VII SA/Wa 48/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, Sędziowie sędzia WSA Bogusław Cieśla, sędzia WSA Tomasz Stawecki (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 18 maja 2021 r. sprawy ze skargi J. T. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2020 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę 1. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "GINB") postanowieniem z [...] listopada 2020 r., znak: [...], po rozpatrzeniu zażalenia J. T. (dalej: "skarżący"), utrzymał w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dale: "[...] WINB") nr [...] z [...] czerwca 2020 r., znak: [...], odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z [...] stycznia 2020 r. Zaskarżone postanowienie zapadło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych. 2. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej: "PINB") prowadził postępowanie administracyjne w sprawie samowolnej rozbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego na nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...] w [...] (działka nr ewid. [...], obręb [...]), należącej do W. P. i S. C.-P. (dalej: "inwestorzy"). W dniu 5 lipca 2019 r. do PINB wpłynął wniosek skarżącego o wydanie przez organ inwestorom zakazu używania paleniska oraz komina w dobudowanej części budynku zlokalizowanego na działce sąsiedniej, tj. działce nr ewid. [...]. W uzasadnieniu skarżący wyjaśnił, że w przedmiotowym budynku mieści się palenisko wraz z kominem stwarzające realne zagrożenie dla życia i zdrowia, a także mienia skarżącego. W ocenie skarżącego zarówno palenisko, komin, jak i cała dobudowana część nie spełniają wymogów prawa budowlanego. Wspomniana część nieruchomości znajduje się zaledwie 1,5 m od granicy zachodniej z działką skarżącego (ul. [...]). Ponadto ujście komina znajduje się poniżej poziomu pierwszego piętra domu skarżącego w odległości 4-5 metrów od ściany i okien, co powoduje wnikanie szkodliwego dymu bezpośrednio do budynku, w którym mieszka skarżący. Dodatkowo skarżący wskazał, że w kominie używane są niskiej jakości środki opałowe, co dodatkowo zwiększa zagrożenie dla mieszkańców sąsiedniej posesji. Po rozpoznaniu wniosku skarżącego z 5 lipca 2019 r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją nr [...] z [...] stycznia 2020 r., umorzył w całości postępowanie administracyjne w sprawie stanu technicznego budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. [...] (działka nr ewid. [...]) w [...]. Wskazana decyzja została wydana na podstawie art. 105 § 1 i § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1961 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U z 2018 r. poz. 2096 ze zm.; dalej: "k.p.a.") 3. Pismem z 17 kwietnia 2020 r. skarżący nie mając już możliwości złożenia odwołania od ww. decyzji PINB z [...] stycznia 2020 r., wniósł o stwierdzenie jej nieważności. We wniosku skarżący wyjaśnił, że sprawa nielegalnie wybudowanej części budynku została wszczęta wcześniej na wniosek skarżącego niż inne postanowienia wszczęte z urzędu. W takim przypadku należało uznać, że postępowanie prowadzone przez PINB w przedmiocie stanu technicznego budynku, a w tym paleniska i komina, a konsekwentnie również decyzja z [...] stycznia 2020 r., została wydana z rażącym naruszeniem przepisów prawa. Wcześniejsze postępowanie było bowiem prowadzone na wniosek skarżącego i nie kwestionowano wówczas jego interesu prawnego, tak jak w obecnym postępowaniu Zdaniem skarżącego sprawa została więc przedwcześnie umorzona, a organ nadzoru budowlanego nie przeprowadził czynności sprawdzających. Okoliczności faktyczne i istota sprawy nie zostały wyjaśnione w sposób wymagany obowiązującymi przepisami procedury administracyjnej, tj. art. 7, art. 8 § 1, art. 77 § 1 k.p.a. (tekst jedn. Dz. U z 2020 r., poz. 256). Skarżący przedstawił bowiem organowi opinię kominiarską, z której wynikało, że komin nieruchomości przy [...] nie spełnia norm kominowych. 4. Po rozpoznaniu wniosku skarżącego o stwierdzenie nieważności decyzji PINB z [...] stycznia 2020 r., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem nr [...] z [...] czerwca 2020 r. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ww. decyzji. Organ pierwszej instancji wydał powyższe rozstrzygnięcie na podstawie art. 61a § 1 i § 2 i art. 157 § 1 w zw. z art. 126 k.p.a. W ocenie [...] WINB nie budzi zastrzeżeń fakt, że skarżący nie jest właścicielem, ani zarządcą nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...] (działka nr ewid. [...]). Z akt sprawy nie wynika też, by zachodziły podstawy do ingerencji organów nadzoru budowlanego w trybie art. 66 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 1186 ze zm.; dalej: "pr.bud."), tzn. do wydania nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. [...] WINB wskazał też, że w protokole z [...] listopada 2019 r., sporządzonym w związku z kontrolą stanu technicznego budynku mieszkalnego w [...] przy ul. [...], nie ma żadnego stwierdzenia, że obiekt lub jego część znajduje się w nieodpowiednim stanie technicznym. Ponadto, ze złożonych do akt sprawy dokumentów, tj.: protokołu z sierpnia 2018 r. z pięcioletniego przeglądu sprawności technicznej i użytkowej ww. budynku mieszkalnego, a także z protokołu nr [...] z [...] sierpnia 2018 r. zawierającego wyniki badania ochrony przeciwpożarowej urządzeń i instalacji elektrycznej oraz z opinii nr [...] z [...] listopada 2019 r. zawierającej wyniki przeprowadzonych oględzin - ekspertyzy urządzeń ogrzewczo-kominowych, nie wynika, by stan techniczny spornego budynku, bądź któryś z jego elementów wymagały interwencji. Z tych względów organ odmówił wszczęcia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. w związku z innymi przepisami, bowiem wniosek został wniesiony przez podmiot nieuprawniony. 5. Pismem z 16 czerwca 2020 r. skarżący złożył zażalenie na ww. postanowienie WINB, wnosząc o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Zaskarżonemu aktowi skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego i prawa procesowego, które miało wpływ na treść orzeczenia, w szczególności: 1) art. 28 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że skarżący nie ma interesu prawnego, co skutkowało odmową wszczęcia postępowania; 2) art. 61 pkt 1 w zw. z art. 66 pr.bud. poprzez ich błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że skoro nakazy utrzymywania budowli w należytym stanie kierowane są do właściciela lub zarządcy nieruchomości, to stanowi to ograniczenie w stosunku do art. 28 k.p.a. zawężające krąg stron postępowania; 3) art. 7 k.p.a. poprzez zaniechanie zbadania istnienia interesu prawnego skarżącego w sprawie i odmowę stwierdzenia tego przymiotu na podstawie błędnej wykładni przepisów prawa materialnego. 6. Po rozpatrzeniu ww. zażalenia Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z [...] listopada 2020 r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie [...] WINB z [...] czerwca 2020 r. GINB wydał rozstrzygnięcie na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. Organ odwoławczy wyjaśnił przy tym, że skarżący nie brał udziału we wszczętym z urzędu postępowaniu dotyczącym nieodpowiedniego stanu technicznego budynku na działce nr ewid. [...], zakończonym ww. decyzją PINB z [...] stycznia 2020 r. Pismem z 10 października 2019 r. organ powiatowy zawiadomił skarżącego, że nie jest on stroną postępowania prowadzonego w trybie art. 66 pr.bud. Skoro skarżący jest jedynie współwłaścicielem działki sąsiedniej, to nie posiada legitymacji strony w postępowaniu dotyczącym nieodpowiedniego stanu technicznego budynku. GINB wyjaśnił też, że już wcześniej zainicjowane zostało postępowanie w sprawie legalności ww. budynku mieszkalnego (obecnie zawieszone do czasu ostatecznego zakończenia postępowania toczącego się przed Prezydentem Miasta [...] w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla ww. inwestycji). Od wyniku wskazanego postępowania uzależniony będzie dalszy byt budynku, a co za tym idzie rozstrzygnięta zostanie także kwestia "usytuowania komina". Skarżący ma zapewniony czynny udział w tym postępowaniu, jako strona w rozumieniu art. 28 k.p.a. 7. Nie godząc się z rozstrzygnięciem GINB skarżący pismem z 16 grudnia 2020 r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i postanowienia go poprzedzającego oraz przekazanie sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu GINB skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania i przepisów prawa materialnego, które miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie w sprawie, tj.: 1) art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 138 § 1 k.p.a. poprzez zaakceptowanie ustaleń organu pierwszej instancji, mimo że organ ten nie zebrał i nie rozpoznał całego materiału dowodowego w sprawie, pomimo że ustalenie, czy skarżący posiada interes prawny, wymagało analizy sprawy i przeprowadzenia dowodów; 2) art. 28 k.p.a. poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, że skarżący nie ma interesu prawnego w sprawie, a więc nie może być uznany za stronę postępowania - co skutkowało utrzymaniem w mocy postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania; 3) art. 61 pkt 1 w zw. z art. 66 pr.bud. poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że skoro nakazy utrzymywania budowli w należytym stanie kierowane są do właściciela lub zarządcy nieruchomości, to stanowi to ograniczenie w stosunku do art. 28 k.p.a. zawężając krąg stron postępowania w sprawie. 8. Odpowiadając w 7 stycznia 2021 r. na ww. skargę, organ odwoławczy podtrzymał swoje stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Organ stwierdził, że przesłanki, którymi kierował się przy podejmowaniu zaskarżonego postanowienia zostały wskazane w jego uzasadnieniu, a zarzuty podniesione przez skarżącego pozostają bez wpływu na treść wydanego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. 9. Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2167 ze zm.) zadanie Sądu jest ściśle określone: Sąd ma obowiązek przeprowadzić kontrolę zaskarżonego aktu administracyjnego pod względem zgodności z prawem, czyli prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. W związku z tym, Sąd ma obowiązek wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, jeśli stwierdzi, że w danej sprawie niewątpliwie doszło do naruszenia przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie. Nakazuje to art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."). Sąd ma też obowiązek stwierdzić nieważność decyzji lub postanowienia, jeśli akt taki jest dotknięty którąkolwiek z wad określonych w art. 156 § 1 k.p.a. Natomiast w przypadku niestwierdzenia wskazanych postaci naruszenia prawa przez organ administracji, skarga podlega oddaleniu. Inaczej mówiąc, jeśli zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, uchylenie jej przez sąd jest niedopuszczalne. 10. Ponadto, stosownie do art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 1842; dalej: "ustawa covidowa"), przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Takie rozwiązanie zostało też przyjęte w niniejszej sprawie. 11. Sąd oddalił skargę złożoną przez skarżącego, ponieważ uznał, że zaskarżone rozstrzygnięcie GINB nie narusza prawa. Kluczowym argumentem, który organy nadzoru budowlanego właściwe w sprawie musiały wziąć pod uwagę był fakt, że kontrolowane przez Sąd postępowanie toczyło się na podstawie wniosku skarżącego o stwierdzenie nieważności decyzji PINB z [...] stycznia 2020 r. Należy zatem podkreślić, że zgodnie z art. 157 § 2 k.p.a. postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji składa się z dwóch etapów. Pierwszy z nich dotyczy kwestii wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności, drugi etap to postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności. Pierwszy etap powyższego postępowania, tj. postępowanie w sprawie wszczęcia postępowania kończy się bądź wydaniem postanowienia o wszczęciu postępowania – gdy spełnione są warunki formalnoprawne, bądź postanowieniem o odmowie wszczęcia - gdy warunki te nie są spełnione. W tej fazie postępowania organ bada jedynie kwestie formalne. Badanie podstaw formalnoprawnych winno dotyczyć takich kwestii jak: wniesienie żądania przez legitymowany podmiot, mający zdolność do czynności prawnych, wskazanie podstawy z art. 156 § 1 k.p.a. Badaniem wstępnym objęty jest także przedmiot sprawy (por. M. Jaśkowska (w:) M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. III., Warszawa 2013, str. 1023-1025 [Komentarz do art. 157 k.p.a.]). Postępowanie na tym etapie nie może natomiast odnosić się do wyjaśnienia kwestii, czy przyczyny nieważności rzeczywiście miały miejsce. Może to być przedmiotem badania organu dopiero w dalszym postępowaniu. Konsekwentnie, odmowa wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ma miejsce wtedy, gdy żądanie zostało wniesione przez podmiot w sposób oczywisty nie będący stroną w sprawie, albo gdy wniosła je strona nie mająca zdolności do czynności prawnych, a w przekonaniu organu nie ma podstaw do wszczęcia postępowania z urzędu (vide np.: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lutego 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 1698/17). Z powyższych powodów w rozpatrywanej sprawie [...] WINB nie rozpatrywał kwestii merytorycznych, tj. rażącego naruszenia prawa, czego domagał się skarżący, ale skupił się na ustaleniu legitymacji skarżącego do udziału w postępowaniu. Organ rozpatrzył zarówno kwestie podmiotowe sprawy, jak i kwestie przedmiotowe. W szczególności [...] WINB wziął pod uwagę położenie nieruchomości skarżącego względem działki, na której znajduje się budynek wyposażony w przedmiotowy piec i komin. Organ stwierdził przy tym, że żaden przepis prawa materialnego nie uzasadnia udziału skarżącego w postępowaniu w przedmiocie nieważności decyzji PINB umarzającej postępowanie w sprawie stanu technicznego budynku na działce nr ewid. [...]. W szczególności udziału skarżącego w takim postępowaniu nie uzasadnia art. 66 pr.bud. W tym miejscu należy przypomnieć, że budynek wyposażony w piec węglowy i w wysoki komin był wcześniej przedmiotem kilku odrębnych postępowań. Przede wszystkim, PINB prowadził postępowanie w sprawie legalności przedmiotowego budynku. Postępowanie to było i jest prowadzone na podstawie art. 50 i art. 51 pr.bud. Jak wskazał organ drugiej instancji postępowanie to jest obecnie zawieszone z uwagi na postępowanie, które może doprowadzić do uzyskania przez inwestorów decyzji o warunkach zabudowy należącej do nich działki nr ewid. [...]. W obu tych postępowaniach uczestniczy na prawach strony skarżący. Nie może on więc twierdzić, że jest pozbawiony wiedzy o czynnościach organów administracji dotyczących spornego budynku na działce sąsiedniej. Natomiast postępowanie dotyczące stanu technicznego budynku należącego do inwestorów zostało wszczęte z urzędu, choć niewątpliwie ze względu na informację w postaci wniosku skarżącego z 5 lipca 2019 r. o zakazanie inwestorom używania komina i paleniska służącego do ogrzewania wody. Sam skarżący wskazał przy tym art. 66 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 69 ust. 1 pr.bud. jako podstawy prawne obowiązku organu do podjęcia interwencji na działce należącej do inwestorów. Wniosek skarżącego okazał się jednak nieskuteczny, gdyż PINB postanowieniem nr [...] z [...] lipca 2019 r. odmówił wszczęcia postępowania zgodnie z wnioskiem. Postanowienie PINB zostało wszakże uchylone przez [...] WINB ze względu na wadliwe uzasadnienie. Organ wojewódzki podkreślił bowiem, że prowadzenie postępowania dotyczącego legalności obiektu budowlanego nie wyklucza wszczęcia postępowania w sprawie stanu technicznego tego obiektu. Podejmują ponownie postępowanie w sprawie stanu technicznego budynku, paleniska i komina, PINB zawiadomił inwestorów o wszczęciu z urzędu postępowania. Jednocześnie PINB zawiadomił pełnomocnika skarżącego, że skarżącemu nie przysługuje przymiot strony w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 66 pr.bud. Kolejno kwestionowaną przez skarżącego decyzją nr [...] z [...] stycznia 2020 r. PINB umorzył postępowanie powołując się przede wszystkim na przesłankę podmiotową, chociaż pomocniczo także na stronę przedmiotową. PINB podkreślił wąski zakres podmiotowy art. 66 pr.bud. Stroną może być w tym postępowaniu tylko właściciel lub zarządca nieruchomości, na której znajduje się budynek wykazujący istotne wady techniczne. Ani przepisy prawa budowlanego, ani orzecznictwo sądowe wydane na podstawie art. 66 pr.bud. nie uznają właściciela nieruchomości sąsiedniej za osobę posiadającą interes prawny w sprawie. Dlatego też PINB umorzył w całości postępowanie w sprawie stanu technicznego budynku mieszkalnego. Należy też zauważyć, że uzasadniając swoje stanowisko i przyjętą interpretację przepisów prawa PINB powołał się m.in. na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 23 kwietnia 2013 r., sygn. akt II SAB/Po 19/13. W bardziej aktualnym orzecznictwie sądów administracyjnych podtrzymuje się wskazaną zasadę. Podkreśla się, że określone w art. 66 pr.bud. nakazy w drodze decyzji mogą być kierowane do właścicieli lub zarządców obiektów budowlanych w celu usuwania nieprawidłowości związanych z naruszeniem zasad prawidłowego utrzymania lub użytkowania obiektu budowlanego. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowane jest stanowisko, że stronami postępowania prowadzonego, na podstawie art. 66 pr.bud., są jedynie właściciele lub zarządca obiektu budowlanego objętego postępowaniem. Właściciele nieruchomości sąsiednich nie mają natomiast uprawnień strony w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 66 pr.bud. (vide: wyroki NSA z 4 lipca 2007 r., sygn. akt II OSK 999/06, 12 kwietnia 2018 r. sygn. akt II OSK 1395/16, a także np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 4 grudnia 2020 r., sygn. akt II SA/Łd 524/20). Przedstawioną zasadę uzasadnia się przede wszystkim poprzez powołanie na wykładnię systemową, która prowadzi do wniosku, że nałożenie obowiązków w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości stanu technicznego obiektów budowlanych jest normą szczególną zamieszczoną w rozdziale 6 obowiązującej obecnie ustawy Prawo budowlane (art. 61 – 72 pr.bud.). Przepisy te za punkt wyjścia przyjmują zasadę, że obowiązki utrzymania obiektów w odpowiednim stanie spoczywają jedynie na właścicielu (właścicielach) obiektu lub na zarządcy obiektu. Stosowanie wskazanych przepisów konsekwentnie musi odnosić się tylko do tych podmiotów. Do takiego samego wniosku prowadzi również wykładnia funkcjonalna, tj. pozwalająca ustalić treść normy prawnej na podstawie analizy przewidywanych skutków prawnych stosowania przepisów. Otóż rozstrzyganie o prawidłowości stanu technicznego jest czynnością o charakterze profesjonalnym, może nawet eksperckim. Do takiego celu powołane są właśnie i przygotowane są organy nadzoru budowlanego. Gdyby okazało się że zbadania szczególnie skomplikowanego przypadku niezbędna jest wiedza specjalistyczna, wówczas organy nadzoru budowlanego mogą nałożyć na właściciela obiektu obowiązek przedłożenia oceny technicznej przygotowanej przez osobą, która posiada odpowiednie uprawnienia budowlane. W postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 66 pr.bud. nie jest zaś niezbędny bezpośredni udział innych stron. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prowadząc postępowanie w niniejszej sprawie w pełni podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego i innych sądów opowiadających się za wąskim podmiotowym zakresem postępowania na podstawie art. 66 pr.bud. Z tego względu uważa za uzasadnione kontrolowane w niniejszej sprawie postanowienia organów administracji. W szczególności zdaniem Sądu uzasadnione było zastosowanie w sprawie art. 61a § 1 k.p.a., czyli uznanie, że żądanie wszczęcia postępowanie w przedmiocie nieważności decyzji PINB z [...] stycznia 2020 r. zostało wniesione przez osobę nie będącą stroną w sprawie. 12. Biorąc pod uwagę przedstawioną analizę przepisów prawa znajdujących zastosowanie w rozpatrywanej sprawie, zasady rozumowania prawniczego i okoliczności faktyczne istotne w sprawie, Sąd w pełni podzielił stanowisko organu, który wydał zaskarżone postanowienie. Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie jest prawidłowe, a skarga niezasadna. Mając na względzie powyższe ustalenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 151 powołanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.