VII SA/Wa 394/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr.), Protokolant ref. Hubert Dobrowolski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 maja 2014 r. sprawy ze skargi V P i G P na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej skargę oddala Decyzją nr [...] z dnia [...] września 2013 r. Starosta [...] na podstawie art.11a ust.1, art.11f, 11 i ust. 1 oraz 16 ustawy z dnia 25 lipca 2008 r. o zmianie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych oraz zmianie niektórych innych ustaw ( Dz.U. z 2008 r. Nr 154, poz.958), ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych ( Dz.U. z 2003 r. Nr 80, poz.721, dalej specustawa) w związku z art. 28 ust.1 i 3, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( Dz.U z 2006 r. Nr 156 poz.1118 ze zm.) art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r .Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz.U. z 2013 r., poz.267) po rozpatrzeniu wniosku Gminy [...]: 1. zezwolił na realizację inwestycji drogowej polegającej na rozbudowie drogi gminnej – ul. [...] w [...] na odcinku od ul. [...] do ul. [...], obręb [...] , gmina [...] na działkach: [...],[...] ([...],[...]),[...],[...] ( działka wynikająca z podziału działki nr [...] zatwierdzonego decyzją Burmistrza Łomianek z dnia [...] września 2011 r.), 2. zatwierdził projekt podziału nieruchomości na potrzeby powyższej inwestycji, 3. zatwierdził projekt budowlany. Jednocześnie w decyzji określono: - główne parametry techniczne projektowanej drogi wskazując, iż jest to droga klasy "L", - wymagania dotyczące powiazania z innymi drogami, -warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska, dóbr kultury oraz potrzeb obronności państwa, -wymagania dotyczące uzasadnionych interesów osób trzecich, -podział nieruchomości. W uzasadnieniu organ wskazał, że przedłożony przez inwestora wniosek o zezwolenie na budowę zawiera kompletną dokumentację, zgodnie z art. 11 f specustawy drogowej, w tym projekt budowlany wraz z wymaganymi opiniami, mapami, uzgodnieniami, projekt podziału nieruchomości, a także określenie zmian w dotychczasowej infrastrukturze. Spełnienie przez inwestora wszystkich wymogów stanowiło podstawę do zatwierdzenia projektu budowalnego i udzielenia pozwolenia na realizację inwestycji drogowej. Odwołania od powyższej decyzji wnieśli V i G P podnosząc, że nie zgadzają się na wywłaszczenie części ich działki pod projektowaną drogę gdyż przebudowa drogi możliwa jest bez wywłaszczenia ich nieruchomości. Wskazali, że w toku postępowania zgłosili do Starosty swoje wnioski, uwagi i protesty jednakże nie otrzymali od organu żadnej odpowiedzi. Wojewoda [...] po rozpoznaniu wniesionego przez V i G P odwołania decyzją z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] września 2013 r. Ponownie rozpoznając sprawę organ odwoławczy nie znalazł podstaw do zmiany bądź uchylenia zaskarżonej decyzji. Wskazał, że organ architektoniczno-budowlany prawidłowo przeprowadził postępowanie, a wydana w jego wyniku decyzja zezwalającą na realizację inwestycji drogowej polegającej na rozbudowie drogi gminnej, ul. [...] w [...] odpowiada prawu. Wskazał, że skarżący pismem z dnia 20 sierpnia 2013 r. wnieśli protest w sprawie przebudowy ul. [...] podnosząc, że nie zgadzają się z podziałem ich nieruchomości - działki nr [...] i wywłaszczeniem jej części. Odnosząc się do tych zarzutów Wojewoda wyjaśnił, że inwestor pismem z dnia 6 września 2013 r. udzielił odpowiedzi na wniesione przez skarżących zarzuty, z której wynika, że zajęcie części działki nr ew. [...] jest niezbędne dla zapewnienia bezpieczeństwa użytkowników przedmiotowej drogi. Wyjaśnił jednocześnie, ze organ architektoniczno-budowlany nie ocenia racjonalności planowanej inwestycji, nie jest upoważniony do wyznaczania czy korygowania trasy inwestycji ani do zmiany proponowanych rozwiązań. Wola zrealizowania drogi w oparciu o przepisy specustawy zależy tylko od zarządcy drogi, którym w niniejszej sprawie jest Gmina [...], wypełniająca zadania wynikające z ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( tekst jednolity: Dz.U z 2001 r. Nr 142, poz. 1592) w zakresie zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty w odniesieniu do dróg gminnych. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...] wnieśli V i G P. Podali, że rozbudowa drogi polega główne na poszerzeniu łuku drogi celem zapewnienia bezpieczeństwa osób z niej korzystających. Pominięto jednak, że tak rozbudowana droga narusza ich dobro i bezpieczeństwo. Wywłaszczenie części ich działki , która położona jest przy zbiegu ul. [...] i [...] spowoduje, że brama wjazdowa na nieruchomość znajdzie się kilka metrów od skrzyżowania, a "spłycenie" zakrętu pozwoli na szybszą jazdę użytkowników drogi. Spowoduje to większe zagrożenie przy wyjeżdżaniu z ich nieruchomości. Inwestor i organ zatwierdzający decyzję nie uwzględnili tej okoliczności co oznacza, że pominięto przy wydawaniu decyzji uzasadnione interesy osób trzecich. Wskazali nadto, że Konstytucja w art. 2 i 3 gwarantuje ochronę prawa własności, które nie może być ograniczone. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega oddaleniu. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2014 r. Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] września 2013 r., którą zatwierdzono projekt budowlany i zezwolono na realizację inwestycji drogowej polegającej na rozbudowie drogi gminnej – ul. [...] w [...] na wskazanym odcinku. Zezwolenie wydano na podstawie ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, w brzmieniu po jej zmianie dokonanej ustawą z dnia 25 maja 2008 r. o zmianie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych oraz zmianie niektórych innych ustaw ( Dz.U. Nr 154, poz.958), która weszła w życie z dniem 10 września 2008 r. Pozwolenie na realizację inwestycji drogowej stanowi rodzaj skonsolidowanego orzeczenia administracyjnego ustalającego lokalizację drogi, udzielającego pozwolenia na jej budowę oraz stanowiącego o zatwierdzeniu podziału nieruchomości wraz z oznaczeniem nieruchomości lub ich części, które staja się własnością Skarbu Państwa lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego ( art. 11 a i art. 11f ustawy). Ustawa zawiera kompleksowe uregulowanie dotyczące wszystkich etapów przygotowania i realizacji inwestycji drogowej i w sprawach tych nie mają zastosowania przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( art. 11 i ust.2 ustawy). Wskazać także należy, że jakkolwiek ustawodawca zdecydował o pewnej odmienności uregulowań ( od innych obowiązujących aktów), to jednak nie może budzić wątpliwości, że te szczególne rozwiązania uwzględniają standardy konstytucyjne. Jak wynika z akt postępowania inwestor wraz z wnioskiem o wydanie decyzji o zezwoleniu na o realizację inwestycji drogowej złożył wymagane dokumenty, opinie i uzgodnienia, a przeprowadzone postępowanie nie naruszyło przepisów postępowania. Decyzja zaskarżona została przez V i G P, którzy już na etapie postępowania odwoławczego zgłaszali zarzuty dotyczące bezzasadności wywłaszczenia części ich nieruchomości. Wskazywali jednocześnie, że droga może być poprowadzona z ominięciem ich nieruchomości, przez niezabudowaną działkę od strony ul. [...]. Oceniając tak sformułowany zarzut stwierdzać należy, iż jest on bezzasadny. Podkreślić należy, że o miejscu lokalizacji inwestycji drogowej przesądza, co do zasady wniosek zarządcy drogi-inwestora. Orzekając m.in. o lokalizacji drogi w trybie ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. , organ nie ma możliwości rozważenia innych wariantów przebiegu drogi i oceny słuszności interesów osób trzecich, których właścicielskich uprawnień do gruntu dotyka projektowany przebieg drogi. W niniejszej sprawie organ pierwszej instancji rozpoznając złożone w toku postępowania zastrzeżenia skarżących w tym przedmiocie, stosownie do obowiązujących go przepisów kpa wystąpił do inwestora o zajęcie stanowiska i uzasadnienie celowości wywłaszczenia części działki skarżących. Stanowisko inwestora zostało przedstawione w piśmie z dnia 6 września 2013 r. i ocenione przez organ. W tym kontekście na podkreślenie zasługuje fakt, iż projektowana inwestycja drogowa dotyczy przebudowy istniejącej drogi gminnej, a projektowana przebudowa łuku drogi ma na celu zapewnienie bezpieczeństwa jej użytkowników, co wynika z wyżej przywołanego stanowiska inwestora. Z wykazu zmian gruntowych znajdującego się w aktach sprawy wynika, że działka skarżących nr [...] położona przy zbiegu ul. [...] i [...] przed dokonaniem podziału miała powierzchnię 0, 467 ha, natomiast na cele przebudowy drogi działka została podzielona na działki nr [...] o powierzchni 0, 0464 ha- należąca do skarżących i działkę nr [...] o powierzchni 0, 0012 ha przejęta pod projektowaną inwestycję. Można zatem stwierdzić, że wbrew zarzutom skargi wywłaszczenie działki skarżących ograniczono do niezbędnego minimum ( 12 m 2), a organ odwoławczy zbadał i ocenił niezbędność zajęcia części działki nr [...]. Na zakończenie należy podkreślić, że specyfika inwestycji drogowych wynikająca z ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych wymaga uwzględnienia sprzecznych z zasady oczekiwań, które z jednej strony związane są z realizacją spornej inwestycji drogowej, z drugiej zaś strony wymagają poszanowania konstytucyjnego prawa własności , co w niniejszej sprawie zostało zachowane. Sąd kontrolując zaskarżoną decyzję uznał, iż jest ona zgodna z prawem w związku z czym na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2012 r. poz. 270) orzekł, jak w sentencji.