VII SA/Wa 449/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 3 lutego 2014 r. Wspólnota Mieszkaniowa [...] w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...]. Zaskarżoną decyzją Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Szpitalowi [...] w W. pozwolenia na budowę budynku technicznego wraz z infrastrukturą techniczną w ramach rozbudowy istniejącego szpitala na terenie działki ew. nr [...], obręb [...], przy ul. [...] w W.. Pismem z dnia 31 stycznia 2014 r. skarżąca wniósła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a. przez organ, a w wypadku, gdyby organ nie uwzględnił wniosku – o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez Sąd na podstawie 61 § 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu wniosku autor skargi wskazał, że zaskarżona decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Potencjalne uwzględnienie skargi przez Sąd może wytworzyć stan, gdy realizacja udzielonego inwestorowi pozwolenia na budowę doprowadzi do powstania nieodwracalnych lub też trudnych do odwrócenia następstw. Ewentualne uwzględnienie skargi skutkować będzie wyeliminowaniem z obrotu prawnego decyzji o pozwoleniu na budowę, co pozbawi inwestora możliwości dokończenia budowy. Taka sytuacja będzie wymagać wszczęcia odrębnego postępowania, zmierzającego do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego. Biorąc pod uwagę nakład środków oraz czas trwania ewentualnych postępowań w tym zakresie, w ocenie strony skarżącej uzasadnione jest uniemożliwienie realizacji spornej inwestycji do czasu wydania wyroku w niniejszej sprawie. Wybudowanie projektowanego budynku narazi na negatywne konsekwencje, w tym uciążliwości związane z funkcjonowaniem budowy, zarówno inwestora, jak i stronę skarżącą. Z tych względów realizacja inwestycji może spowodować trudne do odwrócenia skutki, jak i spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] marca 2014 r., nr [...], odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Jak stanowi art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (zob. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt. GZ 138/04, orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy podkreślić, że do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Powinno wskazywać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. – znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt I GSK 376/13, CBOSA – orzeczenia.nsa.gov.pl). Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż skarżąca nie uprawdopodobniła istnienia żadnej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. W pierwszej kolejności przypomnieć trzeba, że celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu prawomocnego rozpoznania sprawy w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom i jest to oderwane od oceny legalności zaskarżonej decyzji. Stąd też bez znaczenia dla oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji pozostaje argument, iż w ocenie skarżącej zaskarżona decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa. W ocenie Sądu istotną kwestią jest również to, kontrola przesłanek zawartych w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. obejmuje, oprócz interesu prawnego i faktycznego wnioskodawcy, również interes innych uczestników postępowania, którzy takiego wniosku nie zgłosili. Pojęcia "znacznej szkody" i "trudnych do odwrócenia skutków" nie odnoszą się jedynie do strony wnioskującej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, ale również do interesu innych uczestników postępowania oraz interesu publicznego. W przypadku konfliktu interesów Sąd powinien wyważyć interesy stron oraz interes publiczny, oceniając, który z tych interesów jest ważniejszy i bardziej zasługuje na uwzględnienie (zob. postanowienie NSA z dnia 12 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 588/08 i z dnia 20 czerwca 2013 r., sygn. akt. II OSK 1373/13, CBOSA – orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak trafnie zwrócił uwagę Naczelny Sad Administracyjny w przypadku, gdy przedmiotem skargi sądowej jest pozwolenie na budowę, zakres przedmiotowy użytego w tej tezie określenia "inni uczestnicy" nie może odnosić się do inwestora (postanowienie z dnia 12 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 588/08, CBOSA – orzeczenia.nsa.gov.pl). Zauważyć należy, iż w niniejszej sprawie strona skarżąca, która jednocześnie złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie jest inwestorem. Z tego względu nie znajdują uzasadnienia powoływane we wniosku argumenty odnoszące się do interesu inwestora: pozbawienie inwestora możliwości dokończenia budowy, konieczność wszczęcia odrębnego postępowania zmierzającego do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, nakład środków i czas trwania ewentualnych postępowań w tym zakresie. Skarżąca w sposób bardzo ogólny wskazała także, że wybudowanie projektowanego budynku narazi ją – oraz inwestora – na negatywne konsekwencje, w tym na uciążliwości związane z funkcjonowaniem budowy. Skarżąca nie wyjaśniła natomiast, na czym w związku z tym miałoby polegać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak szerszego odniesienia się w tej kwestii do przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. uniemożliwia Sądowi ocenę zasadności wstrzymania wykonania decyzji Wojewody [...] z tego powodu. Skarżąca nie uprawdopodobniła zatem przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Także analiza akt sprawy pod kątem zasadności wniosku nie daje podstawy do wstrzymania jej wykonania. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia