VII SA/Wa 444/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. P. sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. P. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki nośnika reklamowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W dniu 3 lutego 2016 r. (data stempla urzędu pocztowego) S. P. sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] grudnia 2015 r., utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]nr [...]z dnia [...] października 2015 r., nakazującą tej spółce całkowitą rozbiórkę wolnostojącego nośnika reklamowego o łącznej wysokości ok. [...]m, składającego się z podświetlanej tablicy reklamowej, zamontowanej na stalowym słupie, połączonym z żelbetową stopą fundamentową. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z powodu prawdopodobieństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powołując się na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 listopada 2011 r., sygn. akt II OSK 2046/11 skarżąca podniosła, że nakaz rozbiórki ze swojej istoty wiąże się z powstaniem nieodwracalnych skutków i może stanowić podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W razie uwzględnienia skargi może okazać się, że nie było podstaw do nakazania rozbiórki, a wobec tego może powstać kwestia powrotu do stanu poprzedniego, co niewątpliwie będzie się wiązało z koniecznością poniesienia znacznych kosztów. W ocenie skarżącej wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki, a wniosek jest szczególnie uzasadniony z uwagi na rodzaj prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. Rozbiórka nośnika wpłynie w sposób oczywisty na zmniejszenie rozmiaru prowadzonej działalności i spadek dochodów z tego tytułu. Na rynku reklamowym istnieje duża konkurencja, a rozbiórka nośnika przed rozstrzygnięciem Sądu z dużym prawdopodobieństwem spowodowałaby utratę dotychczasowego udziału rynkowego skarżącej w rejonie jego instalacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności będących jej przedmiotem. Natomiast stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd dokonuje oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny, sprowadzający się w gruncie rzeczy do przytoczenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, uniemożliwia Sądowi ocenę, czy przesłanki te w sprawie zachodzą. W ocenie Sądu wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Podkreślić należy, że trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które – raz zaistniałe – powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 maja 2010 r., II FSK 182/10), zaś przez "znaczną szkodę" należy rozumieć szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04). Skarżąca nie przedstawiła kosztorysu wykonania obiektu ani kosztorysu demontażu, nie przedstawiła też w sposób wyczerpujący swojej sytuacji majątkowej (w szczególności bilansu, zestawienia miesięcznych dochodów i wydatków, wyciągów z kont bankowych), które to informacje pozwoliłyby ocenić, czy istotnie demontaż reklam wyrządzi skarżącej znaczną szkodę. Bez tych informacji dokonanie oceny, czy istotnie zachodzi przesłanka wyrządzenia skarżącej znacznej szkody, nie jest możliwe. Jednak nie uszło uwagi Sądu, że kapitał spółki, wykazany w rubryce 8 odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, wynosi ponad [...] milionów złotych, zaś to, czy stronie skarżącej grozi znaczna szkoda, ocenia się zawsze indywidualnie, w odniesieniu do możliwości finansowych skarżącej. Skarżąca we wniosku nie sprecyzowała, jakie trudne do odwrócenia skutki może spowodować wykonanie decyzji. Jeśli miałaby to być utrata pozycji na rynku reklamowym, to wskazać należy, że postanowienia o udzieleniu ochrony tymczasowej nie można oprzeć na przypuszczeniach strony skarżącej, która, jak sama wskazuje na swojej stronie internetowej, jest liderem rynku OOH w Polsce i jednym z liderów światowych. Wskazać należy, że postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego, na które powołała się skarżąca, dotyczyło rozbiórki budynku o powierzchni zabudowy ok. [...] m2. Budynek jest niewątpliwie obiektem o większym stopniu skomplikowania i wymagającym poniesienia większych nakładów niż nośnik reklamowy. Jednocześnie Sąd podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażony w postanowieniach z dnia 24 września 2014 r. w sprawach o sygn. akt II OZ 957/14 i II OZ 958/14, zgodnie z którym wykazanie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na wnioskodawcy, zaś Sąd nie może domyślać się jego intencji ani też orzekać na podstawie całokształtu akt. Kierując się powyższą argumentacją, Sąd rozstrzygnął jak w postanowieniu.