VII SA/Wa 376/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak, , Sędzia WSA Mirosława Pindelska ( spr.), Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Piątek-Macugowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 maja 2012 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej skargę oddala Sygnatura akt VII SA/Wa 376/12 UZASADNIENIE Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] decyzją [...] na podstawie art. 104 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zw. dalej k.p.a., i art. 5 pkt 4a ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2011 r., nr 212, poz. 1263), po rozpoznaniu zgłoszenia choroby zawodowej u A. B. nie stwierdził choroby zawodowej - zespół wibracyjny - wymienionej w poz. 22 wykazu chorób zawodowych określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że w toku postępowania wyjaśniającego ustalił, że A. B. przez prawie 15 lat, podczas zatrudnienia w spółce "T." Sp. z o.o. Z w W. prowadziła tramwaje typu tj. 13N i 105N wyposażone w fotele bez podłokietników i bez amortyzacji. W sierpniu i wrześniu 2003 r. Centralny Instytut Ochrony Pracy przeprowadził pomiary jednoczesnej ekspozycji na hałas i drgania na stanowisku motorniczego w różnych typach pojazdów, w wyniku których stwierdzono, że we wszystkich przebadanych typach tramwajów całkowita dzienna ekspozycja na drgania o działaniu ogólnym nie przekracza wartości uznanych w przepisach za dopuszczalne ze względu na ochronę zdrowia pracowników - średnia wartość dziennej ekspozycji na drgania o działaniu ogólnym wynosiła: 0,301 m/s2 w tramwajach typu 105N2k, 0,362 m/s2 w tramwajach typu 13N i 0,458 m/s2 w tramwajach typu 105Na, przy wartości dopuszczalnej równej 0,8 m/s2. W lipcu 2010 r. Oddział Laboratoryjny Higieny Pracy WSSE przeprowadził pomiary porównawcze drgań o charakterze ogólnym na stanowisku motorniczego w kabinach tramwajów 13N i 105N. Wartość pomiarów wyniosła: 0,33; 0,2; 0,22; 0,23 m/s2, co dało odpowiednio krotność NDN -0,4; 0,3; 0,3; 0,3. [...] Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w P. Oddział w [...] Dział Diagnostyczno - Konsultacyjny, Poradnia Chorób Zawodowych w [...], na podstawie oceny narażenia zawodowego, dokumentacji medycznej, przeprowadzonych badań i konsultacji nie znalazł podstaw do rozpoznania zespołu wibracyjnego i wydał w dniu [...] maja 2011 r. orzeczenie lekarskie nr [...] o braku podstaw do rozpoznania u A. B. choroby zawodowej - zespołu wibracyjnego. W dniu 17 maja 2011 r. A. B. złożyła w [...] Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy odwołanie od ww. orzeczenia i została skierowana do jednostki orzeczniczej II stopnia, w celu przeprowadzenia ponownego badania lekarskiego. Instytut Medycyny Pracy im. [...] Klinika Chorób Zawodowych I Toksykologii Oddział Chorób Zawodowych [...] sierpnia 2011 r. wydał orzeczenie lekarskie nr. [...] o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej - zespół wibracyjny. A. B. po zapoznaniu się ze zgromadzoną dokumentacją oraz ww. orzeczeniami stwierdziła, że jej zdaniem, badania wykonane w Instytucie Medycyny Pracy oraz w Poradni Chorób Zawodowych [...] Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy Oddział w [...] nie były przeprowadzane pod kątem wpływu drgań o charakterze ogólnym na jej organizm, a dotyczyły jedynie skutków wibracji miejscowej. W związku z powyższymi uwagami, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] zwrócił się do Instytutu Medycyny Pracy o wyjaśnienie ww. zarzutów. Instytut Medycyny Pracy w piśmie z 20 września 2011 r. poinformował o rodzajach przeprowadzonych badań specjalistycznych i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w wydanym orzeczeniu o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej. Jak wynika z wydanych w sprawie orzeczeń lekarskich jednostek I i II stopnia, badania lekarskie pacjentki były przeprowadzone w kierunku rozpoznania zespołu wibracyjnego we wszystkich postaciach przewidzianych przez obowiązujące rozporządzenie w sprawie chorób zawodowych, w szerszym zakresie od zgłoszonego pierwotnie. Zakres diagnostyki doprowadził w konsekwencji do wydania orzeczeń dotyczących jednostki chorobowej - zespół wibracyjny, dotyczącej 3 postaci wymienionych w wykazie chorób zawodowych. Wobec braku rozpoznania choroby zawodowej przez uprawnione do rozpoznawania chorób zawodowych organizacyjne jednostki służby zdrowia - Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] nie znalazł podstaw do wydania decyzji o stwierdzeniu choroby zawodowej w trybie Rozporządzenia Rady Ministrów z dn. 30 czerwca 2009r. (Dz. U. Nr 105 poz.869). Od powyższej decyzji A. B. odwołała się. Uznała ww. decyzję i orzeczenia lekarskie stanowiące podstawę do jej wydania za nieuzasadnione oraz niesprawiedliwe i krzywdzące, ponieważ nie uwzględniono w nich podnoszonych przez nią próśb, dotyczących przeprowadzenia badań lekarskich zgodnych z pkt 22 ppkt 2 wykazu chorób zawodowych, tj. zespół wibracyjny: postać kostno - stawowa. Wniosła o podanie przepisów prawnych, w oparciu o które zostały wydane decyzja i orzeczenia lekarskie, ponieważ w definicji choroby zawodowej zawartej w art. 2351 ustawy Kodeks Pracy nie podano norm oddziaływania czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo związanych ze sposobem wykonywania pracy zwanym narażeniem zawodowym. Odwołująca zarzuciła, że wykonywane u niej w obu jednostkach orzeczniczych badania nie odnosiły się do powstałych u niej urazów kręgosłupa i schorzeń narządów wewnętrznych i nie dotyczyły pkt 22 ppkt 2 wykazu chorób zawodowych, a odnosiły się do postaci naczyniowo - nerwowej zespołu wibracyjnego. W przedstawionej w odwołaniu opinii A. B., nie była ona narażona na działanie wibracji miejscowej, lecz na drgania o działaniu ogólnym przenoszone z podłoża torowiska. Zarzuciła, że badania orzecznicze przeprowadzone w Instytucie Medycyny Pracy w [...] nie wniosły nic nowego do sprawy. Wniosła o ponowne badania lekarskie uwzględniające opinię lekarzy specjalistów: ortopedy, neurochirurga, ginekologa dotyczące postaci kostno stawowej zespołu wibracyjnego. Po zapoznaniu się z aktami sprawy Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 2351 i art. 2352 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks Pracy (Dz.U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. z 2009 r. Nr 105 poz. 869) utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] listopada 2011 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że A. B. była zatrudniona w T. Sp. z o.o. Z. na stanowisku: motorniczy tramwaju, w okresie: 23 stycznia 1989 r. – 7 lipca 1989 r. oraz 28 maja 1991 r. – 28 lutego 1995 r. - w pełnym wymiarze czasu pracy, a także w okresie 28 grudnia 1995 r. – 28 lutego 2005 r. na połowę etatu. Podczas wykonywania obowiązków służbowych obsługiwała tramwaje starego typu, tj. 13 N i 105N, które wyposażone były w fotele bez podłokietników i bez amortyzacji. W okresie zatrudnienia ww. w spółce T. zostały przeprowadzone badania jednoczesnej ekspozycji na hałas i drgania na stanowisku pracy motorniczego tramwaju w różnych typach pojazdów. W wykonanych w okresie 1 grudnia 2002 r. – 30 listopada 2003 r. przez Centralny Instytut Ochrony Pracy Państwowy Instytut Badawczy pomiarach nie stwierdzono przekroczenia wartości uznanych w przepisach krajowych za dopuszczalne ze względu na ochronę zdrowia pracowników. W związku z przedmiotową sprawą, na prośbę Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...], Laboratorium Higieny Pracy Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w [...] przeprowadziło w 2010 r. ponowne pomiary drgań o oddziaływaniu ogólnym na stanowiskach pracy motorniczego w T. Sp. z o.o. Wyniki pomiarów nie przekroczyły wartości dopuszczalnych. Tym samym organ stwierdził, że A. B. podczas pracy na stanowisku motorniczego tramwaju była narażona na działanie drgań o oddziaływaniu ogólnym, jednak nieprzekraczających dopuszczalnych normatywów higienicznych. Wskazał, że obie uprawnione do orzekania jednostki zgodnie orzekły o braku podstaw do rozpoznania u skarżącej choroby zawodowej zespołu wibracyjnego. W uzasadnieniu orzeczenia lekarskiego nr [...] wydanego przez Instytut Medycyny Pracy w [...] stwierdzono m. in., że ww. w trakcie zatrudnienia na stanowisku motorniczego była narażona na działanie drgań mechanicznych ogólnych i miejscowych, jednak w zakresie poniżej najwyższego dopuszczalnego natężenia (NDN). Wyniki przeprowadzonych badań czynnościowych obwodowego układu naczyniowego i nerwowego nie dają podstaw do rozpoznania postaci naczyniowo - nerwowej zespołu wibracyjnego. Także w zdjęciach rtg układu ruchu nie stwierdzono zmian typowych dla postaci kostnej zespołu wibracyjnego. Analiza całości dokumentacji lekarskiej, narażenia zawodowego oraz wyniki wykonanych aktualnie w Klinice IMP badań nie dają podstaw do rozpoznania choroby zawodowej pod postacią zespołu wibracyjnego. Ponownie rozpatrując sprawę, Instytut Medycyny Pracy w [...] odnosząc się do wniesionego przez A. B. dodatkowego materiału dowodowego, podał, że w trakcie hospitalizacji u ww. wykonano m. in. próbę oziębieniową połączoną z czynnościową próbą termiczną, które to badanie jest rutynowo wykonywane u pacjentów z podejrzeniem choroby wibracyjnej. Ponadto u skarżącej przeprowadzono badanie neurologiczne, które nie wykazało obecności objawów ogniskowych oraz cech polineuropatii, mogących towarzyszyć chorobie wibracyjnej, wywołanej zarówno drganiami o charakterze ogólnym jak i miejscowym. Wobec powyższego oraz wobec faktu, że drgania mechaniczne ogólne i miejscowe, na które A. B. była narażona w pracy, nie przekraczały NDN, nie znaleziono podstaw do zmiany orzeczenia o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej pod postacią zespołu wibracyjnego. W oparciu o § 6 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009r. w sprawie chorób zawodowych lekarz właściwy do orzekania w sprawie chorób zawodowych wydaje orzeczenie o rozpoznaniu choroby zawodowej albo o braku podstaw do jej rozpoznania na podstawie wyników przeprowadzonych badań lekarskich i pomocniczych, dokumentacji medycznej pracownika lub byłego pracownika, dokumentacji przebiegu zatrudnienia oraz oceny narażenia zawodowego. Zgodnie z wykładnią Naczelnego Sądu Administracyjnego, orzeczenie lekarskie uprawnionej do orzekania jednostki służby zdrowia ma walor opinii biegłego. Organ ma obowiązek kontrolować, czy wydana opinia wyjaśniła istotne dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności, czy jest rzeczowa i przekonywująco uzasadniona. Gdy odpowiada tym warunkom, stanowi podstawę do wydania prawidłowej decyzji. Lekarze orzecznicy, nie kwestionując wieloletniej pracy ww. w narażeniu na drgania o działaniu ogólnymi i miejscowym, w sposób wyczerpujący i szczegółowy podali powody zajęcia stanowiska negującego rozpoznanie u ww. choroby zawodowej zespołu wibracyjnego. Odnosząc się do podniesionych przez A. B. w odwołaniu zarzutów, że w postępowaniu przeprowadzonym przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] nie uwzględniono próśb o przeprowadzenie u ww. badań w kierunku zespołu wibracyjnego: postać kostno - stawowa oraz że przeprowadzone badania w obu jednostkach orzeczniczych nie odnoszą się do wnioskowanej przez ww. jednostki chorobowej, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny stwierdził, że powyższe zarzuty nie mają potwierdzenia w aktach sprawy. Postępowanie w sprawie podejrzenia choroby zawodowej u A. B. zostało wszczęte i prowadzone pod kątem zespołu wibracyjnego poz. 22 wykazu chorób zawodowych i tym samym dotyczyło zarówno postaci kostno - stawowej, naczyniowo - nerwowej, jak i mieszanej zespołu wibracyjnego. W orzeczeniu lekarskim Instytutu Medycyny Pracy w [...], w oparciu o które Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Warszawie wydał decyzję o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej, podano, cyt.: "Wyniki badań czynnościowych obwodowego układu naczyniowego i nerwowego nie dają podstaw do rozpoznania postaci naczyniowo-nerwowej zespołu wibracyjnego. Także w zdjęciach rtg układu ruchu nie stwierdzono zmian typowych dla postaci kostnej zespołu wibracyjnego.". W piśmie z dnia 20 września 2011 r. powyższa jednostka orzecznicza II stopnia uzasadniła powody przeprowadzenia u ww. konkretnych badań orzeczniczych pod kątem postaci naczyniowo-nerwowej, jak i postaci kostno-stawowej zespołu wibracyjnego oraz potrzymała stanowisko o braku podstaw do rozpoznania u A. B. zespołu wibracyjnego. W opinii lekarzy orzeczników ww. podczas pracy na stanowisku motorniczego tramwaju była narażona na działanie drgań o charakterze ogólnym, jak i miejscowym. Lekarze orzecznicy, jako specjaliści medycyny pracy, posiadają kwalifikacje i kompetencje do oceny wpływu czynników szkodliwych w środowisku pracy na organizm ludzki. Przy rozpoznawaniu chorób zawodowych posiłkują się ściśle określonymi kryteriami diagnostyczno-orzeczniczymi. Organ wskazał, że organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej nie mają prawa wnikać w sposób i tryb badań orzeczniczych, przeprowadzanych przez uprawnione do orzekania w sprawie chorób zawodowych jednostki służby zdrowia. Odnosząc się do wniesionej przez A. B. prośby o przeprowadzenie ponownych badania lekarskich, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] poinformował, że nie jest organem upoważnionym do przeprowadzania badań orzeczniczych. Do przeprowadzania wzmiankowanych badań upoważnione są te jednostki służby zdrowia, które zostały określone w § 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych. Skargę do sądu administracyjnego wniosła A. B. Wniosła o uchylenie (wycofanie) zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazała, że nie zgadza się z oceną organów na temat, iż podczas pracy jako motorniczy tramwaju nie była narażona na działanie drgań nieprzekraczających dopuszczalnych norm. Wniosła o przeprowadzenie dodatkowych badań przez biegłych lekarzy powołanych przez sąd administracyjny. Organ w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 1 § 2 art. ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji, przy czym w sprawowaniu tej kontroli nie jest on związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, rozstrzygając w granicach danej sprawy (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.). Usuniecie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym art. 145 § 1 p.p.s.a. Badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy, że stosownie do art. 235 1 kodeksu pracy – ustawa z 26 czerwca 1974r. (Dz. U. z 1998r., nr 21 poz. 94 ze zm.) za chorobę zawodową uważa się chorobę wymienioną w wykazie chorób zawodowych, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że została ona spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy, zwanych "narażeniem zawodowym". Stwierdzenie choroby zawodowej wymaga zatem uprzedniego ustalenia, że spełnione zostały wskazane w przywołanej normie przesłanki. Po pierwsze schorzenie, na które zapadł pracownik, musi być umieszczone w wykazie chorób zawodowych stanowiącym załącznik do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. nr 105 poz. 869). Po drugie ustalony musi zostać bezspornie lub przynajmniej z wysokim prawdopodobieństwem związek przyczynowy pomiędzy powstaniem tej choroby z oddziaływaniem czynników szkodliwych występujących w środowisku pracy lub sposobem wykonywania pracy. W myśl § 8 ust. 1 cytowanego Rozporządzenia podstawą wydania przez właściwego inspektora sanitarnego decyzji o stwierdzeniu lub odmowie stwierdzenia choroby zawodowej jest materiał dowodowy, a w szczególności dane zawarte w formularzu oceny narażenia zawodowego oraz w orzeczeniach lekarskich wyspecjalizowanych jednostek diagnostycznych powołanych do rozpoznawania chorób zawodowych, wymienionych w § 5 omawianego aktu. W przedmiotowej sprawie dane zawarte w formularzu oceny narażenia zawodowego uzupełnione zostały materiałem dowodowym w postaci wyników badań przeprowadzonych u pracodawcy skarżącej w miesiącu sierpniu i wrześniu 2003r. przez Centralny Instytut Ochrony Pracy dotyczących pomiarów jednoczesnej ekspozycji na hałas i drgania na stanowisku motorniczego w różnych typach pojazdów. We wszystkich przebadanych typach tramwajów (w tym tych, na których pracowała skarżąca), całkowita dzienna ekspozycja na drgania o działaniu ogólnym nie przekroczyła wartości uznanych w przepisach za dopuszczalne ze względu na ochronę zdrowia pracowników. Również przeprowadzone na potrzeby niniejszego postępowania w lipcu 2010r. przez Oddział Laboratoryjny Higieny Pracy [...] pomiary porównawcze drgań o charakterze ogólnym na stanowisku motorniczego w kabinach tramwajów 13 N i 105 N nie wykazały przekroczenia wartości dopuszczalnej. Skarżąca zakończyła prace na stanowisku motorniczego tramwaju w lutym 2005r. Okres, w którym wystąpienie udokumentowanych objawów chorobowych upoważnia do rozpoznania choroby zawodowej pomimo wcześniejszego zakończenia pracy w narażeniu zawodowym przy zespole wibracyjnym wynosi przy postaci naczyniowo nerwowej 1 rok, postaci kostno – stawowej 3 lata, postaci mieszanej: naczyniowo nerwowej i kostno – stawowej 3 lata zgodnie z załącznikiem do Rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie chorób zawodowych z 30 czerwca 2009r. Skarżąca pismem z dnia 13 grudnia 2004r. zgłaszała podejrzenie choroby zawodowej – zespołu wibracyjnego; postaci mieszanej; naczyniowo nerwowej i kostno – stawowej. Wniosek został pozostawiony bez wszczęcia postępowania z uwagi na brak prawem wymaganego zgłoszenia za pośrednictwem lekarza. Obecne postępowanie administracyjne toczyło się ze zgłoszenia skarżącej z dnia 13 maja 2010r. ze wskazaniem zespołu wibracyjnego, postaci kostno – stawowej. Na zlecenie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] zostały przeprowadzone badania lekarskie. Badania lekarskie zostały przeprowadzone przez jednostki orzecznicze I i II stopnia. Wymienione jednostki poza badaniami własnymi, których zakres i potrzebę same określały, oceniały również dokumentację medyczną dostarczoną przez skarżącą. Było to badanie MR kręgosłupa lędźwiowego z września 2010r., co wynika z treści orzeczeń lekarskich obu jednostek oraz uzupełnienia orzeczenia jednostki II stopnia z dnia [...] września 2011r. potwierdzonych wypowiedzią skarżącej na rozprawie w dniu 10 maja 2012r. Z treści orzeczeń lekarskich obu jednostek wynika, iż badania prowadzono w odniesieniu do wszystkich postaci zespołu wibracyjnego z uwzględnieniem narażenia zawodowego w postaci drgań mechanicznych o działaniu ogólnym i miejscowym. Obie jednostki orzecznicze nie stwierdziły istnienia żadnej postaci schorzenia wymienionego w poz. 22 w/w rozporządzenia o chorobach zawodowych. Podnieść należy, że skarżąca badana była przez właściwe jednostki służby zdrowia I i II szczebla diagnostyczno – orzeczniczego. Były to M. Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w P. ([...] maja 2011r., orzeczenie lekarskie nr [...]) oraz Instytut Medycyny Pracy im [...] w [...] ([...] sierpnia 2011r., orzeczenie lekarskie nr [...] oraz pisemna odpowiedź na zapytanie organu – z dnia 20 września 2011r. wskazującą, że orzeczenie oparto m.in. na dostarczonym przez skarżącą badaniu MR kręgosłupa lędźwiowego z września 2010r. bez potrzeby ponawiania kolejnego badania obrazowego z uwagi na fakt, iż narażenie zawodowe na działanie ogólnych drgań mechanicznych ustało w lutym 2005r.). Jednostka służby zdrowia II szczebla diagnostyczno – orzeczniczego w piśmie z 20 września 2011r. potwierdzała treść swojego orzeczenia z [...] sierpnia 2011r. nie znajdując podstaw do zmiany jego treści wobec zarzutów skarżącej co do braku stosownych badań pod kątem wpływu drgań o charakterze ogólnym na jej organizm. W swojej ocenie wymieniona jednostka diagnostyczna uwzględniała poza wynikami badań również okoliczność, iż drgania mechaniczne ogólne i miejscowe, na które skarżąca była narażona w pracy nie przekraczały NDN. A zatem jednostki orzecznicze zgodnie stwierdziły brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej wymienionej w poz. 22 załącznika do rozporządzenia w sprawie chorób zawodowych. Organ sanitarny związany był ustaleniami dokonanymi w orzeczeniach lekarskich, które to orzeczenia odpowiadają warunkom opinii w rozumieniu art. 84 § 1 kpa. Wątpliwość organu związana z zarzutami skarżącej na okoliczność braku przeprowadzenia należytych badań została rozwiana stwierdzeniami zawartymi w piśmie Instytutu Medycyny Pracy im. [...] w [...] z dnia 20 września 2011r. W tych warunkach Sąd uznał, że organ odwoławczy wszechstronnie zbadał okoliczności narażenia A. B. na drgania mechaniczne (wibracje) o działaniu ogólnym i miejscowym oraz okoliczności nie dające podstawy do stwierdzenia istnienia choroby zawodowej. Organ nie naruszył reguł prowadzenia postępowania dowodowego określonych w art. 7, 77 i 80 kpa. Prawidłowo ustalił istotne dla rozstrzygnięcia okoliczności faktyczne, wyprowadzone z nich wnioski nie wykraczają poza swobodną ocenę dowodów. Zarzuty skarżącej sprowadzają się do polemiki z ustaleniami organu. Nie znajdują uzasadnienia w sprawie. Mając na względzie przedstawione powyżej okoliczności sprawy – zdaniem Sądu skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja została wydana w wyniku właściwej oceny materiałów sprawy i prawidłowych rozważań prawnych. Wobec powyższego skargę oddalono na podstawie art. 151 p.p.s.a.