VII SA/Wa 483/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. C. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia: 1. odrzucić skargę W. C. 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżącemu W. C. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Zgodnie z treścią art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Powodowane to jest tym, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 p.p.s.a.). Pismem, o którym mowa w cytowanym wyżej artykule jest m. in. skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Pismem z dnia 18 marca 2015 r., doręczonym w dniu 31 marca 2015 r., przesłano do W. C. reprezentowanego przez pełnomocnika odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 10 marca 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Termin na uiszczenie wpisu sądowego od skargi upływał w dniu 7 kwietnia 2015 r. W dniu 1 kwietnia 2015 r. (data nadania w UP) wpłynęło do Sądu pismo skarżącego reprezentowanego przez pełnomocnika, w którym wskazano, iż wymagany wpis sądowy w kwocie 200 zł, został uiszczony na konto bankowe Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Zaznaczono, iż wystąpiono o jego przeksięgowanie. W dniu 10 kwietnia 2015 r. wpłynęła do Sądu kwota 200 zł, przekazana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie. Po sprawdzeniu w Rejestrze Opłat Sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustalono, że do dnia 26 czerwca 2015 r., poza ww. kwotą, nie została zidentyfikowana żadna inna wpłata do niniejszej sprawy. Stosownie do art. 219 § 2 p.p.s.a. opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie sądowoadministracyjnym poglądem, uchybienie obowiązkowi należytego opłacenia pisma może polegać nie tylko na uiszczeniu opłaty sądowej w niewłaściwej wysokości, czy też po upływie przewidzianego w ustawie terminu, lecz również na uiszczeniu opłaty na niewłaściwy rachunek bankowy, tj. inny rachunek niż rachunek wojewódzkiego sądu administracyjnego, który jest właściwy do rozpoznania sprawy, np. na rachunek innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, sądu powszechnego, czy też organu administracyjnego (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 czerwca 2008 r., sygn. akt II OSK 825/08, z dnia 28 kwietnia 2010 r., sygn. akt II OSK 767/10, z dnia 8 lipca 2011 r., sygn. akt II FZ 328/11, z dnia 22 czerwca 2012 r.,sygn. akt II GSK 968/12). W sytuacji uiszczenia wpisu sądowego na rachunek bankowy niewłaściwego sądu administracyjnego, termin do uiszczenia opłaty uważa się za zachowany jedynie wówczas, gdy niewłaściwy wojewódzki sąd administracyjny dokona w terminie do uiszczenia opłaty sądowej przelania wpłaconej mylnie kwoty na rachunek bankowy właściwego sądu (patrz w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2008 r., str. 718). Mając na uwadze powyższe rozważania oraz fakt, iż wpłata, w niniejszej sprawie, została dokonana na zupełnie inny rachunek, który nie był rachunkiem tutejszego Sądu, a przeksięgowanie wpłaty, nastąpiło już po upływie terminu, określonego w zarządzeniu z dnia 10 marca 2015 r., należy uznać, że skarga nie została prawidłowo opłacona. Stosownie do dyspozycji art. 220 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy pomimo wezwania nie został uiszczony wpis sądowy. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.