VII SA/Wa 379/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Janeczko, , sędzia WSA Izabela Ostrowska, sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 13 maja 2021 r. sprawy ze skargi Z. B. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia dokumentów oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z [...] grudnia 2020 r., nr [...], [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "[...]WINB", "organ odwoławczy") utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] (dalej: "PINB", "organ I instancji") z [...] października 2020 r., nr [...] nakładające na Z. B. (dalej: "skarżący") obowiązek przedłożenia - w terminie 4 miesięcy od dnia doręczenia postanowienia - wskazanych dokumentów dotyczących samowolnie wybudowanego budynku garażowego o wymiarach 6,5 m x 3,8 m, na terenie działki ew. nr [...]obręb [...] przy ul. [...] w [...], usytuowanego w odległości około 3,6 m od ogrodzenia nieruchomości przy ul. [...] i w odległości 17,00 m od ul. [...]. Postanowienie organu I instancji wydane zostało w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny sprawy. W związku z pismem jednego ze współwłaścicieli nieruchomości, na której znajduje się wyżej opisany budynek, zawierającym informację o budowie samowoli budowlanej polegającej na postawieniu przez skarżącego garaży przy ul. [...] w [...] dzielnicy [...], przedstawiciel PINB przeprowadził kontrolę, w trakcie której stwierdzono, że pod wskazanym adresem znajduje się przedmiotowy budynek garażowy wolnostojący o wymiarach ww., konstrukcja budynku jest drewniana z pokryciem ścian i dachu blachą. Konstrukcję postawiono na płycie betonowej. Obecny w trakcie kontroli skarżący oświadczył, że niniejszy obiekt wybudował w latach 2018-2019 na miejscu istniejącego garażu o konstrukcji stalowej, który został w całości rozebrany, a także że nie dokonał zgłoszenia do Wydziału Architektury i Budownictwa dla dzielnicy [...] zamiaru jego budowy. Obecni w trakcie przedmiotowych czynności A. F. i A. J., będący współwłaścicielami działki oświadczyli, iż nie wyrazili zgody na budowę przedmiotowego obiektu. Wskazali, że wcześniej istniejący budynek garażowy był kubaturowo mniejszy od nowo postawionego. Jednocześnie ustalono, że Prezydent [...] decyzją z [...] maja 2015 r., nr [...], wniósł sprzeciw do zgłoszenia z [...] marca 2015 r., dotyczącego remontu budynku gospodarczego usytuowanego na działce przy ul. [...] w [...]. Powołanym na wstępie postanowieniem z [...] października 2020 r., PINB nałożył na skarżącego obowiązek przedłożenia: 1) inwentaryzacji budowlanej obiektu wraz z oceną techniczną w zakresie zgodności wykonania robót z przepisami techniczno-budowlanymi oraz oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (stosownie do art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1186); 2) projektu zagospodarowania działki lub terenu; 3) zaświadczenia Prezydenta [...] o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. Nie zgadzając się z ww. rozstrzygnięciem skarżący wniósł zażalenie na postanowienie PINB. [...] WINB, postanowieniem z [...] grudnia 2020 r., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. [...]WINB wskazał, że w przedmiotowej sprawie nastąpiła budowa nowego obiektu bez wymaganego zgłoszenia, a nie remont istniejącego garażu. Sporne roboty budowlane wykonane zostały zatem samowolnie, tj. bez wymaganego zgłoszenia i podlegają reglamentacji art. 49b ustawy Prawo budowlane. [...]WINB stwierdził ponadto, że procedura legalizacyjna określona w art. 49b ustawy Prawo budowlane przewiduje możliwość legalizacji obiektu budowlanego wybudowanego samowolnie, ale konieczne jest kumulatywne spełnienie następujących warunków: budowa jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem, inwestor przedkłada dokumenty, o których mowa w art. 49b ust. 2, uiszczona zostaje opłata legalizacyjna. Podkreślił również, że to inwestor decyduje, czy jego wolą jest ich przedłożenie i kontynuacja procesu legalizacyjnego czy rozbiórka obiektu. Na postanowienie [...]WINB z [...] października 2020 r., pismem z dnia 15 stycznia 2021 r., skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł Z.B. Skarżący wyraził swoje niezadowolenie z postanowienia organu odwoławczego. Wskazał, że wiele razy kierował pytania do organów administracji publicznej, na które nie uzyskał odpowiedzi. W odwiedzi na skargę [...]WINB wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U z 2019 r., poz. 2325, dalej: "p.p.s.a."). Biorąc pod uwagę powyższe kryteria kontroli, w ocenie Sądu, skarga nie jest zasadna. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że skarżący wybudował budynek garażowy wolnostojący o wymiarach 6,5 m x 3,8 m, który usytuowany jest w odległości ok. 3,6 m od ogrodzenia nieruchomości przy ul. [...] i 17,00 m od ul. [...]. Konstrukcja budynku garażowego jest drewniana z pokryciem ścian i dachu blachą. Konstrukcję postawiono na płycie betonowej w miejscu poprzedniego blaszanego garażu uprzednio rozebranego. Nowo wybudowany garaż powiększony jest o około 30 cm na poszczególnych bokach w porównaniu do pierwotnych wymiarów. Z uwagi, że wybudowanie przedmiotowego obiektu miało miejsce w 2018-2019 r., zastosowanie mają przepisy przed wejściem w życie ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020, poz. 471), która weszła w życie od dnia 19 września 2020 r. Podstawę materialnoprawną organu I instancji stanowi art. 49b ust. 2 Prawa budowlanego. Zgodnie z nim "Organ nadzoru budowlanego nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego zgłoszenia bądź pomimo wniesienia sprzeciwu przez organ administracji architektoniczno-budowlanej (ust. 1). Jeżeli budowa, o której mowa w ust. 1, jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego, oraz nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem, organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem - gdy budowa nie została zakończona - prowadzenie robót budowlanych oraz nakłada na inwestora obowiązek przedłożenia w wyznaczonym terminie: 1) dokumentów, o których mowa w art. 30 ust. 2 albo art. 30 ust. 2 i 3, albo art. 30 ust. 2 i 4; 2) projektu zagospodarowania działki lub terenu; 3) zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. Inwestor zamierzający zalegalizować obiekt zobowiązany więc jest dostarczyć organowi nadzoru budowlanego prowadzącemu postępowanie, w terminie określonym przez organ w postanowieniu, dokumenty, o których mowa w art. 49b ust. 2 ustawy - Prawo budowlane. Zdaniem Sądu, zaskarżone postanowienie [...] WINB zawiera prawidłowo sformułowane rozstrzygnięcie, uzasadnione tak stanem faktycznym, jak i prawnym sprawy. Zdaniem skarżącego wykonane przez niego roboty budowlane stanowiły remont a nie budowę. Powyższego stanowiska Sąd nie podziela. Zgodnie z art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego przez słowo "remont" należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. "Budową" jest natomiast, zgodnie z art. 3 pkt 6 Prawa budowlanego, wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowa, rozbudowa, nadbudowa obiektu budowlanego. Z przeprowadzonej kontroli wynika, że przedmiotowy budynek garażu został całkowicie rozebrany, a następnie zbudowano w jego miejscu nowy budynek o większej kubaturze. Zasadnie więc organy oceniły, że wykonanych robót budowalnych nie można traktować jako remont. W wyroku z 28 lutego 2018 r., sygn. akt II OSK 1175/16, LEX nr 2495843, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że "stosownie do art. 3 pkt 6 Prawa budowlanego przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego. Z definicji tej wynika, że o budowie można mówić wówczas, gdy powstaje nowy obiekt budowlany bądź też dochodzi do powiększenia istniejącego obiektu budowlanego, w efekcie czego powstaje nowa substancja budowlana - obiekt budowlany lub jego część." W innym wyroku Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że jeżeli w wyniku robót budowlanych w danym budynku gospodarczym następuje zmiana charakterystycznych parametrów użytkowych istniejącego obiektu budowlanego w postaci zmiany: kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości i szerokości obiektu budowlanego, to nie ulega wątpliwości, że takie roboty budowlane, będą w istocie budową w rozumieniu art. 3 pkt 6 Prawa budowlanego. (wyrok z 21 lipca 2011 r., sygn. akt II OSK 1234/10, LEX nr 1083590) Ponadto, Naczelny Sąd Administracyjny wyraził także stanowisko, iż mając na uwadze treść definicji legalnej remontu, podkreślić należy, że pojęcie to odnosi się do robót budowlanych w istniejącym obiekcie budowlanym. Powyższe oznacza, że za remont nie mogą zostać uznane roboty budowlane polegające na rozbiórce istniejącego obiektu budowlanego i budowie obiektu nowego, nawet jeśli budowa polega na odbudowie obiektu istniejącego z ewentualnym wykorzystaniem materiałów pozostałych po rozbiórce obiektu dotychczasowego (wyrok z 13 grudnia 2011 r., sygn. akt II OSK 1835/10, LEX nr 1940786). Zgodnie z art. 29 ust 1 pkt 2 Prawa budowlanego pozwolenia na budowę nie wymaga budowa wolnostojących parterowych budynków gospodarczych, garaży, wiat lub przydomowych ganków i oranżerii (ogrodów zimowych) o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy czym łączna liczba tych obiektów na działce nie może przekraczać dwóch na każde 500 m2 powierzchni działki. Budowa taka (obiekt o powierzchni zabudowy około 25 m2) podlegała jednak zgłoszeniu organowi administracji architektoniczno-budowlanej (art. 30 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego). Z akt administracyjnych ani twierdzeń skarżącego nie wynika, aby zgłoszenie takie dokonano. A. B. w dniu [...] marca 2015 r. złożyła zgłoszenie zamiaru wykonania robót budowlanych dotyczących remontu budynku gospodarczego na działce ew. nr [...]położonej przy ul. [...] w [...]. Zgłoszenie (z uwagi na braki formalne) nie zostało jednak skutecznie przyjęte. Wobec powyższego, sporne roboty budowlane wykonane zostały samowolnie, tj. bez wymaganego zgłoszenia, a więc prawidłowo w sprawie organ I instancji zastosował obowiązujący w czasie wykonania samowoli budowlanej art. 49b ust. 2 Prawa budowlanego. Mając powyższe na uwadze zaskarżone postanowienie należało uznać za prawidłowe, zaś zarzuty skargi za nieuzasadnione. W konsekwencji, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji, tj. skargę oddalił. .