VII SA/Wa 462/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch -Baranowska, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.), Protokolant Marek Bereziński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lipca 2009 r. sprawy ze skargi W. i E. N. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia skargę oddala [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem Nr [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. stwierdził niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] z dnia [...] listopada 2008 r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu W. i E. N. zapłaconej grzywny w celu przymuszenia w wysokości 4000 zł. W uzasadnieniu organ odwoławczy powołując art. 18 Ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wskazał, że ustawodawca w powyższej ustawie enumeratywnie wymienił przypadki, kiedy przysługuje stronie zażalenie. W przypadku zwrotu grzywny art. 126 ustawy nie przewiduje postępowania zażaleniowego, a zatem ustawa nie zawiera podstawy do zaskarżenia postanowienia wydanego w takim przedmiocie, a tym samym organ odwoławczy nie jest władny do rozpatrzenia takiego zażalenia, które jest niedopuszczalne z uwagi na wyłączenie możliwości zaskarżenia przez przepisy prawa. Skargę sądową na powyższe postanowienie złożyli W. i E. N. wskazując, iż postanowienie organu z [...] listopada 2008 r. ustalało kwotę 4000 zł grzywny, natomiast pobrana została przez Urząd Skarbowy kwota 4305, 80 zł i odsetki za okres do 16 grudnia 2008 r. Skarżący zgadzają się co do uznania przez Sąd. W pozostałej znacznej części skargi skarżący przedstawił swoje stanowisko odnośnie rozbiórki prowizorycznego ogrodzenia wewnętrznego sąsiadki. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie podlega uwzględnieniu, a zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. W niniejszym postępowaniu sądowym kontrolą objęte jest postanowienie wydane przez organ w postępowaniu egzekucyjnym, którego zakres przedmiotowy i podmiotowy reguluje ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954). Jak wynika z akt sprawy postanowieniem z [...] października 2000 r. nałożono grzywnę w celu przymuszenia do wykonania obowiązku wynikającego z decyzji administracyjnej. Skarżący uczestniczą w licznych postępowaniach sądowych. W toku jednego w dacie 17 czerwca 2008 r. skarżący oświadczył, że dokonał ciążącego na nim obowiązku zamurowania okna (sprawa ze skargi na postanowienie o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego – VII SA/Wa 560/08). Następnie wnioskiem z dnia 17 października 2008 r. skarżący wystąpili do organu o zwrot grzywny w celu przymuszenia. Organ podjął odpowiednie czynności. Stosownie do treści art. 126 powołanej wyżej ustawy na wniosek zobowiązanego grzywny uiszczone lub ściągnięte w celu przymuszenia, mogą być zwrócone w wysokości 75% lub w całości, po uzyskaniu zgody organu wyższego stopnia. Przepis ten nie przewiduje środka zaskarżenia na takie postanowienie. Aczkolwiek w postanowieniu organu I instancji zawarto pouczenie o zażaleniu, to jednak jak trafnie wskazał organ odwoławczy, ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie zawiera zapisu, który stanowiłby podstawę do zaskarżenia postanowienia wydanego w trybie art. 126, a zatem organ odwoławczy nie jest władny do prowadzenia postępowania zażaleniowego, którego w ustawie nie przewidziano, zwłaszcza w świetle art. 17 § 1 stanowiącego, iż rozstrzygnięcia organu egzekucyjnego zapadają w postaci postanowień, na które służy zażalenie tylko, jeżeli ustawa niniejsza lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. Skoro zatem dla postanowień o zwrocie grzywny nie przewidziano możliwości zażalenia, w świetle przytoczonych przepisów ustawy egzekucyjnej oraz art. 134 Kodeks postępowania administracyjnego za prawidłowe należało uznać stanowisko organu o niedopuszczalności zażalenia na postanowienie wydane na podstawie art. 126 wyżej wymienionej ustawy. Zarzuty skargi odnoszące się do innych kwestii, niż przedmiotowe postanowienie organu egzekucyjnego, pozostają bez związku z zakończonym już w drodze odstąpienia od czynności egzekucyjnych postępowaniem egzekucyjnym prowadzonym dla wykonania przez skarżących ciążącego na nich obowiązku. Reasumując skarga jako bezzasadna podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dn. 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).