VII SA/Wa 38/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 czerwca 2013 r. odmawiającego przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2012 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji postanawia odmówić zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 czerwca 2013 r. odmawiającego J. S. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął nadesłany przez skarżącego J. S. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W niniejszej sprawie wniosek J. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych był rozpatrywany na wcześniejszym etapie sprawy. Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy we wskazanym wyżej zakresie. Na postanowienie to skarżący złożył zażalenie, które postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał oddalając zażalenie. Tym samym postanowienie z 26 czerwca 2013 r. stało się prawomocne. Kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy – z dnia 23 stycznia 2013 r. – Sąd potraktował jako wniosek o zmianę postanowienia Sądu z dnia 26 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Wydane w niniejszej sprawie postanowienie z dnia 26 czerwca 2013 r. jest postanowieniem niekończącym postępowanie, które na podstawie art. 165 p.p.s.a., może być uchylone lub zmienione, jedynie w przypadku, gdy zmienią się okoliczności sprawy. Przez pojęcie "zmiany okoliczności sprawy" należy rozumieć m.in. wszelkie zmiany w okolicznościach faktycznych sprawy, które uzasadniają wydanie postanowienia odmiennej treści niż poprzednio wydane, przy czym wnioskodawca winien przedstawić dodatkowe dokumenty, świadczące o zmianie sytuacji materialnej w sprawie o przyznanie prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 31 maja 2005 r. sygn. akt II OZ 408/05 (publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: orzeczenie.nsa.gov.pl) wskazał, że wniosek o przyznanie prawa pomocy może być złożony ponownie, jeśli nastąpiła zmiana okoliczności, która stanowiła podstawę orzeczenia o przyznaniu lub odmowie przyznania prawa pomocy. Zdaniem Sądu w ponownym wniosku o przyznanie prawa pomocy J. S. nie przedstawił nowych okoliczności, które przemawiałyby za zmianą postanowienia z dnia 25 marca 2013 r. Wnioskodawca wprawdzie zaznaczył, że istotną okolicznością w sprawie prawa pomocy jest fakt zajęcia komorniczego części wynagrodzenia skarżącego z uwagi na niepłacenie alimentów na rzecz córki. Suma należności jaka została zajęta wynosi 2 396,68 zł. i potrącana jest od 1 października 2013 r. z wynagrodzenia w wysokości 690 zł. miesięcznie. Z powyższego wynika jednak, że całość sumy została spłacona w styczniu 2014 r. Zatem zdaniem Sądu nie jest to okoliczność wskazująca na znaczny uszczerbek w dochodach wnioskodawcy, tym bardziej, że wnioskodawca w trakcie zajęcia komorniczego był w stanie uiścić samodzielnie – w dniu 2 grudnia 2013 r. – opłatę kancelaryjną za wyrok wraz z uzasadnieniem w wysokości 100 zł. A należy mieć na uwadze, że wpis od skargi kasacyjnej wynosi także 100 zł. Powyższa okoliczność wskazuje, że strona jest w stanie zgromadzić kwotę w tej wysokości. Należy również pamiętać, że obecnie sytuacja materialna wnioskodawcy powinna być lepsza, gdyż zajęcie komornicze powinno zostać już spłacone. Dodatkowo należy wskazać, że wiarygodność oświadczenia wnioskodawcy osłabia okoliczność, że opłatę za odpis wyroku z uzasadnieniem uiściła na rzecz niniejszej sprawy małżonka wnioskodawcy – M. S., która złożyła do sprawy oświadczenie, że nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego z mężem J. S., posiadają ustrój rozdzielności majątkowej, że niniejsza sprawa jej nie dotyczy i obecnie stosunki małżonków ograniczają się do rozmów związanych ze zbliżającym się rozwodem. W kontekście uiszczenia opłaty za odpis wyroku z uzasadnieniem przez małżonkę wnioskodawcy Sąd doszedł do wniosku, że oświadczenie to nie jest wiarygodne. Dodatkowo wskazać należy, że wnioskodawca posiada obecnie pracę (na poprzednim etapie rozpoznania sprawy umowa na zastępstwo została zakończona). Zatem sytuacja materialna strony uległa poprawie. Pozostałe okoliczności sprawy nie uległy zmianie, stąd nie mogły wpłynąć na treść postanowienia Sądu. Podsumowując zdaniem Sądu biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, wnioskodawca nie wykazał, że od czasu rozpoznawania poprzedniego wniosku o przyznanie prawa pomocy nastąpiła zmiana sytuacji majątkowej strony, która przemawiałyby za zmianą prawomocnego postanowienia z dnia 26 czerwca 2013 r. Tym samym Sąd uznał, że w sprawie nie zachodzą okoliczności, które stanowiłyby podstawę do zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 26 czerwca 2013 r. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 165 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.