VII SA/Wa 442/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, , Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak (spr.), , Protokolant Anna Mężyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2006 r. sprawy ze skargi I. i K. L. na postanowienie Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej w [...] z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] w przedmiocie przekazania wniosku według właściwości skargę oddala Postanowieniem z dnia [...] listopada 2005r. znak: [...] (data wg postanowienia o sprostowaniu z dnia [...] grudnia 2005r. znak: [...]) [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej, na podstawie art. 65 § 1 Kpa przekazał wg właściwości Miejskiemu Komendantowi Państwowej Straży Pożarnej w [...] wniosek K. i I. L. o wyłączenie funkcjonariuszy publicznych Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej od czynności kontrolno-rozpoznawczych w zakresie ochrony przeciwpożarowej w zakładzie Przedsiębiorstwo Wytwórcze-Handlowo-Usługowe "[...]" przy ul. [...] w [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, iż właściwym do rozpoznania w/w wniosku jest Komendant Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w [...], jako bezpośredni przełożony pracowników wymienionych we wniosku. Na w/w postanowienie organu I instancji, K. i I. L. wnieśli zażalenie z dnia 5 grudnia 2005r. do Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej. Wnoszący zażalenie zarzucili zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 65 § 1 Kpa w zw. z art. 24 § 1 pkt 3 Kpa, art. 7, 77 oraz 80 Kpa. W/w uchybienia znalazły odbicie w wadliwym uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia (art. 124 § 2 Kpa). Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2006r. znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, po rozpoznaniu zażalenia K. i I. L., Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, iż żądanie wyłączenia z przeprowadzenia czynności kontrolno-rozpoznawczych dotyczyło funkcjonariuszy pełniących służbę w Komendzie Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w [...]. Przełożonym pełniących w niej służbę jest Komendant Miejski i dlatego właściwym do rozpoznania wniosku o wyłączenie w/w pracowników jest ten organ. W związku z powyższym, organ II instancji uznał za słuszne rozstrzygnięcie [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej. K. i I. L. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na w/w postanowienie Głównego Komendanta Państwowej Straży Pożarnej. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego je postanowienia, ponieważ zostały wydane z naruszeniem art. 6, 7, 8, 9 Kpa oraz art. 24 § 1 pkt 4 Kpa i 26 Kpa. Ponadto skarżący wskazali, iż uprawnionym do rozpoznania ich wniosku z dnia 25 października 2005r. o wyłączenie pracowników jest bezpośredni przełożony Komendanta Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w [...] tj. [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej. W odpowiedzi na skargę organ II instancji podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola, o której mowa w w/w przepisie, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2). W niniejszej sprawie skarga została wniesiona na postanowienie w przedmiocie przekazania wniosku wg właściwości i tylko w takim zakresie Sąd władny jest rozpoznać niniejszą skargę. Zgodnie z art. 24 § 3 Kpa bezpośredni przełożony pracownika jest obowiązany na jego żądanie lub na żądanie strony albo z urzędu wyłączyć go od udziału w postępowaniu, jeżeli zostanie uprawdopodobnione istnienie okoliczności nie wymienionych w § 1, które mogą wywołać wątpliwość co do bezstronności pracownika. W wyroku z dnia 17 sierpnia 1993r., sygn. akt SA/Po 3155/92 Naczelny Sąd Administracyjny - Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu (publ. OSP 1995/9 poz. 188) wskazał, iż w/w przepis przewiduje wyłączenie pracownika w drodze postanowienia przez jego bezpośredniego przełożonego. Skarżący wskazali, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 24 § 1 pkt 4 Kpa, zgodnie z którym pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie: - w której był świadkiem lub biegłym albo był lub jest przedstawicielem jednej ze stron, albo w której przedstawicielem strony jest jedna z osób wymienionych w pkt 2 i 3. Sąd nie podziela tego stanowiska skarżących. Należy wskazać, iż wniosek z dnia 25 października 2005r. o wyłączenie funkcjonariuszy publicznych obejmował trzech pracowników Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej skierowanych do przeprowadzenia czynności kontrolno-rozpoznawczych. Zgodnie z art. 32 ust. 1 pkt 3 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej z dnia 24 sierpnia 1991r. (tekst jednolity: Dz. U. z 2006 r. Nr 96 poz. 667); do mianowania strażaka na stanowisko służbowe, przenoszenia na inne, powierzania pełnienia obowiązków służbowych na innym stanowisku, zawieszania w czynnościach służbowych albo zwalniania ze służby, z zastrzeżeniem art. 47 ust. 1, właściwi są przełożeni: w komendzie powiatowej (miejskiej) - komendant powiatowy (miejski). Przepis ten wprost wskazuje, kto jest bezpośrednim przełożonym pracowników Miejskiej Komendy Państwowej Straży Pożarnej. Jest nim Komendant Miejski. W związku z powyższym, na podstawie art. 24 § 3 Kpa w zw. z art. 32 ust. 1 pkt 3 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, właściwym do rozpoznania przedmiotowego wniosku o wyłączenie pracowników Komendy Miejskiej PSP w [...] jest Miejski Komendant Państwowej Straży Pożarnej w [...]. Art. 65Art. 65. § 1. § 1 Kpa stanowi, iż jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego. Przekazanie sprawy do organu właściwego następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. W świetle powyższego, należy stwierdzić, iż rozstrzygnięcie organu I i II instancji w niniejszej sprawie jest prawidłowe. Zgodnie z art. 65 § 1 Kpa organ I instancji słusznie przekazał wniosek o wyłączenie pracowników właściwemu organowi. W przypadku, gdyby organ I instancji wydał decyzję w sprawie, w której nie jest właściwy, organ odwoławczy, uchylając tę decyzję, powinien umorzyć postępowanie pierwszej instancji na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa, a następnie żądanie strony przekazać organowi właściwemu na podstawie art. 65 § 1 kpa (patrz: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi z dnia 17 maja 1995r. sygn. akt SA/Ł 2330/94, SA/Ł 2331/94, SA/Ł 2696/94, SA/Ł 2700/94, niepubl.). Tak więc wydanie aktu administracyjnego przez organ niewłaściwy, stanowiłoby uchybienie mające istotny wpływ na wynik sprawy (patrz: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku z dnia 7 września 2000r., sygn. akt II SA/Gd 1329/99, publ. OSP 2001/7-8 poz. 108 i Glosa 2001/10 str. 45). W związku z powyższym, należy uznać za bezpodstawne zarzuty skarżących, iż zaskarżone postanowienie narusza artykuły: 6, 7, 8, 9, 24 § 1 pkt 4 i 26 Kpa oraz twierdzenie, iż właściwym do rozpoznania ich wniosku jest [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej (co stanowiłoby uchybienie konsekwencją, którego byłoby uchylenie błędnie wydanego aktu). Z powyższych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.