VII SA/Wa 446/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2007 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki przyłącza wodociągowego postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego J. W., kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych) oraz kwotę 26,40 zł (dwadzieścia sześć złotych i czterdzieści groszy) stanowiącą 22 % podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, łącznie kwotę 146,40 zł (sto czterdzieści sześć złotych i czterdzieści groszy) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 23 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu sprawy ze skargi Z. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2007 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki przyłącza wodociągowego, skargę oddalił. Postanowieniem Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie z dnia 5 listopada 2008 r., zostało przyznane Z. B. prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Przy piśmie z dnia 30 grudnia 2008 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] poinformowała Sąd, że wyznaczyła radcę prawnego J. W. pełnomocnikiem z urzędu dla Z. B.. Z. B. reprezentowany przez radcę prawnego J. W. złożył skargę kasacyjną od w/w wyroku z dnia 23 października 2008 r. Do skargi kasacyjnej dołączyli pełnomocnictwo upoważniające wymienionego pełnomocnika do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik w skardze kasacyjnej wniósł m.in. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu w/w skargi kasacyjnej, wyrokiem z dnia 26 stycznia 2010 r., wydanym w sprawie sygn. akt II OSK 217/09, uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 października 2008 r. (sygn. akt VII SA/Wa 517/08) i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu. Uzasadniając swe rozstrzygnięcie, Sąd II instancji zauważył, że "Odnosząc się do żądania dotyczącego zasądzenia kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu wskazać należy, że przepisy art. 209 i 210 p.p.s.a mają zastosowanie tylko do kosztów postępowania między stronami. Wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za pomoc prawną należne od Skarbu Państwa (art. 250 p.p.s.a.) przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny na podstawie art. 258 - 261 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny pozostawił Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do rozpoznania wniosek ustanowionego dla skarżącego pełnomocnika z urzędu (pełnomocnictwo udzielone tylko do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej) o przyznanie wynagrodzenia za czynności w postępowaniu kasacyjnym.". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej p.p.s.a.- wyznaczony przez właściwe organy samorządu zawodowego pełnomocnik w ramach uzyskanego przez stronę prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio do zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1349 z późn. zm.). W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu dotyczy zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, polegających na sporządzeniu przez radcę prawnego i wniesieniu w imieniu skarżącego, skargi kasacyjnej od wydanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 28 października 2008 r. wyroku. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit b) w/w rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przysługuje 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1. Stawka minimalna w tego typu sprawach wynosi zgodnie z pkt 1 – 240 złotych. W niniejszej sprawie radcy prawnemu należy się zatem wynagrodzenie w wysokości 120,00 złotych z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwota 26,40 złotych stanowiącą 22 % podatku od towarów i usług – łącznie kwota 146,40 złotych. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 250 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.