowionego najbliżej inwestycji, zwłaszcza że inwestycja znajduje się od jego południowo- wschodniej strony. Nie jest zasadny również zarzut naruszenia art. 32 ust. 4a ustawy Prawo budowlane. Z akt sprawy nie wynika, aby w niniejszej sprawie inwestor rozpoczął roboty budowlane, objęte zatwierdzonym projektem budowlanym i wydanym pozwoleniem na budowę przed datą ostateczności tej decyzji. W sprawie nie zachodzi też okoliczność określona w art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego. W piśmie urzędowym z dnia [...] grudnia 2013 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego poinformował Wojewodę [...], iż inwestorzy wykonali w całości decyzję PINB Nr [...] z dnia [...] września 2008 r. poprzez rozbiórkę samowolnie wykonanych robót budowlanych. Powyższe pismo organu, stosownie do art. 76 § 1 jako dokument urzędowy stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone (zaświadczone). Walor dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 76 § 1 mają dokumenty urzędowe sporządzane przez organy jednostek organizacyjnych lub inne podmioty, w zakresie, w jakim te jednostki i podmioty są z mocy prawa lub porozumienia powołane do załatwiania spraw określonych w art. 1 pkt 1 i 4. Przepis art. 76 § 1 ma zastosowanie wprost do oceny mocy dowodowej wystawionych przez te jednostki dokumentów urzędowych ( tak B. Adamiak (w:) Komentarz, 1996, s. 363). Przepis art. 76 § 3 dopuszcza wprawdzie obalenie domniemania zgodności z prawdą dokumentu urzędowego w drodze przeprowadzenia dowodu przeciwko treści takiego dokumentu, jednakże strona, która zaprzecza prawdziwości (autentyczności) dokumentu urzędowego albo twierdzi, że zawarte w nim stwierdzenia, oświadczenia i poświadczenia upoważnionego podmiotu, od którego dokument ten pochodzi, są niezgodne z rzeczywistością, powinna tę okoliczność udowodnić. Z akt sprawy o pozwolenie na budowę nie wynika, aby poza kwestionowaniem prawdziwości pisma PINB z dnia [...] grudnia 2013 r. skarżąca składała wnioski dowodowe w tym zakresie. Prawdziwość pisma PINB potwierdza ponadto również projekt budowlany załączony do akt (k. 55 projektu budowlanego zatyt. Inwentaryzacja - rzut przyziemia), z którego nie wynika, aby w budynku dotychczas istniejącym był komin kotłowni posadowiony przy granicy działek. Komin kotłowni został zaprojektowany natomiast w nowopowstałej części budynku. W tej sytuacji w dacie wydania decyzji przez organ odwoławczy brak było podstaw do odmowy wydania pozwolenia na budowę. Odnosząc się natomiast do postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014 r. przedłożonego składowi orzekającemu w dniu rozprawy, należy wskazać, iż postanowienie to dotyczy jedynie ewentualnej bezczynności organu egzekucyjnego. Z ustaleń tego organu zawartych w uzasadnieniu postanowienia wynikają jedynie wątpliwości co do tego czy przedmiotowy komin został objęty decyzją o nakazie rozbiórki z dnia [...] września 2008 r., zwłaszcza że organ nadzoru budowlanego, który wydał tę decyzję, w piśmie z dnia [...] października 2013 r. stwierdził, iż komin nie był objęty nakazem rozbiórki z 2008 r. ponieważ był zlokalizowany bezpośrednio przy istniejącej ścianie budynku mieszkalnego i mógł stanowić element istniejącego budynku mieszkalnego. Ustalenia dowodowe przedstawione w treści uzasadnienia tego postanowienia nie podważają zatem prawdziwości dokumentu urzędowego - pisma PINB z dnia [...] grudnia 2013 r. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.