VII SA/Wa 384/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2015 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania nieważnościowego postanawia I. odrzucić skargę II. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz skarżącego K.K. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi. K.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] grudnia 2015 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania nieważnościowego. Zaskarżoną decyzję skarżący odebrał w dniu 22 grudnia 2015 r. (dowód: zpo zaskarżonej decyzji znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy). Decyzja zawiera prawidłowe pouczenie o trybie i terminie jej zaskarżenia do Sądu. Przesyłkę zawierającą skargę - nadaną w placówce pocztowej 21 stycznia 2016 r. - zaadresowano bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dowód: koperta, k.6 akt sądowych). Skarga wpłynęła do Sądu 25 stycznia 2016 r., a następnie, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału VII z 26 stycznia 2016 r., skargę przekazano Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego celem udzielenia odpowiedzi na skargę i nadesłania akt administracyjnych. Skargę przekazano do organu w dniu 27 stycznia 2016 r. (dowód: k.9 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 54 § 1 p.p.s.a. stanowi natomiast, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a. W przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien ją zatem przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 - 3 p.p.s.a., decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd na adres właściwego organu administracji publicznej (zob. postanowienie NSA z 30 stycznia 2013 r., II GSK 24/13, publ: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż skarżący uchybił trybowi i terminowi do wniesienia skargi. Zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi. Rozstrzygnięcie to zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 22 grudnia 2015 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął dla skarżącego w dniu 21 stycznia 2016 r. (czwartek). Skarga została nadana w placówce pocztowej bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 21 stycznia 2016 r., czyli w ostatnim dniu terminu jednak z pominięciem organu, którego akt podlegał zaskarżeniu. Sąd administracyjny przekazał skargę według właściwości do organu w dniu 27 stycznia 2016 r. i tę właśnie datę należy uznać za dzień wniesienia skargi przez skarżącego. Przekazanie skargi do organu właściwego w dniu 27 stycznia 2016 r. nastąpiło po upływie ustawowego terminu, którego koniec przypadał na dzień 21 stycznia 2016 r. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę. O zwrocie wpisu sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy.